💠 روایت‌سازی عربستان از هوش مصنوعی برای تطهیر شناختی /نشریه Campaign Middle East - به قلم مدیرعامل ORA/ 🔹 نشریه حوزه مارکتینگ و روابط عمومی «کمپین میدل ایست» در یادداشتی تحلیلی به بررسی تغییر نقش ارتباطات در عصر هوش مصنوعی در عربستان سعودی پرداخته است. این متن که در راستای «برندسازی ملی» و پیشبرد پروژپاگاندای چشم‌انداز ۲۰۳۰ ریاض تنظیم شده، به وضوح نشان می‌دهد که چگونه دولت‌های همسو با غرب در منطقه، در حال استفاده از ابزارهای رسانه‌ای مدرن برای مدیریت خروجیِ مدل‌های هوش مصنوعی و مهندسی ادراک جهانی هستند. 🔹 در این یادداشت، محورهای زیر به عنوان استراتژی‌های جدید ارتباطی برجسته شده است: ▫️ خوراک‌دهی به ماشین‌ها (AI Prompts) به جای انسان‌ها: نویسنده اذعان می‌کند که اولین برخورد مخاطب با یک سازمان دیگر از طریق وب‌سایت یا تیتر اخبار نیست، بلکه از طریق «پرسش از هوش مصنوعی» است. در نتیجه، خروجی‌های روابط عمومی مستقیماً تبدیل به «داده‌های ورودی» (Input) برای شکل‌دهی به شهرت نهادها توسط ماشین‌ها می‌شود. ▫️ گذار از پیام‌رسانی به مهندسی اجتماعی: نقش روابط عمومی از یک ابزار حاشیه‌ای (برای اعلام خبر یا کنترل بحران) به لایه اصلی کسب اعتبار تغییر کرده است. شهرت نهادها دیگر تنها با آنچه خودشان می‌گویند شکل نمی‌گیرد، بلکه بر اساس استنباط ماشین‌ها از ردپای دیجیتال آن‌ها ساخته می‌شود. ▫️ نیاز به قضاوت انسانی در بحران بی‌اعتمادی: با وجود سرعت تولید محتوا توسط ماشین (افزایش کارایی، رصد بهتر و نگارش سریع‌تر)، مدیریت بحران و تصمیم‌گیری برای سکوت یا واکنش، نیازمند قضاوت انسانی است. این امر به ویژه برای نهادهای دولتی و پروژه‌های کلان (Giga-projects) عربستان که زیر ذره‌بین جهانی هستند، حیاتی است تا «منطقی، معتبر و انسانی» جلوه کنند. 🔹عربستان سعودی با سرمایه‌گذاری عظیم در پروژه‌های چشم‌انداز ۲۰۳۰ و پیوند زدن نام خود با «هوش مصنوعی، اخلاق و شفافیت»، به دنبال پاک کردن سوابق تاریک حقوق بشری و مداخلات منطقه‌ای خود در افکار عمومی غرب است. آن‌ها از فناوری به عنوان یک «سپر ادراکی» برای بازسازی چهره خود و جذب سرمایه خارجی استفاده می‌کنند. این جریان رسانه‌ای که توسط بازوهای تبلیغاتی غرب پشتیبانی می‌شود، تلاش دارد با پمپاژ کلیدواژه‌هایی نظیر "تحول سریع"، "زیرساخت‌های هوش مصنوعی" و "رهبری منطقه"، ریاض (و شرکایش نظیر امارات) را به عنوان تنها نمادهای توسعه‌یافتگی در خاورمیانه تثبیت کند. 🔺اعتراف به اینکه «خروجی روابط عمومی، ورودی هوش مصنوعی است»، نشان‌دهنده آغاز فاز جدیدی از مهندسی اجتماعی است. محور غربی-عربی در حال تولید انبوه و هدفمند محتوای مطلوب خود در سطح وب است. هدف این است که مدل‌های زبانی بزرگ (LLMها) در آینده، هنگام پاسخ به کاربران جهانی درباره خاورمیانه، روایتی کاملاً سوگیرانه، منطبق بر منافع آن‌ها و در تضاد با روایت مستقل مقاومت و جمهوری اسلامی ایران تولید کنند. