▪️ واکاوی یک گزاره انحرافی؛ آیا «مذاکره» امتدادِ «میدان» است یا قربانگاهِ آن؟ این روزها جریانی خاص با سوءاستفاده از یک بیانیه، سعی دارد «مذاکره» را به عنوان یک «کارزار نبرد» هم‌تراز با مجاهدت‌های میدان معرفی کند. اما این واکاوی نشان می‌دهد که این هم‌ترازی، یک خطای راهبردی و تحلیلی است: ۱. خلطِ مبحث میان «تاکتیک» و «هویت»: سپاه پاسداران ماهیتی «دفاعی-تهاجمی» در برابر استکبار دارد. تبدیل کردنِ این نهادِ برخاسته از متنِ جهاد، به حامیِ «افسران دیپلماسی» (آن هم با کارنامه‌ای که از این اصطلاح در ذهن مردم باقی مانده)، تقلیل دادنِ جایگاهِ رفیعِ میدان به ابزاری برای چانه‌زنیِ سیاسی است. دیپلماسی در تفکر انقلابی، تنها زمانی معنا دارد که «خادمِ میدان» باشد، نه اینکه میدان هزینه‌ی راهروهای دیپلماسی شود. ۲. خطرِ «عادی‌سازیِ مذاکره» در شرایط تهدید: وقتی دشمن با صراحت از گزینه نظامی و فشار حداکثری سخن می‌گوید، دم زدن از مذاکره به عنوان «صحنه نبرد»، پالسِ ضعف به طرف مقابل است. در قاموسِ عقلِ توحیدی، مذاکره با دشمنی که دستش به خون پاکان آغشته است، نبرد نیست؛ بلکه بازی در زمینِ طراحی‌شده‌ی اوست. تبرئه کردنِ جریان‌های سازش‌کار تحت پوششِ حمایتِ نهادهای انقلابی، جفای بزرگی به بدنه مکتبی جامعه است. ۳. نقش «خیابان»؛ حضور برای اقتدار یا حضور برای امضا؟ در تحلیلِ مذکور، حضور مردم در خیابان به عنوان پشتوانه‌ای برای «افسران دیپلماسی» معرفی شده است. این یک نگاه ابزاری به قدرتِ لایزالِ ملت است. مردم به خیابان می‌آیند تا بر آرمان‌هایِ لایتغیرِ خود ایستادگی کنند، نه اینکه چکِ سفیدامضایی به دیپلمات‌ها بدهند تا بر سرِ مولفه‌های قدرتِ ملی معامله کنند. ۴. اتهامِ وادادگی یا صیانت از اصول؟ اینکه منتقدینِ این رویه را به متهم کردنِ سپاه به «محافظه‌کاری» منسوب می‌کنند، یک فرارِ رو به جلویِ سیاسی است. نقدِ یک بیانیه یا یک رویکردِ مقطعی، به معنایِ عبور از رکنِ رکینِ سپاه نیست؛ بلکه «دیده‌بانیِ انقلابی» برای جلوگیری از نفوذِ تفکرِ تکنوکراسی و سازش‌کاری به نهادهایِ صیانت‌گرِ انقلاب است. 📍 نقطه: نمی‌توان با واژه‌سازی‌هایی مثل «افسران دیپلماسی»، کارنامه‌یِ مردودِ جریانِ نیاوران را بازسازی کرد. میدان، هویتِ مستقل و عزتمندِ خود را دارد و هرگونه تلاش برای گره زدنِ زلفِ میدان به میزهایِ لرزانِ مذاکره، حرکت در مسیرِ همان «تذبذب سیاسی» است که پیش‌تر گفته شد. ✍🏻 محمّدرضا رحیمی ✔️ @Meayar76

پذیرفت؟!

