‌ قربون تک تک اون دختر های دبستانیِ میناب که صبح با کلی ذوق و شوق، لباس مدرسه پوشیدن رفتن مدرسه. اما دیگه برنگشتن :) قربون دل تک تک مامان‌هاشون که نمیدونستن این رفتن بدون بازگشته :) حالا عروسکها و لباس‌ها و دفتر مشق‌ها و خوراکیهاشون کنج خونه نبودنشون رو سخت تر میکنه. خدا میدونه چندتا مامان صبح زود غذا پختن و آماده کردن و این غذا تا همین الان روی گاز مونده‌. چون دخترکشون‌ از مدرسه برنگشته و با صدای ظریفش نپرسیده: ماماااان امروز ناهار چی داریم؟ ‌‌‌ جنگ، جنگه. مرگ بر پهلوی و پهلوی‌چی ها. مرگ بر ترامپ و نتانیاهو. ‌

امیدوارم اتفاق بعدی که خواست قوی ‌ترم کنه به جاش بکشتم.

بهم نزدیک شو نزدیک، سنجاق سرم اینجاست..

-

همه چی رنگ و بوی "آخرین بار" رو گرفته.

:))

*

همینجوری پیش بره یه بیماری روانی چیزی میگیرم.

میرم نقاشی بکشم تا ببینم بعدش چی پیش میاد.🪄

-

گفت : غربتِ علی (ع) رو فقط یه نفر می‌تونه معنی کنه تو این عالم ؛ اونم خودِ علی .

جایی که ارامش جریان داره: