- نه‌ گُریز‌ است‌ مرا‌ از‌ تو، نه‌ امکان‌ گریز چاره‌ صبر‌ است‌ که‌ هم‌‌ دردی‌ و‌ هم‌ درمانی. -

🙃📚

چهل‌روز‌گذشت. آه از زمان؛ آه از واژه؛ آه از قلم. با کدام واژه‌ها برای تو بنویسم. از درد نبودنت بنویسم؟ مگر واژه ای هم میابم؟!. مثلاً بگویم غمگینم؟ نه این غم نیست. مثلاً بگویم جگرم می‌سوزد؟ جگر که چیزی نیست. میدانی عزیز دوست داشتنی من. تو افتخار بودی. تو عزت بودی. تو آبرو بودی. چهل‌و‌هفت سال زیر بار تحریم داخلی و خارجی لحظه‌ای خم به اَبرو نیاوردی و تسلیم نشدی. در هشت سال دفاع مقدس از هیچ تلاشی دریغ نکردی و کنار سربازان جنگیدی؛ برکسی پوشیده نیست. آنقدر شهادت یاران باوفایت را دیدی اشک ریختی اما بازهم برای ایران ایستادی. آنقدر حرف شنیدی ولی بازهم برای مردم ایران دعا کردی. تو خسته بودی عزیز من. خیلی خسته. و خدا تورا خیلی زیبا شهید کرد. چون تو لایق بودی. لایق ترین افراد برای شهادت. من برای خود میگریم؛ برای نادانی و جهالتم. برای ناشکریَم. برای آنکه دیدارت به شرط لیاقت به قیامت افتاد. من لایق تو نبودم. هیچکدام لایق تو نبودیم. برای آنکه تو پدر بودی. و چه اندوهی عظیم تر از غم نبود پدر برای دختر. و تو صبور، شجاع و دلاور مرد ایران زمین. من برای لبخندت، برای صلابتت؛ حتی برای دست مجروحت دلم تنگ خواهد شد. نمیدانم چگونه هنوز از پا درنیامده‌ایم. گویی این امید از فرزند شما سید مجتبی نشأت می‌گیرد و این انتقام بزرگ به ما توان ادامه و صبر می‌دهد. و سوگند به غم عظیمی که از نبود شما در جان ما رخنه کرده... که لحظه‌ای علم اسلام و ایران را زمین نخواهیم گذاشت؛ چون تو نگذاشتی. و به راستی که فرصت بیستُ‌پنج ساله اسراییل به پایان رسید است و تا صبح ظهور و تا پایان این قوم ملعون لحظه‌ای زمین نخواهیم نشست... همانطور که فرمودید درس می‌خوانیم آنقدر که مایه افتخار تو و ایران شویم. و روزگاری زبان فارسی زبان جهانیان شود. چون این خواسته تو بود. و اما پدر جان. تنهایمان نگذار هنوز هم برایمان دعا کن. ما فرزندان خوبی نبودیم. ولی دوستت داشتیم. بی نهایت دوستت داشتیم. شفاعتمان کن و در محضر امام عصر رو سفید. 🪶مهوا/فروردین ۴۰۵

همه‌ چیز بهم‌ ریخته‌ ست زندگی‌ خودم جامعه‌، ایرانم حال همه‌جا و همه‌چیز خوب نیست بهار است اما انگاری اول آذر ...🍂

و تو ای کوله گلگون چه خوشبخت بودی روزی که با لبخند وبرق چشمان دخترکی خردسال انتخاب شدی. و قسم بخور، قسم بخور ای کوله گلگون که نگریستی, زمانی که گرمای تن دخترک خنده رو به سرمای تنش مبدل شد و تو نتوانستی کاری بکنی. و چقدر مقدسی؛ ای کولهِ صورتیِ گلگون به خون دخترانِ ایران. #روایت_فتح

چهل‌ روز گذشت‌ و‌ غم‌ تو‌ سرد‌ نشد‌ که‌ هیچ‌، هنوز‌ هم‌ جگر‌ سوز‌ است‌ ...

فرقی ندارد آرمان باشی یا جهاد، ایران باشی یا لبنان، مهم اینست که شهادت وار برای آرمان هایت جهاد کنی ...🕊 #لبنان

1404/12/09 for 1405/01/20 میخواستند مارا به عزای عزیزانمان بنشانند؛ حالا بیایند و نظاره کنند که ما چطور در عزای آقایمان، «ایستاده» ایم...! @ashimashi18