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 روایت فناورانه رسانه‌های غربی از نقش هوش مصنوعی مولد در هدایت جنگ‌ها و تقابل با ایران /نشریه فناوری وایرد (WIRED) – مارس ۲۰۲۶/ 🔹 نشریه «وایرد» (WIRED) در گزارشی تفصیلی و مبتنی بر اسناد پنتاگون و دموهای نرم‌افزاری، به بررسی ابعاد خطرناک ادغام چت‌بات‌های هوش مصنوعی (نظیر Claude متعلق به شرکت Anthropic) در سیستم‌های نظامی شرکت Palantir پرداخته است. این گزارش که در لایه‌های پنهان خود در راستای «سناریوسازی رسانه‌ای و ارعاب تکنولوژیک غرب» تنظیم شده است، به صراحت ادعا می‌کند که این ابزارهای هوش مصنوعی هم‌اکنون در عملیات‌های برون‌مرزی ارتش آمریکا، از جمله آنچه وایرد «تشدید جنگ در ایران» می‌نامد، در حال استفاده هستند. 🔹در این گزارش فشرده، نشریه وایرد (با استناد به گزارش‌های نیویورک‌تایمز و واشنگتن‌پست) بر موارد زیر به عنوان دستاوردهای نظامی-اطلاعاتی غرب تمرکز کرده است: ▫️ پروژه میون (Project Maven) و بینایی ماشین: از سال ۲۰۱۷، شرکت پلانتیر پیمانکار اصلی «تیم کارگروه مشترک جنگ الگوریتمی» پنتاگون بوده است. سیستم هوشمند Maven با استفاده از الگوریتم‌های بینایی ماشین، تصاویر ماهواره‌ای را تحلیل کرده و اهداف یا سیستم‌های دشمن را به‌طور خودکار شناسایی می‌کند و در اختیار نهادهایی چون سنتکام (فرماندهی مرکزی آمریکا) قرار می‌دهد. ▫️ پلتفرم هوش مصنوعی (AIP) و تولید راهکارهای عملیاتی (COA): ارتش آمریکا با ادغام مدل‌های زبانی مانند Claude در پلتفرم‌های پلانتیر، دستیاران هوشمندی ساخته است که با دریافت هشدارهای راداری، ماهیت یگان‌های نظامی را حدس می‌زنند. این چت‌بات‌ها قادرند در چند ثانیه، چندین «راهکار عملیاتی» (مانند حمله هوایی، توپخانه دوربرد یا تیم تاکتیکی) را برای نابودی هدف پیشنهاد دهند و حتی مسیر حرکت نیروها و اخلالگرهای ارتباطی را تنظیم کنند. ▫️ تولید خودکار برآوردها و تسریع زنجیره تصمیم‌گیری: بر اساس دموهای ارائه‌شده توسط شرکت انتروپیک، مدل Claude می‌تواند با پردازش کلان‌داده‌های طبقه‌بندی‌شده و آشکار، گزارش‌های پیچیده اطلاعاتی و ارزیابی‌های میدان نبرد را که پیش از این روزها زمان می‌برد، در چند ثانیه تولید و در داشبوردهای تعاملی خلاصه کند. گزارش وایرد ادعا می‌کند این سیستم در عملیات‌های اخیر، از جمله دستگیری رئیس‌جمهور ونزوئلا، نقشی کلیدی داشته است. 