ما انقدر درگیر ساختنِ یه نمایشِ عالی برای بقیه شدیم که یادمون رفت خودمون رو زندگی کنیم
شازدهکوچولو: تا حالا غمگین شدی؟
روباه: چیزی زدی؟
شازدهکوچولو: نه جدی!
روباه: چرا فکر کردی تا حالا غمگین نشدم؟
شازدهکوچولو: منظورم خیلی غمگینه.
روباه: تا دلت بخواد.
شازدهکوچولو: کجاها؟
روباه: یه جا فقط.
شازدهکوچولو: کجا؟
روباه: اونجا که کسانی که انتظار نداشتم ناامیدم کردند...
واسه تو تجربه بود، واسه من اخرین ذوق و امیدم بود، توام فقط بهم ثابت کردی که آدما همونقدر بدرنخور هستن که بودن.
این بار دیگه نه قاصدک فوت کردم نه وقتی ماه کامل دیدم آرزو کردم نه راجبش با کسی حرف زدم. گفتم به جهنم و رها کردم.
گفت: آدمی را دارید که وقتی از زندگی خسته شدید، شما را دوباره به زندگی برگرداند؟
«من از تو برایشان گفتم.»
اگر انسان بتواند در برابر دوست داشته نشدن دوام بیاورد تقریبا هیچ چیز در جهان نمیتواند او را بهم بریزد.