خدایا مرا چنان سرپا کن که همه بدانند این بنده را خدا بلند کرده؛ چون فقط تو میدانی که سینه‌ام چقدر تنگ و دلم چقدر گرفته است..‌. 🌚@Mmahva

_ #خود_سازه @ashimashi18

آمدم درس بخوانم دو سه خط؛ @ashimashi18

آمدم درس بخوانم دو سه خط، چشم من بار شد و صفحه شد از گریه چو ش‍َط درسِ من بود همان غربتِ چشمانِ شما نامِ‌تان گشته در این شهر، غریبانه فقط قلمم می‌لرزد، یادِ شما سنگین است مرگ بر هر که نهد بر غمِ‌تان، خطِ خطط 🌚@Mmahva

اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیَّکَ الفَرَج🌱

مرا دردی‌ست اندر دل، که گر گویم زبان سوزد وگر پنهان کنم، ترسم که مغزِ استخوان سوزد ما جوانان و نوجوانان ایرانی، نسلِ «توقف» هستیم. هر کاری که تمام مردم دنیا انجام دادند و از آن لذت بردند، به ما که رسید، شد ممنوعیت. خواستیم از علایقمان پول درآوریم، فیلترینگ مانند پتکی برسرمان خورد. انگار یک علامت توقف قرمز و جوشی را درست وسط تمام رویاهای ما کاشته‌اید. ما همیشه منطقی بودیم، اما شما هیچ‌وقت روبه‌روی ما ننشستید تا بگویید مشکلتان با ما چیست؟ چرا به جای اینکه دستمان را بگیرید و بلندمان کنید، فقط از ما کَندید و ما را به طبقات منفیِ ناامیدی فرستادید؟ حالا که آقای واشقانی آمده و برنامه‌ای ساخته که تمام‌قد جای خالی شما را پُر کند، برنامه‌ای که به سوالاتمان جواب می‌دهد و اجازه می‌دهد حرف بزنیم، زارتی تعطیلش کردید! او فضایی ساخته بود که در آن احساس ارزشمند بودن می‌کردیم؛ احساس می‌کردیم به عنوان نیروی محرک و آینده این کشور، دیده می‌شویم و نظرمان اهمیت دارد. اما شما آن را هم بستید تا دوباره همان محتواهای منسوخ خودتان را به خوردمان بدهید. تقریبا ده سال از تأسیس «شبکه امید» می‌گذرد؛ با نام تولید محتوای اختصاصی برای جوانان و نوجوانان اما دریغ از ده دقیقه محتوای درخشان که حرف دلِ یک نوجوان باشد. اگر در این ده سال یک برنامه خوب ساخته بودید، ما الان مشتری پر و پا قرصتان بودیم؛ اما خودتان هم می‌دانید که نساختید. بعد ما را به سمت یوتوب و اینستاگرام و تیک‌تاک فراری می‌دهید و همان‌جا را هم فیلتر می‌کنید که «نه! این‌ها را نبین، بیا صداوسیما را نگاه کن ببین چه چیزهای خفنی برایت ساخته‌ایم! خروجی‌تان چیست؟ فیلمی که می‌خواهد در ۱۷ سالگی درسِ ازدواج به من بدهد؟ شما هر جایتان را درست می‌کنید، جای دیگرتان می‌لنگد. باشد، من در ۱۷ سالگی ازدواج میکنم؛ اما با این غول کنکور و مصیبتِ «تأثیر قطعی معدل» چه کنم؟ من به فکرِ سفره‌ی عقد باشم یا استرسِ تراز و سهمیه؟ کنکور را به بزرگترین ترس زندگی ما تبدیل کرده‌اید و انتظار دارید در اوج ناامنیِ تحصیلی، به فکر تشکیل خانواده باشیم؟ ازدواج مهم است، اما در ۱۷ سالگی چیزهای حیاتی‌تری بود که باید یادمان می‌دادید، نه این ترویج‌های شعاری. در عجیب‌ترین حالت ممکن، محتوای برنامه‌هایتان به آموزش نشت گاز خلاصه شده؛ بخدا که «بابا برقی» محتوای غنی‌تری داشت تا این تولیداتِ منزجرکننده. کسی از شما «گیم آف ترونز» نخواست؛ فقط بگذارید چهارتا برنامه درست‌وحسابی که ساخته می‌شود، بماند. بگذارید نفس بکشیم. بخدا که در جوانی، پیرمان کردید. 🌚@Mmahva