🔺گزارش به گونه‌ای طراحی شده که فرآیند پیچیده، مرگبار و ویرانگر جنگ را به یک رابط کاربری ساده شبیه به بازی‌های ویدیویی (انتخاب بین حمله هوایی یا توپخانه با یک کلیک) تقلیل دهد. این تکنیک، بار اخلاقی و روانی کشتار انسان‌ها را از دوش فرماندهان برداشته و جنایات جنگی احتمالی را در پشت نقاب «تصمیمات منطقی یک دستیار هوش مصنوعی» پنهان می‌کند. گنجاندن عباراتی نظیر "تشدید جنگ در ایران" در لابه‌لای تحلیل، تکنیکی برای حساسیت‌زدایی از افکار عمومی و عادی‌سازی ایده درگیری نظامی در ذهن مخاطب جهانی است. غرب با انتشار قطره‌چکانی این اطلاعات، تلاش می‌کند تا هژمونی سایبری خود را به عنوان یک سرنوشت محتوم در افکار عمومی تثبیت کند. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 بازدارندگی نمایشی امارات با تسلیحات ازدحامی (Swarm) /Business Insider/ 🔹 پایگاه «بیزنس اینسایدر» در گزارشی (در قالب انتشار یک بیانیه مطبوعاتی رسمی) به ادغام شرکت SIRB AI در «موسسه نوآوری فناوری امارات» (TII) پرداخته است. این گزارش که با هدف پمپاژ رسانه‌ای در سطح بین‌المللی تنظیم شده، تلاش می‌کند امارات متحده عربی را به عنوان رهبر و پیشگام توسعه «هوش مصنوعی حاکمیتی و خودمختار» در خاورمیانه تثبیت کند؛ روایتی که کاملاً هم‌راستا با دکترین غرب برای ایجاد یک «سپر تکنولوژیک» در برابر نفوذ منطقه‌ای ایران ارزیابی می‌شود. 🔹 در این گزارش، محورهای زیر به عنوان دستاوردهای استراتژیک و فنی امارات برجسته شده است: ▫️ توسعه تسلیحات ازدحامی (Swarm Technology): نقطه عطف این گزارش، اشاره به رونمایی از «نخستین فناوری پهپادهای خودمختار مبتنی بر هوش مصنوعی در خاورمیانه» در نمایشگاه نظامی UMEX 2026 است. تمرکز این پروژه‌ها بر «راه‌حل‌های ازدحامی هوشمند» و «سیستم‌های ماموریت‌گرا و کاربر-محور» است تا انعطاف‌پذیری عملیاتی در میدان نبرد را افزایش دهد. ▫️ تجمیع توانمندی‌های تحقیق و توسعه نظامی: ادغام SIRB AI (به عنوان پیشگام سیستم‌های خودمختار) در زیرمجموعه TII، دسترسی به زیرساخت‌های کلان سایبری، اعتبارسنجی مدل‌های هوش مصنوعی برای سناریوهای پیچیده عملیاتی و تسریع چرخه تحقیق و توسعه تسلیحاتی را فراهم می‌کند. ▫️ توسعه زیرساخت‌های دوگانه (Dual-Use): این گزارش تاکید می‌کند که قابلیت‌های هماهنگی هوش مصنوعی نه تنها در عملیات‌های حیاتی نظامی، بلکه در بخش‌هایی نظیر نظارت بر زیرساخت‌های حساس، سیستم‌های لجستیک هوشمند و تحلیل‌های محیطی نیز کاربرد خواهد داشت. ▫️ نقاب «حکمرانی و امنیت» بر چهره نظامی‌گری: در سراسر متن، کلماتی نظیر «طراحی اخلاقی»، «رعایت استانداردهای جهانی ایمنی»، «معماری امن» و «توسعه مسئولانه» تکرار شده است تا توسعه ماشین‌های جنگی خودمختار را با استانداردهای نهادهای غربی همسو نشان دهد. 