▪️ در ادامه بحث حجاب ؛ اسلام یک پکیج است نه منوی غذا ! ۱. در لایه‌ی قرآن (نفی التقاط): قرآن کریم می‌فرماید: «أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتابِ وَ تَكْفُرُونَ بِبَعْض؟»؛ آیا به بخشی از کتاب ایمان می‌آورید و به بخشی کفر می‌ورزید؟ حجاب و حمایت از نظام، هر دو حکم خدا هستند. نمی‌شود «واجبِ سیاسی» را سپرِ «حرامِ شرعی» کرد. خدایی که امر به حفظ نظام کرده، همان خدایی است که امر به حجاب کرده است. اسلام «پکیج» است، نه منوی غذا که هر جایش را دوست داشتیم انتخاب کنیم. ۲. در لایه‌ی روایی (اولویتِ نهی از منکر): در روایت داریم: «لَا تُطَاعُ‌ اللَّهُ‌ مِنْ‌ حَیْثُ‌ یُعْصَی»؛ خداوند از مسیری که در آن گناه می‌شود، اطاعت نمی‌شود. نمی‌توان با ابزارِ گناه (کشف حجاب که دهن‌کجی به حکم خداست)، از حق (نظام اسلامی) دفاع کرد. امام صادق (ع) فرمودند: اگر کسی کار خیری انجام دهد اما از راه حرام، مثل این است که با آب نجس لباسش را پاک کند! ۳. در لایه‌ی عقلی (پارادوکسِ غرض): حفظ جمهوری اسلامی برای چیست؟ برای اقامه‌ی احکام خدا. اگر قرار باشد برای حفظِ ظاهرِ نظام، احکامِ ضروریِ خدا (مثل حجاب) را ذبح کنیم، دچار «نقض غرض» شده‌ایم. یعنی برای حفظِ پوسته، مغز را از بین برده‌ایم. عقل می‌گوید ابزار باید با هدف سنخیت داشته باشد؛ با پای لرزانِ گناه نمی‌توان به قله‌ی تواصیِ بالحق رسید. ۴. در لایه‌ی منطقی (تفاوتِ گناهکار و گناه): اشتباه اینجاست که «جذب» را با «تجهیل» اشتباه گرفته شده. بله، ما به «گناهکار» امنیت می‌دهیم تا برگردد، اما به «گناهِ علنی» که کیانِ جامعه را هدف گرفته، نباید امنیت داد. کشف حجابِ علنی، صرفاً یک گناهِ شخصی نیست، یک «فعلِ سیاسی و ضداجتماعی» است. لبخند زدن به این فعل، یعنی رسمیت دادن به ناهنجاری. جذبِ واقعی یعنی تغییر دادنِ فرد، نه تغییر دادنِ شعائرِ دین برای خوشامدِ فرد. 📍نکته نهایی: اینکه بخواهیم بین «امام جمعه غیور» و «صداوسیما» و برخی از مداحان و منبری ها جاده‌ی میانه بکشیم، مغالطه است. مرزِ باریکِ اسلام اینجاست: «مِهر با فرد، قاطعیت با فعل». ما فرد را رانندگی نمی‌کنیم، اما اجازه نمی‌دهیم با ماشینِ بدونِ ترمز در اتوبانِ ارزش‌ها لایی بکشد. کسی که با کشف حجاب به میدان می‌آید، در واقع دارد پرچمِ مخالفت با مبانی نظام را بلند می‌کند؛ حمایتِ چنین فردی از نظام، یک پارادوکسِ سیاسی است که نباید با آن ساده‌لوحانه برخورد کرد. ✍🏻 محمدرضا رحیمی ✔️ @Meayar76

دست جریان غربگرا و خسارت‌های تفکر آمریکا پرستی برای مردم رو شده، در #انقلاب_دوم لانه جاسوسی را از امریکایی‌ها خالی کردیم، در #انقلاب_سوم باید یکبار برای همیشه این تفکر آلوده غرب‌پرستی را از تمامی عرصه‌ها حذف کرد #زرم_پلاکاردی شب هفتاد و دوم ✔️ @Meayar76

🎥نمیشه دشمن بدونه مردم ندونن؛ باید به مردم بگید؛ این یعنی همدلی امام خامنه‌ای: 《من به خود مسئولین هم این را گفته‌ام همین چند روز؛ مسئولین باید بیایند مردم را و بخصوص نخبگان را از جزئیّات و واقعیّات مطّلع کنند؛ ما چیز محرمانه نداریم، چیز مخفی نداریم. این مصداق همدلی با مردم است؛ همدلی و هم‌زبانی که ما گفته‌ایم، همدلی یک چیز زورکی نیست، یک چیز دستوری نیست که کسی دستور بدهد که مردم همدلی کنید، مردم هم بگویند چشم، این همدلی نمیشود؛ همدلی مثل یک گل است، مثل یک نهال و بوته‌ی گل است، باید نهال را نشاند در زمین، بعد از آن مراقبت کرد، آن را آبیاری کرد، از لطمه زدن به آن باید جلوگیری کرد تا این همدلی رشد کند؛ بدون این، همدلی نخواهد شد》 فروردین ۱۳۹۴ درباره برجام و مذاکرات هسته‌ای ✔️ @Meayar76

