نمیدونُم دِلُم دارد کجا جای... •بابا طاهر•

«روزها اصلا از خانه بیرون نمی‌آیم. تنهای تنها هستم. اصلا از تهران خبر ندارم. هیچ کس به یاد من نیست. دلم می‌خواهد آن قدر کوچک بشوم که به قدر یک پرنده باشم آن وقت پر بزنم و بیایم پیش تو. پرویز هرگز گذشته ام را فراموش نمی‌کنم.» نامه‌‌ی فروغ‌فرخزادبه‌همسرش،پرویزشاپور.

نهان دوستش دارم و او مرا آشکارا می‌کُشد‌!

جانم تویی، چگونه توانم از آن گذشت؟

ما به غیر از تو نداریم تمنای دگر

ﻣﺮﺩی ﻛﻪ ﻋﻘﺐ ﺗﺎکسی ﻛﻨﺎﺭ ﻣﻦ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺍﺷﺖ ﺗﻮی ﺳﺮﺭﺳﻴﺪﺵ ﭼﻴﺰی ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺖ می‌ﻛﺮﺩ، ﺳﺮﺭﺳﻴﺪﺵ ﺭﺍ ﺑﺴﺖ ﻭ ﮔﻔﺖ : ‏ﻫﺮچی می‌ﺩﻭﻳﻴﻢ، ﺑﺎﺯﻡ ﻋﻘﺒﻴﻢ ! کسی ﺟﻮﺍبی ﻧﺪﺍﺩ ! ﻣﺮﺩ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩﺵ ﮔﻔﺖ : ‏ﻫﻤﺶ ﺩﺍﺭﻳﻢ می‌ﺩﻭﻳﻴﻢ، ﺑﺎﺯﻡ هیچی ! ﺯنی ﻛﻪ ﺟﻠﻮی ﺗﺎکسی ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ، ﮔﻔﺖ : ﺧﻮﺵ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺘﻮﻥ ! ﻣﺮﺩ ﭘﺮﺳﻴﺪ : ﭼﺮﺍ ؟‏ ﺯﻥ ﮔﻔﺖ : ‏ﭘﺴﺮ ﻣﻦ ﺷﺶ ﺳﺎﻟﺸﻪ ﻭلی نمیتوﻧﻪ ﺑﺪﻭئه ... ﻫﺮﻛﺎﺭی میﻛﻨﻴﻢ نمی‌توﻧﻪ ... ﺩﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻﻛﺪﺍﻡ ﺣﺮﻑ ﻧﺰﺩﻳﻢ‌ ، ﺑﻪ ﺯﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﻛﺮﺩﻡ، ﺟﻮﺍﻥ ﺑﻮد ... - سروش صحت - تاکسی نوشت‌ها

اولین حسی که بعد از شنیدن خبر پیشرفت یکی بهت دست میده؛ معرف شخصیت درونته.

-

من؟ یه‌آدم‌خسته‌ی‌دلزده‌از‌علاقش

دلدادگانی بودند در این حوالی ادعا هایشان پوچ و خالی بود نشد،نتوانستند. جدا شدند.

-