🔺امارات با انتشار گسترده کلیدواژه‌هایی چون "پهپادهای ازدحامی خودمختار" و ادعای "اولین در منطقه"، در حال ارسال یک سیگنال شناختی به رقبای منطقه‌ای (به‌ویژه محور مقاومت و ایران) است. این یک ترفند محاسباتی است تا کشورهای منطقه، پیشرفت‌های بومی خود را در سایه این پروپاگاندای رسانه‌ای که با پشتیبانی فنی غرب صورت می‌گیرد، ناچیز بپندارند. 🔸گزارش به طرز ماهرانه‌ای در حال «عادی‌سازی» استفاده از ربات‌های قاتل و پهپادهای خودمختار است. استفاده از عباراتی مانند «هوش مصنوعی مسئولانه» برای توصیف سیستمی که ذاتاً برای جنگ شبکه‌محور طراحی شده، یک فریب ادراکی است تا افکار عمومی جهانی را از خطرات تسلیحاتی شدن هوش مصنوعی توسط دولت‌های وابسته به غرب منحرف کند. در حالی که غرب تلاش می‌کند حلقه محاصره تکنولوژیک علیه ایران را تنگ‌تر کند، برجسته‌سازی امارات به عنوان "قطب هوش مصنوعی"، بخشی از استراتژی واشنگتن برای ایجاد موازنه تهدید در منطقه است. عبارت «هوش مصنوعی حاکمیتی» در این تحلیل، در واقع سرپوشی بر وابستگی عمیق این معماری به زیرساخت‌های ابری، پردازنده‌ها و مدل‌های زبانی توسعه‌یافته در آمریکا است تا امارات را به عنوان نماینده و پایگاه تکنولوژی غرب در همسایگی ایران تثبیت کند. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت

💠 چگونه مصر به سکوی پرتاب «مایکروسافت» در آفریقا و جهان عرب تبدیل می‌شود؟ /Fast Company Middle East/ 🔹متن پیش‌رو که توسط نشریه «فست کمپانی» منتشر شده، به بررسی روند توسعه هوش مصنوعی در مصر و استراتژی ملی این کشور (۲۰۲۵-۲۰۳۵) می‌پردازد. اگرچه این گزارش در ظاهر موفقیت‌های چشمگیر مصر در تربیت نیروی انسانی و توسعه مدل‌های زبانی را جشن می‌گیرد، اما با عینک «جنگ شناختی و ژئوپلیتیک داده»، بازتاب‌دهنده روایت کلاسیک غرب از توسعه یک کشور در حال توسعه است. در این روایت، پیشرفت مصر تنها در سایه وابستگی به غول‌های فناوری آمریکایی (به‌ویژه مایکروسافت) و پذیرش معماری ابری آن‌ها (Azure) تعریف می‌شود. غرب تلاش می‌کند مصر را نه به عنوان یک قدرت مستقل، بلکه به عنوان «دروازه ورود و هاب منطقه‌ای» خود برای تسلط بر داده‌های کشورهای عربی و آفریقایی معرفی کند؛ رویکردی که کاملاً در تضاد با استراتژی «استقلال دیجیتال و توسعه بومی» است. 📌 آیا مصر می‌تواند به قطب هوش مصنوعی منطقه تبدیل شود؟ پیش‌نیازهای این جهش چیست؟ بخش هوش مصنوعی (AI) در مصر با سرعتی چشمگیر در حال شتاب گرفتن است؛ دستاوردی که محصول مستقیم «استراتژی ملی هوش مصنوعی مصر (۲۰۲۵–۲۰۳۵)» است. نسخه دوم این استراتژی که در اوایل سال ۲۰۲۵ رونمایی شد، نقشه راهی را برای پیشبرد هوش مصنوعی در حوزه‌های حکمرانی، تحقیقات، صنعت و همکاری‌های بین‌المللی ترسیم می‌کند. این استراتژی بر چهار ستون استوار است: حکمرانی، توسعه استعدادها، پذیرش در بخش‌های مختلف و تعامل جهانی. 🔸اهداف کلان استراتژی تا سال ۲۰۳۰: ▫️آموزش ۳۰ هزار متخصص هوش مصنوعی. ▫️حمایت از تاسیس بیش از ۲۵۰ استارتاپ فناوری‌محور در حوزه AI. ▫️تمرکز بر حکمرانی متوازن هوش مصنوعی، ایجاد محیط‌های آزمایشی (Sandboxes)، پروژه‌های پرچمدار و زیرساخت ملی داده با تمرکز ویژه بر فناوری‌های زبان عربی. پس از برگزاری رویداد اخیر «AI Everything Summit» در مصر، شاهد شکل‌گیری عملی این نقشه راه هستیم. وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات مصر (MCIT) ابتکارات، پروژه‌ها و پلتفرم‌های جدیدی را برای پیشبرد این بخش اعلام کرده است. 🔹رونمایی از دستاوردهای ملی و پروژه‌های پرچمدار در این اجلاس، مهندس احمد حسن الظاهر، مدیرعامل «آژانس توسعه صنعت فناوری اطلاعات مصر» (ITIDA)، به نمایندگی از وزیر، خبر مهمی را اعلام کرد: ▫️مدل زبانی بزرگ (LLM) ملی مصر با نام «کارناک» (KARNAK) اکنون بالاترین رتبه را در میان مدل‌های زبانی عربی در محدوده ۳۰ تا ۸۰ میلیارد پارامتر در اختیار دارد. برنامه‌های کاربردی پرچمداری که توسط مدل کارناک پشتیبانی می‌شوند عبارتند از: ▫️SIA: یک معلم خصوصی شخصی‌سازی‌شده برای تاریخ عرب و مصر. ▫️دستیار حقوقی: برای کمک به شهروندان و شرکت‌های کوچک و متوسط (SMEs). ▫️ ادغام در خدمات «مصر دیجیتال»: شامل سیستم AcQua برای ممیزی تعاملات مراکز تماس. ▫️هوش مصنوعی در مراقبت‌های بهداشتی: برای تشخیص زودهنگام رتینوپاتی دیابتی، ادم ماکولا و سرطان سینه. ▫️Torgoman: یک موتور ترجمه خودکار. ▫️BelMasry: ابزارهای پردازش زبان طبیعی (NLP) برای زبان محاوره‌ای عربی. ▫️ Loghat: یک برنامه مبتنی بر LLM برای آموزش زبان انگلیسی و آماده‌سازی نیروی کار. 🔹موتورهای محرک؛ چرا مصر؟ الظاهر معتقد است نقطه تمایز اصلی مصر، «استعدادها در مقیاس وسیع» است. مصر سالانه نزدیک به ۷۵۰ هزار دانشجو فارغ‌التحصیل می‌کند که شامل حدود ۵۰ هزار مهندس و فارغ‌التحصیل علوم کامپیوتر است. این امر یکی از بزرگترین استخرهای استعداد فنی در منطقه EMEA (اروپا، خاورمیانه و آفریقا) را ایجاد کرده است؛ نیرویی چندزبانه، مقرون‌به‌صرفه و به طور فزاینده‌ای متخصص در فناوری‌های دیجیتال. همچنین، صنعت بلوغ‌یافته برون‌سپاری فناوری اطلاعات (IT Offshoring) در مصر که به مشتریانی در اروپا، آمریکای شمالی و خلیج فارس خدمات می‌دهد، پایه‌ای مستحکم برای انتقال هوش مصنوعی از فاز آزمایشی به استقرار در سطح سازمانی فراهم کرده است. دکتر هدی برکه، مشاور وزیر ارتباطات و رهبر ملی هوش مصنوعی مصر، اشاره می‌کند که مصر از ترکیب نادری از جغرافیای استراتژیک، مقیاس‌پذیری و اتصال به بازار بهره می‌برد. قرار گرفتن در تقاطع آفریقا، خاورمیانه و مدیترانه، این کشور را به پایگاهی طبیعی برای شرکت‌هایی تبدیل کرده که می‌خواهند پلتفرمی را بسازند و به چندین منطقه (از خلیج فارس تا شرق آفریقا) خدمات دهند.

