ـ

نزار دست خالی برم ابلفضل:)😭💔

-

عاشورا آمد . . علمدار هم بدونِ دست آمد دخترکِ سه ساله بدونِ گوشواره آمد پسرک با گلوی پاره آمد رباب ، با غمِ کودک شش ماهه آمد حسین ، با چهره‌ی غم زده آمد ای کاش عاشورا نمی آمد💔.

من نمیتونم تحمل کنم، من میخوام بیام کربلا (:

ضربه ی سیلی مگر از یادِ ماها میرود؟😭💔

‌‌‌‌‌ آقای امام حسینِ جان... دوری از کربلات دوا و مرهمی هم داره؟! این دل خیلی تنگته:)

...

از تو هیچ‌گاه «آقای خوابیده» را ندیده‌ام؛ تو همیشه در ذهنم ایستاده‌ای، با صلابت. تو همان قامت برافراشته بودی، نه؟ من تو را حتی خمیده هم ندیده بودم…. آقا! برخیز لطفا..

‌ پدر و‌ مادر من خیر ببینند حسین، که مرا عاشق و نوکر دربارِ تو بار آوردند. ‌‌‌

.

دلتنگم... دلتنگِ همان لحظه‌ای که از دور، فقط گنبدت پیدا شد و بی‌اختیار اشک توی چشم‌هایم جمع شد... دلتنگِ راه رفتن‌های آرامِ بین‌الحرمین؛ همان قدم‌هایی که انگار هیچ‌وقت خسته نمی‌شدند... دلتنگِ سلامِ اول... سلامی که هزار حرفِ نگفته پشتش بود... دلتنگِ نشستنِ گوشه‌ای از حرمت؛ نه برای دعا... فقط برای نگاه کردنت... دلتنگِ شب‌های کربلا... دلتنگِ هوایی که بوی تو را می‌داد... دلتنگِ آن لحظه‌ای که موقع خداحافظی، هر چند قدم یک‌بار برمی‌گشتم و دوباره گنبدت را نگاه می‌کردم... شاید دل، راضی می‌شد به رفتن... اما مگر می‌شد؟ آقا... می‌گویند دوری، عشق را بیشتر می‌کند... پس این همه دلتنگیِ من برای چیست؟ مگر می‌شود کسی یک‌بار مهمانِ تو باشد و دیگر دلش همان آدمِ قبل بماند؟ دلتنگم، امام حسین ... آن‌قدر که گاهی تمامِ دلم، فقط یک «السلام علیک یا اباعبدالله» می‌شود... 💔 زدنوشت