ماه من! غصه چرا؟ آسمان را بنگر، كه هنوز بعد صدها شب و روز  مثل آن روز نخست  گرم و آبی و پر از مهر، به ما می خندد.

تو چه کردی که دلم این همه خواهان تو شد

«تو از ظرف بیسکوئیت همیشه اون تیکه که شکسته رو برمیداری، چون فکر میکنی لیاقت خوبشو نداری»‌ و ما چقدر نرفتیم، نخوردیم، نپوشیدیم و آدما رو پس زدیم، چون هیچکس نبود که بهمون حس کافی بودن بده، هیچوقت حس نکردیم لیاقت داریم.

-

https://eitaa.com/moltaheb/2044 چه کنم باز که او حبه‌ی انگور من است!

براي آشتی و تصدُق برای‌تُ

بی پناهم؛گوشه ی آغوش خود جا کن مرا

خاک‌های اطراف عروسکش را کنار زد نمیتوانست به این راحتی دل بکند هنوز هم صدای تنفس عروسک را می‌شنید صدای ملایمش که می‌گفت : مرا میان آنها تنها نگذار ایزابل، مرا تنها نگذار..

-

تو آنجایی و آنجا نمی داند که چقدر خوشبخت است؛

یادم کن آنقدر که فراموش کرده‌ای.