🔹در اینجا، محمد قاسم، مدیرعامل مایکروسافت مصر (به عنوان شریک نوآوری اجلاس)، وارد میدان می‌شود. ورود مایکروسافت دقیقاً نقطه اتصال اقتصاد مصر به معماری غربی است. گزارش‌های موثق نشان می‌دهند که سهم بخش ICT در تولید ناخالص داخلی مصر در سال ۲۰۲۵ به بیش از ۶ درصد (درآمدهای ۷.۴ میلیارد دلاری) رسیده است. مایکروسافت با سابقه ۲۸ ساله در مصر، تلاش می‌کند تا زیرساخت‌های کلان دولتی را بر بستر پلتفرم ابری خود (Azure) سوار کند. 🔹استعدادهای محلی هوش مصنوعی در مصر مصر به سرعت در حال گذار از ظرفیت‌های عمومی ICT به تخصص‌های ویژه هوش مصنوعی است (به‌ویژه در تحلیل داده، NLP و ادغام سیستم‌ها). با این حال، الظاهر اعتراف می‌کند که در تخصص‌های لبه تکنولوژی (Frontier) مانند توسعه هوش مصنوعی مولد (Generative AI)، عملیات یادگیری ماشین (MLOps) و آموزش مدل‌های مقیاس‌بزرگ، همچنان شکاف‌هایی وجود دارد که از طریق نهادهایی چون انستیتو فناوری اطلاعات (ITI) و انستیتو ملی ارتباطات (NTI) در حال رفع شدن است. 🔹شراکت عمومی-خصوصی (وابستگی به غول‌های فناوری) محمد قاسم (مدیرعامل مایکروسافت مصر) صراحتاً بیان می‌کند که تحقق جاه‌طلبی‌های هوش مصنوعی مصر بدون شراکت با بخش خصوصی (بخوانید شرکت‌های آمریکایی) غیرممکن است. او به پروژه‌های موفقی چون «اداره مالیات مصر» اشاره می‌کند که چرخه‌های بررسی مالیاتی را از چند روز به چند ساعت کاهش داده است و یا دستگاه قضایی که از فضای ابری Azure مایکروسافت برای تصمیم‌گیری‌های مبتنی بر داده استفاده می‌کند. تاکید مداوم بر کلیدواژه "شراکت با ارائه‌دهندگان فناوری جهانی" نشان می‌دهد که مدل توسعه مصر، یک مدل "مصرف‌کننده هوشمند" است، نه یک "تولیدکننده کاملاً مستقل". وابستگی حیاتی‌ترین نهادهای دولتی (مانند سیستم مالیاتی و قضایی) به کلاد Azure مایکروسافت، دقیقاً همان استعمار داده‌ای است که استقلال و حاکمیت سایبری مصر را در بلندمدت تهدید می‌کند. 🔹سیاست‌گذاری و قانون‌گذاری (پذیرش استانداردهای بین‌المللی) در حوزه قوانین، مصر گام‌های مهمی از جمله تاسیس شورای ملی هوش مصنوعی (NCAI)، انتشار منشور هوش مصنوعی مصر، ایجاد مرکز هوش مصنوعی مسئولانه (Responsible AI) و تصویب قانون حفاظت از داده‌های شخصی برداشته است. هدف این است که مصر نه تنها یک قطب نوآوری، بلکه یک مرجع منطقه‌ای برای «هوش مصنوعی مسئولانه» باشد. در نهایت، رهبران فناوری مصر معتقدند موفقیت در ۵ سال آینده صرفاً با تعداد استارتاپ‌ها سنجیده نمی‌شود، بلکه با تاثیر واقعی آن بر زندگی مردم، ایجاد اشتغال، بهبود خدمات دولتی (GovTech) و فراگیری اقتصادی سنجیده خواهد شد. مصر می‌خواهد دروازه‌ای برای ساخت ابزارهای زبان عربی و نفوذ به بازارهای آفریقایی باشد.