📌 مجلسِ «آنلاین» یا مجلسِ «آفلاین»؟/ وقتی ترس از جان، جایِ تکلیف را می‌گیرد! این روزها جریانی خاص کشور، در پاسخ به انتقاداتِ برحقِ نیروهای انقلابی بابت تعطیلیِ ۹۰ روزه‌یِ صحن علنی، به توجیه‌هایی متوسل شده که بیشتر به طنزِ تلخ سیاسی شبیه است. می‌گویند «مجلس تعطیل نیست، حاشیه‌سازی تعطیل است!»؛ اما واقعیتِ میدان، چیز دیگری را فریاد می‌زند. ۱. خونِ نمایندگان رنگین‌تر از خونِ مردم است؟ در متنی که منتشر کرده‌اند، با وقاحتی تمام‌عیار می‌پرسند: «آیا نمایندگان مجلس مهم‌تر نیستند؟»؛ این یعنی از نظر این جریان، جانِ نماینده‌ای که باید در صفِ اول ایثار باشد، از جانِ معلمی که در مدرسه، کارگری که در کارخانه و سربازی که در مرز زیر سایه تهدید مشغول کار است، برتر است! اگر قرار بود به خاطر تهدید، ارکان کشور تعطیل شوند، الان باید کلِ ایران به «حالت آنلاین» درمی‌آمد. این چه منطقِ انقلابی‌گری است که نماینده را «مهم‌تر» از مردمی می‌داند که به او رای داده‌اند؟ ۲. ۹۰ روز گذشت؛ خروجیِ این «جلسات آنلاین» کجاست؟ آقایان! ۹۰ روز از بحران می‌گذرد. در این مدت کدام قانونِ دوفوریتی برای معیشت مردم در شرایط جنگی تصویب شد؟ کدام نظارتِ جدی بر عملکردِ لرزانِ دولت در کنترل بازار صورت گرفت؟ جلسات آنلاین و کمیسیون‌هایِ غیرحضوری، بیشتر شبیه به «دورهمی‌هایِ بی‌ثمر» است تا قوه‌ی مقننه‌ای که باید ریل‌گذاریِ بحران کند. مجلسِ آفلاین، بود و نبودش برای سفره‌ی مردم فرقی ندارد. ۳. قیاسِ مع‌الفارق با صدرِ انقلاب: اینکه می‌گویند نمایندگان صدر انقلاب برای «اکثریت نیفتادن» می‌آمدند و ما الان نباید بیاییم چون «مجلس هوا می‌رود»، توهین به تاریخ است. آن زمان نمایندگان با وجود بمب‌گذاری‌ها و ترورهای خیابانی، «حضور» را مایه دلگرمی ملت می‌دانستند. امروز اما، ترس از موشک و پهپاد، آقایان را به پستوهای امن فرستاده است. مجلسی که از تهدید دشمن بترسد، چگونه می‌خواهد قانونی علیه دشمن تصویب کند؟ ۴. حاشیه نیست، متنِ مطالبه است: فریادِ امثالِ رسایی و منتقدان، حاشیه‌سازی نیست؛ بلکه مطالبه‌ی «حضور» است. مجلسی که رئیسش دربِ آن را به بهانه‌ی امنیت می‌بندد و نمایندگانش در فضای مجازی دنبالِ توجیه می‌گردند، از حیزِ انتفاع ساقط شده است. ‌ ⚠️ جمع‌بندی: آقایانِ نماینده! اگر توانِ حضور در صحن و ایستادگی در کنار ملت را ندارید، کرسی‌ها را به کسانی بسپارید که جانشان را سپرِ بلای این کشور می‌کنند. ۹۰ روز تعطیلیِ قوه مقننه در اوج جنگ، هیچ توجیهی ندارد جز «عافیت‌طلبی» زیر سایه‌ی شعارهای امنیتی. والله که درکِ فرقِ «مجاهدت» با «فرار از مسئولیت» فقط چند ثانیه انصاف می‌خواهد! ✍🏻 محمّدرضا رحیمی ✔️ @Meayar76

‌حمید رسایی در پاسخ به اعتراض مردم به تعطیلی مجلس در تجمع مردمی مقابل وزارت خارجه: مجلس باید باز شود، اقدامات تقنینی و نظارتی صورت بگیرد و صدای مردم شنیده شود مجلس را بسته‌اند تا قانون تنگه هرمز در مجلس تصویب نشود و کسی تذکر ندهد هر دوره‌ای از مجلس چند بزنگاه دارد، تعطیلی مجلس یکی از بزنگاه‌هاست مردم رصد کنند کدام نماینده از تعطیلی مجلس دفاع می‌کند چه کسانی توجیه می‌کنند و چه کسانی دنبال باز شدن خانه ملت هستند. ✔️ @Meayar76