تو مثل تمام معشوقه‌های دنیا دیرت شده بود و باید می‌رفتی ، رفتی . و من بعد از رفتنت بارها گفتم دوستت دارم ، بارها و بارها .. مثل دیوانه‌ای که رو به خیابان ایستاده ، و کلید را مدام در قفلی می‌چرخانَد که نیست ‌

-کیانوش‌خان‌محمدی

چطور این همه جریان گرفته‌ای در من؟

-

پیرمرد جواب داد :من هم باید ترک کنم. من هر روز فقط دو نخ سیگار می‌کشم، برای همین نباید زیاد سخت باشد. اما می‌دانی، رفتن به مغازه برای سیگار خریدن و آمدن به این جا برای سیگار کشیدن، خودش کمک می‌کند وقت بگذرد. من را به تحرک وا می‌دارد و نمی‌گذارد زیاد فکر کنم ! گفتم :یعنی می‌گویید برای سلامتی‌تان سیگار می‌کشید ؟! پیرمرد با نگاهی جدی گفت : "دقیقاً !"

قصه که تمام می‌شود، آدم‌ها به کجا می‌روند؟

-دلم‌باتوبودن‌می‌خواد

نمی‌فهمم این ترانه‌های جدیدُ! ترانه باید قشنگ باشه، به دل آدم بشینه، باید روح آدمو عاشق کنه یه جوری مثل آهنگای قدیمی مثل اینکه:«وقتی میای صدای پات، از همه جاده‌ها میاد انگار نه از یه شهر دور، که از همه دنیا میاد یا مثلا: خواستنه تو نه عشقو نه عادته دیدن تو به حرمت زیارته اما می خوام تو دستهای تو گم بشم .» -نیمه شب اتفاق افتاد.

من شعر می‌شوم که بگردم به دورِ تو

-

شرمگین میخواندمش بر خویش از چه رو بیهوده گریانی در میان گریه مینالید دوستش دارم نمیدانی. ‘فروغ‌فرخزاد

-بامن‌که‌شکست‌نخوردی

ما نوادگان خورشیدیم! تاریکی را به رَسمیت نمی‌شناسیم.