این اهمیت دادن به احساسات آدمها و ارزش زیادی قائل شدن براشون هرلحظه داره روانمو به فروپاشی نزدیک میکنه.
من نمیدونم به این فکر کنم که واقعا دنیا با آنها و مولا با ماست؟ یا بابت چهلم ناراحت باشم، یا به زندگی خودم فکر کنم یا دل نگران کنکوری های اطرافم باشم یا دلتنگ مشهد باشم.
استفاده کردن از واژه چندسال پیش برای موقعیت استرس زای کنکور واقعا عجیب، یادم دومین سالی که کنکور داشتم و اصطلاحا پشت این دیوار بلند مونده بودم از شدت استرس و اضطراب قبول نشدن تو یه تصمیم یهویی زیر تخت قایم شدم و نرفتم کنکور بدم .. ، هرکی میگه به یه چشم بهم زدنی میگذره و بعدش انقدر مشکلات بزرگتری هست که کنکور رو فراموش میکنید تقریبا الکی میگه! چرا؟ چون اگر درس قسمتی از زندگی شمارو میسازه پس خیلی مهم و تاثیرگذاره و ممکن نتیجه خوب یا بدش سالهای زیادی زندگی و ذهنتون رو درگیر کنه، اگر فردا کنکور داری و تلاشت رو کردی امیدوارم بهترین نتیجه رو بگیری و اگر کنکوری سال بعد هستی، از هیچ تلاشی دریغ نکن، این سال سرنوشت ساز رو فدای دوست و رفیق نکن، از هرچیزی که برای رسیدن به هدفت نیاز داری استفاده کن و یادت باشه هیچ کس حسرت فردای تورو گردن نمیگیره و طبق علاقه هیچ کسی انتخاب نکن ..
موفق باشید🤍