_شبخوش.

تا تو در ذهن منی جایی برای درس نیست . کمتر اینجا سر بزن این ترم مشروطم نکن !

نام رقیب بر لب جانان من گذشت آگه نشد کسی که چه بر جان من گذشت!

بگذاشتیم غم تو نگذاشت مرا حقا که غمت از تو وفادارتر است مولانا؛

تصوری که ازت دارم کاملا نمکیه* یه ادم با نمک که آرومه خیلی.. ساکته، ولی به وقتش میتونه یه جمله بگه و همه رو بخندونه‌. تو چهره‌ی بانمکی‌ داری :) خیلی خوب فک میکنی و بعد بهش عمل میکنی‌. شاید از اینکه مثلا توی مدرسه یه گوشه‌ی حیاط بشینی و تو هوای خنک پاییزی، یه کتاب بخونی لذت ببری. چیزای آروم شبیه به توان‌. مثلا.. موج دریا، بارون نم نم. میدونی، یجور خاصی آرومن، یجوری که ممکنه شدید بشن، ممکنه یهو بیشتر از اون ظرفیت باشن. فک نمیکنم جثه‌ی خیلی بزرگی داشته باشی. نمیدونم، شاید شبیه به خودم، من حس میکنم ظریفی. همونجوری که روحیات و خلقیاتت‌ ظریفن‌. تو یکم شبیه به منی، اون جاهایی که وایب سفید ک نسکافه‌ای میدی. و همچنین بوی قهوه‌، وایب یه آدمی‌ که توی یه کافه نشسته دارره آروم آروم قهوه میخوره، و بارون رو تماشا میکنه. #چالش .

تقدیم ِمتوهم .

خیلی ممنونم.🌱

بی حس شدگان را چه غم از خنجر بعدی...

_ گذشت .

همه را غیر تو یک روز رها خواهم کرد گنه از جانب ما نیست اگر مجنونیم

خوشا چشمی که خواند حرف دل را...

به قهر گفتمش آخر صبور بی تو نشینم به خنده گفت صبوری ز چون منی نتوانی