شئو کوچولو

-

به طوری که بعد از پنج میلیون سال بعد، بدنش تونست با آب سازگاری پیدا کنه و به همچین چیزی که تو تصویر مشاهده میکنید تبدیل بشه...آمبولوستوس! که راهرو نهنگ هم بهش میگن. (فکر کنم طراح تصویر خصومت شخصی باهاش داشته...)

حالا نکته ی جالبش چیه؟ اینه که نهنگ های امروزی جدشون همین پستاندار خشک زیه... پس نهنگ یه ماهی غول پیکر نیست... یه پستاندار آبزیه... یعنی چی؟ یعنی آبشش نداره و مثل من و تو باید اکسیژن مصرف کنه تا زنده بمونه... میپرسی چرا تو آب زندگی میکنه؟ چون وزنش زیادی زیاده...فقط آبه که می‌تونه از پس وزنش بر بیاد... اگه به خشکی برسه میمیره...چون وزن بدنش به اعضای داخلی بدنش فشار میاره... برای همین میره توی آب و هر ۱۰ تا ۱۵ دقیقه میاد رو سطح دریا تا اکسیژن بگیره... تولید مثلش مثل پستانداراست! زایمان میکنه و به بچش زیر دریا شیر میده!!!

مکبث: این دست‌ها جنایت بزرگی مرتکب شده‌اند. آیا خون آن‌ها پاک خواهند شد؟ آیا الههٔ اقیانوس‌ها می‌تواند خون را از دستان من بشوید؟ نه، این دست‌ها می‌توانند هر اقیانوسی را قرمز کنند. بانو مکبث وارد می‌شود و دستان خونین خود را به مکبث نشان می‌دهد. بانوی مکبث: اکنون دستان من هم به سرخی دستان توست. اما قلب من مانند قلب تو سفید نیست. ترس را رها کن. از دروازهٔ جنوبی صدای کوبیدن در می‌آید. با کمی آب دستان ما پاک خواهد شد. تنها باید از شر افکار خود خلاص شوی و از غرق شدن در آن‌ها جلوگیری کنی. 📖 مکبث اثر ویلیام شکسپیر #BookQoute

در درون، من بیشتر از اینام! ولی درون که اهمیت نداره، نه؟