من مرده‌ام، اما اگر قرار باشد زیاد غمگین شوی، بلند میشوم‌.

تو نباشی،من به یک پلک زدن خواهم مُرد

حسم؟حسِ این ابره که جامونده، جامونده از آسمونش؛

براي حس‌‌های پنهون برای‌تُ

گر تو گرفتارم کنی من با گرفتاری خوشم

فاصله‌ی او از یک آدم خاص تا یک آدم معمولی فقط دوست داشتن من بود.

رفتار رو مخ؟ فقط اونجایی که طرف واسه تعریف شدن ازش گله میکنه از یکی از خصوصیاتش که اصولا چیز خوبیه و منتظره تا بقیه بیان و حرفش رو رد کنن و کلی تعریف کنن ازش.

ماه من! غصه چرا؟ آسمان را بنگر، كه هنوز بعد صدها شب و روز  مثل آن روز نخست  گرم و آبی و پر از مهر، به ما می خندد.

تو چه کردی که دلم این همه خواهان تو شد

«تو از ظرف بیسکوئیت همیشه اون تیکه که شکسته رو برمیداری، چون فکر میکنی لیاقت خوبشو نداری»‌ و ما چقدر نرفتیم، نخوردیم، نپوشیدیم و آدما رو پس زدیم، چون هیچکس نبود که بهمون حس کافی بودن بده، هیچوقت حس نکردیم لیاقت داریم.

-