«محبوب من، نمی‌دانم چرا اینقدر صبر کردم تا به شما بگویم دوستتان دارم! می‌خواستم مطمئن باشم و کلماتم پوچ نباشند. اکنون به نظرم می‌رسد که از ابتدا عشق بود. به هر حال، این عشق است و قلب من رنج می‌کشد.» °نامه از سیمون دوبووار به نلسون آلگرن

خیلی خوشحالم که هممون پیش همیم. [پسر بچه موش کور روباه و اسب]

باید به شعر میدان داد. .

‏«عشق در نظر من آن است که تو خنجری هستی که من در درون خویش می‌چرخانم»

واقعیت این است که گذشت زمان مرا به تو نزدیک می‌کند. دیروز، در جاده، به تو فکر می‌کردم و با خودم می‌گفتم که اگر تو اینجا بودی چقدر باهم میخندیدیم. خوب می‌دیدم که تا کجا زندگی روزمره‌ام‌ را پر کرده‌ای، در کوچک‌ترین جزئیات حضور داری.

در‌آدم‌های‌بعدی‌دنبال‌من‌خواهی‌گشت‌.

مو به مو به درونم خزیده‌ای.

گر چه پیرم تو شبی تنگ در آغوشم کش تا سحرگه ز کنار تو جوان برخیزم -حافظ

بھ‌سادگی می‌توان بیزار شد از این زیستِ مَلال‌‌آور .. اما چگونه می‌توان از آن دل کند، آن‌‌گاه که یك کودک بر آن راھ می‌رود.

"قطعه‌ ای از من كنار توست؛ و قطعه‌‌ ای كنار خودم. و قطعاتم دلتنگ یکدیگرند، می‌شود بیایی؟"