هر آنچه ام وطن فروش نیستم .. ۱۷/

چه خوب و چه بد ، چه بی کیفیت .. هرچه که باشد میگذارم تا ثبت شود تا ماندگار شود تا همیشه در ذهنم در این آلبوم خاطرات باقی بماند ، آقای ج.ا امشب اندازه نصف عمرم به خاطر بالا نگه داشتن پرچم سه رنگمان ناسزا شنیدم آن خم از نوع خانوادگیش ، حتی به خاطر مسائلی کمی متغیر با عرف تجمع لباس پوشیدم و نگاه خیره و پرمعنای حامیانت را هم تحمل کردم ، حرفی نیست کسی مارا با اجبار و پول و جایزه و ترفیع مقام به اینجور جاها نیاورده که با این مسائل پا پس بکشیم فقط گفتم که بدانی و بدانم مردمان این وطن از دل و جان مایه میگذارند برای برافراشته شدن و ماندن پرچمت ، منظورم اصلا خودم نیستم من ذره ای بین این جانفداها جا ندارم مثلا امشب یک لحظه موقع شنیدن یکی از آن حرف ها داشت اشکم در می‌آمد که چرا .. چرا باید برای دفاع از میهن یک هم وطن اینگونه رفتار کند ولی بعد با جمله عقلش در همین حد است به تاب دادن پرچم ادامه دادم ‌. متن بهم ریخته ای شد ولی همین است که هست. برون‌ریزی‌غمباد‌های‌مانده‌بر‌گلو /

چقدر زشت مینویسم دیگ ب درد نمیخورم

اگه یه انتخاب واسه روند زندگی و مرگم داشته باشم ترجیح میدم مثل اون خانم خبرنگار لبنانی که توسط اسرائیل ترور شد زندگی کنم و بمیرم .. حرفه ای ، موثر ، عاقبت بخیر

گمشده ام و مشهد را میخواهم .

یک ماهه که دلم نمیخاد ناراحتی دیگه ای ذهنمو مشغول خودش کنه ، انگار این غم سنگین آخرین نقطه اتصال من به این درد بزرگ و من نمیخام فراموشش کنم ..

بابت این مسئله انگار به طور دردناکی دلتنگم / ناراحتم / غمگینم / افسردم / خشمگینم / دل‌مرده‌ام / عصبیم / دل‌سوخته ام...

یه عده با نسل کشی فلسطین فهمیدن یه عده با بمباران مدرسه میناب یه عده با بمباران مناطق مسکونی یه عده با شهید شدن فرماندهان و رهبر یه عده با موشک خوردن شهرشون یه عده هم ایشالا باصدای عزراییل تو جهنم .