⚠️ توافق محال ✔️ @Meayar76

☑️ سخنان بسیار مهم دکتر فواد ایزدی خطر اصولگرایان غرب‌زده از اصلاح‌طلبان غرب‌زده بیشتر است. عبدی به مردم حاضر در میدان می‌گوید رانتی؛ حالا خودش رئیس رانتی های کشور است. وزارت امور خارجه متاسفانه با هر چیزی که غربی‌ها را ناراحت بکند مخالف است از جمله کنترل تنگه هرمز توسط ایران! ✔️ @Meayar76

توئیت های معنا دار انتخاباتی !!!

شورای عالی فضای مجازی یا ستادِ توئیت‌زنی؟! 📱⚠️ رئیس‌جمهور در جدیدترین توئیت خود، گشایش در فضای مجازی را به آقای عارف ماموریت داده است. در نگاه اول شاید این یک خبر خوشایند به نظر برسد، اما با کمی تأمل، بوی همان سیاستِ «تقصیرِ دیگران است» به مشام می‌رسد: ۱. مسئولِ فیلترینگ کیست؟! جناب پزشکیان! شما رئیس «شورای عالی فضای مجازی» هستید. طبق قانون، کلیدِ اصلیِ سیاست‌گذاری و مدیریت اینترنت در دستان دولت است. اینکه طوری صحبت می‌کنید که انگار یک قدرتِ نامرئی مانع کار شماست و حالا به معاون اول «ماموریت» داده‌اید، چیزی جز بازی با افکار عمومی و ایجاد شکاف بین نظام و ملت نیست. چرا مسئولیت مستقیم خود را به دستانِ دیگری حواله می‌دهید؟ ۲. امنیتِ ملی در وضعیتِ جنگی، شوخی نیست!!!!!! در حالی که در یک پیچ تاریخی حساس و شرایط جنگی هستیم (البته نه جنگ نه صلح) و دشمن از بسترِ همین شبکه‌های بین‌المللی برای شناسایی، ترور مسئولان و سازماندهی آشوب استفاده می‌کند، این اصرار برای باز کردنِ بی‌ضابطه‌ی مرزهای مجازی چه معنایی دارد؟ آیا آقایان فراموش کرده‌اند که همین پلتفرم‌ها در بزنگاه‌ها، چطور به بازوی عملیاتیِ موساد و سیا تبدیل می‌شوند؟ امنیتِ جانِ مردم و رهبرما و مسئولان لشکری و کشوری ، فدایِ چند لایک و ژستِ روشنفکری در فضای مجازی نخواهد شد. ۳. فریبِ افکار عمومی با وعده‌های تکراری: جریانِ اصلاحات همیشه در فصل انتخابات از «آزادی اینترنت» می‌گوید، اما در وقتِ مسئولیت، خودش بزرگترین مجریِ محدودیت‌ها بوده است (یادمان نرفته که بنزینِ ۹۸ را در کدام دولت و با چه وضعیتی از اینترنت پشت سر گذاشتیم!). این توئیت‌ها بیشتر از آنکه به دنبال حل مسئله باشد، به دنبال «مقصرتراشی» است تا اگر فردا روزی فیلترینگی باقی ماند، بگویند: «ما می‌خواستیم، اما نگذاشتند!». ۴. حکمرانیِ قانونمند یا رهاسازیِ مطلق؟! رهبر شهید ما ، بارها بر «حکمرانیِ قانونمند» در فضای مجازی تاکید کرده‌اند، نه رهاسازیِ مطلقِ آن برای جولانِ اراذل و اوباشِ سایبری و جاسوسان. آقای رئیس‌جمهور! ماموریت دادن به آقای عارف اگر به معنایِ دور زدنِ نهادهای امنیتی و نادیده گرفتنِ حساسیت‌هایِ نظام در شرایطِ جنگی (البته نه جنگ نه صلح) باشد، بازی در زمینِ دشمن است. 📍نکته پایانی : آقایانِ دولت! به‌جای ایجاد شکاف و انداختنِ توپ به زمینِ حاکمیت، به فکرِ تقویتِ «شبکه‌ی ملی اطلاعات» و حمایت از پلتفرم‌های داخلی باشید که در روزِ واقعه، تنها پناهِ مردم هستند. امنیتِ ملی، وجه‌المصالحهِ بازی‌هایِ جناحی و انتخاباتی نیست. ✍️🏻 محمّدرضا رحیمی ✔️ @Meayar76