شب میتازد و من مثل همیشه بازنده ام بازنده تمام معادلات روزگار ، انگار گَرد غم ته نشین همه ثانیه های زندگی‌ام شده با تک لغزشی همه چیز بهم میخورد، قاطی میشود، در سرگُم میشود، فرومی‌پاشد بالا می‌آید تا غم‌هایم لب‌ریز شود لب‌سوز شود که بسوزم و نتوانم دَم بزنم نتوانم بگویم این منِ نحیف و درمانده طاقت ندارد نه تنی مانده نه روحی که بخواهد این آشفته‌بازار را جمع کند، ساکت کند، پاک کند این منِ وامانده دیگر در بین نشد های ممتد زندگی اش چهارپایه ای زیر تک درخت خاطراتش میگذارد و نظاره میکند که چگونه زندگی اش دود می‌شود خاکستر می‌شود، به فنا می‌رود و تمام می‌شود.. نشد؟ وقت تمام شد؟ خوب نبود؟ کاری ساخته نیست، رهایم کنید .. برون‌ریزی‌‌ِدرون‌ریزی‌های‌مانده‌بر‌دل /

در همین حد ناراحت و غم زده بشید فعلا

جبران نمیشوی حتی با گریه های عمیق . . #آقای‌کشور‌دوست

آقاجان، قرار بود ما فدای تو بشیم .. / کشوردوست

علاقه آدم‌ را احمق می‌کند شاید هم ناباور / بهشت زهرا تهران

/

درسته ادم مودی ام ولی احساساتم نسبت به ادما با مودم عوض نمیشه اخه حتما ی گوهی خوردی ک از اون حجم علاقه دست کشیدم

اینو اردیبهشت ۱۴۰۳ تو کانالای قبلیم گفته بودم گفتم دوباره تکرارش کنم

یکی بزنه ماهواره ببینه جنگه یا نه صداوسیما تاخیری استفاده میکنه