eitaa logo
𝟡𝟚𝟘𝟘𝟟𝟡
32 دنبال‌کننده
514 عکس
176 ویدیو
5 فایل
『𝙸𝚗 𝚝𝚑𝚎 𝚂𝚒𝚕𝚎𝚗𝚌𝚎 𝚘𝚏 𝙳𝚊𝚛𝚔𝚗𝚎𝚜𝚜, 𝚝𝚑𝚎 𝚂𝚘𝚞𝚕 𝚆𝚑𝚒𝚜𝚙𝚎𝚛𝚜 𝚒𝚝𝚜 𝚃𝚛𝚞𝚝𝚑𝚜.』 𝙵𝚢𝚘 | 𝙸𝙽𝚃𝙹-𝙰 | 𝟻𝚠𝟼 | 𝟻𝟷𝟺
مشاهده در ایتا
دانلود
لازم است گذر عمر، چیزی جز موی سفید برای ما به ارمغان بیاورد. 🌺 🤏🏻خبرکوتاه 🆔@khabarekotahh
هدایت شده از آتلانتیسِ‌گمشده
موقعیت: شارژ اجتماعیم شدیدا زیر صفره حرف زدن بقیه داره میره رو مخم شدید -اصلا دلم نمیخواد بزنم دهنشون- گیر میدن بهم به شوخی -اصلا نمیتونم بپذیرم الان هیچ شوخی ای رو- فشار فراوان رومه...🙂🥀
هدایت شده از ☫تولید و توزیع تریاک اصل«شعبه²»☫
شهادت حضرت ام البنین، مادر اسوه ادب حضرت ابولفضل العباس تسلیت باد🖤
لازم دونستم با توجه به یه صوتی که داشتم گوش می‌کردم یه چیزی بگم... اینکه «ما چرا بعد اینهمه مدت هنوز روضه می‌خونیم و گوش میدیم، دلمون نمی‌گیره؟» و از این حرفایی که بعضیا می‌زنن (این متن طولانی ئه؛ اما لطف کنید بخونیدش). جواب شخصی من اینه: - فکر کن یه معلم یا استادی داری که بهت داره زندگی کردن یاد میده؛ سال‌های سال داری باهاش بزرگ میشی و درس زندگی و انسانیت می‌گیری. بهت یاد میده چطور رفتار و فکر و عمل کنی. حالا یه نفر از دشمنان اون شخص ترورش کنه یا بکُشتش یا به هر طریقی جنازه‌اش رو از بین ببره که اصلا تو نتونی اثبات هم بکنی که اون شخص رو کُشته (که خدا رو شکر توی روایات تاریخی ما اصلا اینطور هم نیست که هیچی نباشه؛ همش توی روز روشن بوده و به تعداد قابل توجهی هم شاهد وجود داشته برای ماجرا که بعضی قابل استناد هستن و بعضی نه). تصور کردی؟؟ حالا بریم مرحله‌ی بعد: - تو اون موقع چیکار می‌کنی؟؟ میگی «ای بابا، این هم که مُرد... بریم پی زندگیمون». خب می‌تونی اینکار رو بکنی؛ ولی بعدش عذاب وجدانت ولت نمی‌کنه.😔 می‌خوای اون درس‌ها رو توی زندگیت اجرا کنی، می‌خوای ازت راضی باشه، نمی‌خوای میراثش رو فراموش کنی؛ مخصوصا که بخاطر این فداکاری‌ها و درس‌هایی که بهت یاد داده برات نقشی مشابه پدر/مادر پیدا کرده. حالا فکر کن که بدونی اون شخص کُشته شده، خونش رو یه نفر ریخته و نتیجه نداده، تمام چیزی که براش جنگیده پایمال و حتی بدتر شده. حالا تو، کسی که احتمالا صدها یا هزاران سال بعد از اون شخص داری نفس می‌کشی، می‌فهمی چنین شخصی بوده که همچین فداکاری‌هایی رو برای این که تویی که الان هستی فقط ببینی... فقط بشنوی و فقط بتونی درست رو از غلط تشخیص بدی انجام داده. :) تو اول گریه می‌کنی. چون یه انسان هستی. ولی چرا براش هر سال سالگرد می‌گیری؟؟ اون شخص دیگه مُرده... نه؟؟ خب جواب ساده ست: نه. آدما اون چیزایی هستن که براشون می‌جنگن. تو در واقع داری با گریه برای اون اشخاص، مسیری که بهت آموزش دادن رو به خودت یادآوری می‌کنی، میراثشون رو زنده نگه می‌داری. که برای چی می‌جنگیدی، برای چی می‌جنگی و در آینده برای چی خواهی جنگید. به خودت یادآوری می‌کنی که خونِشون بی‌ثمر نخواهد موند... و منجی خواهد اومد که انتقام تمام مظلومیت‌ها رو با پاک کردن این ظلم و ننگی که روی کل تاریخ بشر مونده بگیره. ممنون که وقت گذاشتید و خوندید.🤝🏻 — — — — —
هدایت شده از 🎭... Aurora.Mikaelson.
هنوز تکمیل نشده ولی خب،مکالمات جالبی در میان اس--😔😂
‹‹ اینارو از دوستت بپرس. ›› – اوایل چه حسی بهم داشتی؟ – چه لقبایی بهم میاد؟ – راجب چه چیزی ازم کنجکاوی؟ – واست وایب چه میوه‌ای میدم؟ – چه رنگ مویی بهم میاد؟ – چه استایلی کلا بهم میاد؟ – دوست داری باهم کجاها بریم؟ – وایب چه فصلی رو بهت میدم؟ – وقتی عصبی میشم چجوری میشم؟ – وقتی خوشحالم چجوری میشم؟ – چه چیزی از من رو دوست داری؟ – چه چیزی از من رو دوست نداری؟ – چه حیوونی وایبم رو میده؟ — — — — — |
قشنگ می‌تونم تصورش کنم..... چه زیبا و هنری...✨ دلپذیر و دلنواز...~
...
در حال محاسبه*