💠 پروژه ایران‌هراسی سایبری در عراق؛ روایت غرب از بکارگیری بدافزارهای هوش‌مصنوعی توسط تهران /Cyber Security News به استناد گزارش شرکت آمریکایی Zscaler ThreatLabz/ 🔹 پایگاه خبری «سایبر سکیوریتی نیوز» در گزارشی به بررسی یک کمپین سایبری پیچیده در ژانویه ۲۰۲۶ علیه مقامات دولتی عراق پرداخته است. این گزارش که کاملاً بر بستر ادعاهای نهادهای اطلاعاتی آمریکا تنظیم شده، این حملات را با سطح اطمینان «متوسط تا بالا» به یک گروه سایبری منتسب به جمهوری اسلامی ایران (با نام مستعار Dust Specter و مرتبط با APT34) نسبت می‌دهد تا ایران را به عنوان تهدیدی برای همسایگانش تصویرسازی کند. 🔹 در این گزارش فشرده، منابع غربی بر جزئیات فنی زیر به عنوان شگردهای سایبری این گروه تمرکز کرده‌اند: ▫️ فریب‌های مهندسی اجتماعی در پوشش دیپلماتیک: ادعا شده است که مهاجمان با جعل هویت وزارت امور خارجه عراق، اهداف باارزش را ترغیب به دانلود فایل‌های مخرب کرده‌اند. این چرخه حمله با یک فایل فشرده رمزدار و همچنین یک فرم نظرسنجی جعلی گوگل به زبان عربی آغاز می‌شود. ▫️ بدافزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی مولد: نکته کانونی گزارش، معرفی چهار ابزار مخرب جدید (SPLITDROP، TWINTASK، TWINTALK و GHOSTFORM) است. محققان Zscaler مدعی‌اند وجود کدهای هگزادسیمال خاص (مانند 0xABCDEF به عنوان مقدار Seed) و استفاده از ایموجی‌ها و کاراکترهای یونیکد در سورس‌کد، نشان‌دهنده تغییر پارادایم و استفاده مستقیم هکرها از «هوش مصنوعی» برای برنامه‌نویسی و نوشتن کدهای مخرب است، نه صرفاً برای برنامه‌ریزی. ▫️ اجرای پنهان و بارگذاری جانبی (DLL Sideloading): بدافزار SPLITDROP در ظاهر یک پیام خطای دانلود جعلی نشان می‌دهد، اما در پس‌زمینه با اجرای برنامه‌های قانونی و معتبری مانند VLC Media Player و WingetUI.exe، فایل‌های مخرب خود (نظیر libvlc.dll و hostfxr.dll) را بارگذاری می‌کند. این تکنیکِ دور زدن، از اعتماد ویندوز به نرم‌افزارهای معتبر سوءاستفاده کرده و نیازی به دسترسی ادمین ندارد. ▫️ ماندگاری و ارتباطات هوشمند با سرور فرمان و کنترل (C2): بدافزار GHOSTFORM با ایجاد یک پنجره نامرئی (با شفافیت نزدیک به صفر) از دید ابزارهای تحلیلگر پنهان می‌ماند. همچنین بدافزار برای فرار از سیستم‌های تشخیص الگو، در بازه‌های زمانی تصادفی (۱۰۸ تا ۱۸۰ ثانیه) با سرور ارتباط برقرار می‌کند و سرور نیز با استفاده از «حصارکشی جغرافیایی» (Geofencing)، تنها به ترافیک‌های ورودی از مناطق جغرافیایی خاص پاسخ می‌دهد تا توسط اسکنرهای امنیتی شناسایی نشود. 🔺غرب با القای این روایت که زیرساخت‌های دیپلماتیک عراق (مانند وزارت خارجه) هدف مستمر حملات سایبری ایران است، تلاش می‌کند بی‌اعتمادی و بدبینی را در روابط دوجانبه تهران-بغداد تزریق کرده و پروژه ایران‌هراسی را در میان نخبگان سیاسی عراق نهادینه کند. 🔸گره زدن توانمندی‌های بومی سایبری به «هوش مصنوعی»، تلاشی مضاعف برای بزرگ‌نمایی تهدید (Threat Inflation) است. شرکت‌های امنیت سایبری غربی با ایجاد ارعاب تکنولوژیک، به دنبال توجیه فروش قراردادهای امنیتی کلان به کشورهای منطقه و وابسته‌سازی زیرساخت‌های آن‌ها به نرم‌افزارهای غربی هستند. در فضای سایبری، انتساب قطعی حملات به یک دولت بسیار دشوار است. با این حال، نهادهای غربی با استفاده از کلیدواژه‌های مبهمی چون «تشابه در ابزارها» و «سطح اطمینان متوسط تا بالا»، فرضیات خود را به عنوان فکت‌های قطعی به افکار عمومی پمپاژ می‌کنند تا مشروعیت اقدامات تقابلی یا تحریم‌های احتمالی آینده علیه ایران را تامین کنند. 🏷 پیوست خبری-تحلیلی 🌐 متاکاگ | فراتر از شناخت