در وصف هیترای لیدی دیور:::::

نه توضیحی هست نه دفاعیه ای ، فوتبال نه منطق می‌شناسه و نه احساس ؛ موقعیت گل بود ، موقعیت جبران بود ، راه های خیلی زیادی هم بود برای گل نزدن ولی اگر قراره حرفی زده بشه ترجیح میدم از اسطوره ای بنویسم که موفقیت و خندیدنش برام از زندگی خودم مهمتر بوده و بعد از این بازی هم قرار نیست چیزی در این باره تغییر بکنه ، ما سال ها با دوست داشتن تو زندگی کردیم ، با دیدنت روی قاب تلویزیون و بک گراند گوشی هامون و حک کردن اسمت روی کیت ها و قلب هامون بزرگ شدیم ، با یه برد فنت نشدیم که بخوایم با یه باخت از دوست داشتنت دست بکشیم ، خوبی تو توی رگامون ریشه داره کریستیانوی عزیزم ، قرار نیست با یه باخت کسی حتی شبیهت بیاد ، تو بیشتر از اونی که بخواد از یاد فن یا حتی به مراتب هیترت بره به همه ثابت کردی کسی به گرد پات هم نمیرسه ، اسم تو رو توی تاریخ نوشتن عزیز دل من =) اگر هم گاهی باختی ، یه دنیا برابرشو برای ما جبران کردی و خواهی کرد ، به قدر یه عمر به یک یک رقبات ثابت کردی که تا جات توی ترکیب یه تیمه حتی نمیتونن جسارت کنن از خداشون شکست دادن تو رو دعا کنن ، این قصهٔ عشق تموم نمیشه ، خاطرات تو با سوت پایان یه بازی تموم نمیشه ، اگر غمی هست برای تکمیل غم توعه ، اگر گریه ای هست برای ناتوانی چشمامون از دیدن اشک ریختن توعه و اگر خوشحالی ای بوده ، با تو رقم خورده و ده برابرش بدون تو ذره ای فایده نداره ، شاید قصه ی cr7 ما با لباس پرتغال توی جام جهانی به پایان رسید ولی تو توی n تا تورنومنت دیگه ثابت کردی بیشتر از اونی هستی که چهارتا جوجه بخوان برای تو شاخ بشن ، تو توی این سن بین ویتینیا و نوس و مندس و کانسلو و کلی اسم بزرگ دیگه کسی شدی که ورژن بالای چهل سالش با سابقه بازی بیشتر از تمام عمر خیلیا ، با بهترین بازیکنای تیم رقیبت مقایسه میشه ، چی از این بهتر ؟ کریس اسم تو بزرگ تر از اونیه که جایگاهش بخواد با یه بازی تغییر کنه ، برای ساختن بهترین لحظات برای من و امثالم تا این لحظه جنگیدی و من تا آخرین لحظه پای غم و شکستت هم وامیستم ، تیم بازنده ای که کریستیانو داره در واقع تیم برنده ست ، جاوید بمونی پسر ، دوستت دارم : )

تو ارزش دونه دونه اشکای منو داری کریستیانو

دلم میخواد بخاطرت گریه که هیچ بتونم بمیرم اصلا

01:09

امروز 7 July، روزِ جهانی دخترای فوتبالیه.

بدترین روز زندگیم ، بدترین با اختلاف