اگه تولید محتوایی می‌کنید، راجب موضوعات موردعلاقتون حرف می‌زنید، چیزی رو می‌نویسید...... خیلی حس بدی داره که انگار دیده یا شنیده نمیشه، می‌دونم......

ولی چیزایی که دوست دارین رو واسه خودتون انجام بدین..... کارهایی که باعث میشه آرامشتون بیشتر بشه رو امتحان کنید و ثبتشون کنید..... چون شما ذاتا ارزشمند هستین. و ذاتا مهمین......

ناراحتی و سختی همیشه پیش میاد و هست...... و یه زمانی هم می‌گذره البته. اما همیشه اونی که همراهتونه خودتونین...... با خودتون راحت باشید. کارهایی که دوست دارید و به کسی آسیب نمی‌زنه انجام بدید..... اشکال نداره اگه بعضی چیزا عقب افتادن، خدا بهتون علاقه‌اش رو داده و توانش هم میده..... ناامید نشید.

ولی یه لحظاتی هست که ممکنه وسط سختی توی تاریکی گم بشیم و نوری که همیشه می‌دیدیم از جلوی چشممون ناپدید بشه......

پس...... بعضی وقتا زیاد به چیزا فکر نکنید. شیطان می‌تونه مغزتون رو تسخیر کنه؛ اما قلبتون رو نه..... مگه اینکه خودتون راهش بدین.

پس وقتی به چیزی باور پیدا کردین... علاقه داشتین یا حس کردین که درسته..... استخاره نگیرید. خدا همین الانش هم نور رو نشونتون داده.

مسیرتون همینه که داخلش هستین..... و وقتی خدا بخواد تغییر بده شما رو توی امواج همراه می‌کنه تا خودتون به اون نتیجه برسید.

اگه می‌خواین داستان بنویسین، بنویسین.

اگه می‌خواین نقاشی یاد بگیرین، یاد بگیرین.

اگه می‌خواین برای سطح علمی بالاتر تلاش کنید، تلاش کنید.

هیچکدوم از اینا اون کودک معصومی که با امید بهتون نگاه می‌کرد رو توی قلبتون نمی‌کشه. اون زمانی می‌شکنه که خواسته‌هاتون رو فدای تردیدهاتون کنید.