دردِ خستگی را کشیده ای؟
با هر خمیازه، بخیه ای پاره می شود
و با هر نفس،جانی کنده
شاید اگر خاطرات هم پیر می شدند
دیگر رمقی برایشان نمی ماند که تا اندکی پس از قبر، ناخن در گلو فرو کنند و بغض بکارند بر زیر خاک
می کشیم با برهان عشق بر هر معلولی که دارد علتی خط
در کل از حادثه و اتفاق و شانس دم می زنیم، علیت نه
و سال ها خیره شدن به چشم هایشان
به من ثابت کرد که تا خودت را در آیینه چشمت،نبینی
به چشم هیچکس نمی آیی
آسمان ابری بود
چتر در میان مشت بود
آشنایی پشت چراغ قرمز بود
تکه خاطره ای روی پیاده رو افتاده بود
چشم خیس شد
آسمان باریده بود
چراغ سبز شد
آشنا با خود چتر ها را برده بود