همیشه انقدر خسته کننده بودم ؟ شاید چون خیلی خسته کننده ام انسان های زیادی اطرافم نیستن،همونایی ام که هستن ایگنورم میکنن.

عجب ماتریکس جالبی. درباره ش میتونم گریه کنم یا عصبانی باشم یا غم و اندوه بخورم. بنظرم هیچ کدوم فایده ای نداره،فقط باید بیخیالش بشم.

خب اینم بخشی از زندگی عه دیگه،کاریش نمیشه کرد که.

مثلا اینطوری نیست که بگم من خیلی بدبختم ، نه اصلا اینطوری نیست،فقط اینکه بنظرم یکم خسته کننده ست.

منم بدم نمیومد مثل ی سری دیگه از آدما یکم هیجان بیشتری تو زندگیم داشتم.

فکر کردید وقتی میگم میخوام همون آدمای باقی مونده ی زندگیم رو حذف کنم منظورم کسایی هست که کشته و مرده ی من هستن؟ نخیر منظورم همینایی که بزور موندن و سالی ی بار میگن: سلام زنده ای؟ خب من همون سلام زنده ای رو هم نمی‌خوام تو رودروایسی نمونید و برید دوستان🙏

اره خلاصه زندگی عه دیگه کاریش نمیشه کرد بعضی چیزا دست ما نیست نباید اهمیت بدیم و خودمون رو اذیت کنیم

حق با اندرومداست؛ فقط میتونیم امیدوار باشیم شاااید در آینده انسان های بهتری سر راهمون قرار بگیرن.

به راستی حقیقت انسان و انسانیت چیست؟ فقط بگذار چایم را بنوشم..