حالا مدتیه که میگم، هر یه سالی که از دانشگاه کم میشه، یه دسته از آدم‌هایی که ابتدای ورودم به دانشگاه شناختم کم میشه. و اون لحظه‌ای که فارغ التحصیل بشیم و بریم، هر کدوممون میره یه گوشه از این دنیا و قطعا برای خیلیا مهم نیست که یه زمانی هم‌دانشگاهی بودیم. از همین الان میترسم، و از همین الان میگم کاش قلاب‌هام رو به زندگی آدم‌ها عمیق تر کنم. کاش بتونم بخش‌های بیشتری از آدم‌های دانشگاه رو برای خودم ذخیره کنم که بعد از جدا شدن، اون‌ها هنوز کنارهم نگهمون داره..

اما خب، همونطور که یک ترم کافی بود تا پذیرم آدم‌های مدرسه‌ای الان دوست های جدید، دغدغه‌های جدید و زندگی جدیدی دارن، یه زمانی هم (به سختی) طول می‌کشه که آدم‌های دانشگاهی‌هم همدیگه رو فراموش کنن. و انگاری که این اجتناب ناپذیره... دیشب میگفت: واقعیت اینه که همه میرن. عمدا یا سهوا، به خوبی یا به سختی.

- خال‌سیاه‌عربی -

و عیدتون حسابی مبارک، چون که فرشته‌ها مشغولِ خوش‌آمد گویی به مصداقِ بارزِ "مبدّل السّیِئات بالحَسنات"، ملقب به کشتیِ نجاتن.🤍

امروز، چقدر، روز، پر، اتفاقی، بود.

#برنامه_نمایش | *جدول نمایش آثار شانزدهمین جشنواره عمار در سینما بهمن* ▪️ اکران‌ آثار از جمعه ۳ الی چهارشنبه ۸ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ در سینما بهمن واقع در میدان انقلاب اسلامی برگزار خواهد شد. #شانزدهمین_جشنواره_مردمی_فیلم_عمار 🎥جشنواره مردمی فیلم عمار 🌐 @AmmarFest

-گفت‌وگو بعد مدتها با تو گل نرگس-

تولید محتوا از خوراکی‌ها🦦.

بهم گفت گُل نرگس:::))))))))😭