⭕ تذکر به تیم مذاکره‌کننده به معنای اختلاف نیست علی خضریان، نماینده مردم تهران و عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس: 🔹تذکر مردم به تیم مذاکره‌کننده از جنس تذکر درون خانوادگی است و به معنای اختلاف نیست، بلکه به معنای علاقمندی به مذاکره کنندگان می‌باشد. 🔹هر کسی از طرف جمهوری اسلامی ایران در مذاکرات حاضر شود می‌بایست ۱۰ بند ابلاغ شده از سوی شورای عالی امنیت ملی و خطوط قرمز اعلام شده از سوی امام جامعه را رعایت کند. 🔹آقایانی که در مذاکرات شرکت می‌کنید مبادا در مذاکرات پایان جنگ وارد مذاکرات هسته‌ای شوید؛ و در کنار پایان جنگ در همه جبهه مقاومت، حق حاکمیت ایران بر تنگه هرمز می‌بایست به رسمیت شناخته شود. 🔹ضمن اینکه در کنار برداشته شدن تحریم‌ها و آزاد شدن پول‌های بلوکه شده، باید غرامت و خسارت‌های ناشی از جنگ توسط دشمن جبران شود. 🆔 @alikhezrian

با هم هرشب شروط رهبری رو مرور کنیم ...

کشور را گرفتار افرادی در صنعت خودرو کردند که وسط جنگ خودرو را گران می‌کنند!/ ایران‌خودرو اگر دولتی بود، جرات داشت وسط جنگ خودرو را گران کند؟ مصطفی طاهری، عضو کمیسیون صنایع مجلس: دیوان عدالت اداری در واگذاری ایران خودرو کم‌کاری کرد. به مالکان جدید ایران خودرو خوش‌بین نیستم و بدانید که بازی با بازار خودرو شوخی بردار نیست. ایران خودرو حق ندارد با مدیریت جدیدی که دارد هرکاری دلش می‌خواهد انجام دهد. ✔️ @Meayar76

#فریاد_در_خیابان 🔹شروط دهگانه را اگر از دیپلماسی نتوانیم بگیریم با جنگ میگیریم ✔️ @Meayar76

▪️ واکاویِ معیار: «سودایِ صداقت» در قاموسِ گرگ؛ دیپلماسیِ التماسی یا اقتدارِ انقلابی؟ ⚠️⚖️ اظهارات اخیر جناب عراقچی در دیدار با معاون وزیر خارجه نروژ و گره زدنِ توافق به «عدمِ صداقت و زیاده‌خواهیِ آمریکا»، نشان از تکرارِ یک خطایِ راهبردی و بازگشت به دورانِ «شرطی‌سازیِ کشور» دارد. برای تحلیلِ این موضع‌گیریِ منفعلانه، ذکر چهار نکته ضروری است: ۱. جستجویِ اخلاق در میدانِ سیاستِ جنگی: جناب وزیر! جستجویِ «صداقت و حسن‌نیت» در دشمنی که دستش به خونِ رهبر ما و کودکانمان آلوده است و رسماً فرمانِ ترور صادر می‌کند، نه دیپلماسی است و نه تدبیر؛ بلکه «سادگیِ استراتژیک» است. آمریکا ماهیتش «زیاده‌خواهی» است؛ هنرِ دیپلماتِ ترازِ انقلاب، «تحمیلِ اراده» بر این زیاده‌خواهی است، نه گلایه و شکوه از بدذاتیِ دشمن در دیدارهایِ خارجی! ۲. انفعال در برابرِ خروج از دستورِ کار: وقتی تیمِ مذاکره‌کننده (در مذاکرات اسلام‌آباد و...) پایِ میزی می‌نشیند که دشمن برخلافِ توافق، موضوعِ هسته‌ای را پیش می‌کشد، ادامه دادن به گفتگو یعنی پذیرشِ «دیکته‌یِ حریف». اینکه بگوییم «ما فقط دفاع کردیم»، عذرِ بدتر از گناه است. دیپلماسیِ مقتدرانه یعنی برهم زدنِ میزی که دشمن دستور جلسه‌اش را تغییر داده، نه نشستن و التماس برای «صداقت». ۳. حراجِ دستاوردهایِ میدان برایِ توافقِ نسیه: در حالی که جبهه‌یِ مقاومت در اوجِ نبردِ جانانه با استکبار بود ، پالس‌هایِ «علاقه‌مندی به توافق» و مطرح کردنِ گزینه‌هایی چون «خروج اورانیوم» یا «رقیق‌سازی»، خنجر از پشت به رزمندگانِ میدان است. دشمنی که در میدانِ نظامی در بن‌بست است، با دیدنِ این پالس‌هایِ ضعف، به جایِ عقب‌نشینی، زیاده‌خواهی‌اش را دوچندان می‌کند. این یعنی «دیپلماسیِ هزینه‌ساز» به جایِ «دیپلماسیِ قدرت‌آفرین». ۴. نقضِ پیش‌شرط‌ها و تکرارِ تاریخ: قرار بود هیچ مذاکره‌ای بدونِ «آتش‌بس در لبنان» و «آزادسازیِ اموالِ ملت» انجام نشود. اکنون با کدام دستاوردِ ملموس، دم از «مانعِ توافق احتمالی» می‌زنید؟ وقتی نه پولی آزاد شده و نه جنایاتِ صهیونیست‌ها متوقف گشته، نشستن کنارِ آمریکایی‌ها و جنایتکارانی چون «ونس»، چیزی جز رسمیت دادن به فشارِ حداکثریِ دشمن نیست. 📍 نقطه : آدرسِ غلط ندهید! مانعِ اصلیِ توافق، بدذاتیِ آمریکا نیست (که امری بدیهی است)؛ بلکه مانعِ واقعی، «نگاهِ به بیرون» و اصرار بر تکرارِ تجربه‌یِ شکست‌خورده‌یِ برجام است. تا زمانی که زبانِ دیپلماسیِ ما از «اقتدارِ میدان» تهی باشد، خروجیِ آن چیزی جز «خسارتِ محض» و جری‌تر شدنِ دشمن نخواهد بود. ملت اجازه نخواهد داد «عزتِ ملی» در پیچ‌وخمِ لفاظی‌هایِ بی‌حاصلِ دیپلماتیک به حراج گذاشته شود. ✍️🏻 محمّدرضا رحیمی ✔️ @Meayar76

ارسالی از تجمعات این شبها شما هم می‌تونید دست‌نوشته های خودتون رو برای ما ارسال کنید ، ما هم به اسم خودتون توی کانال قرار دست‌نوشته‌ها رو بفرستید اینجا : 👇 @Mehr2080