هدایت شده از -فٰارِج⁴¹⁷!
شعرم برای از تو سرودن چه لال بود
دکتر جواب کرد و شفایش محال بود
من پای بسترش دو سه باری گریستم
ماندم چرا نمردم و این یک سوال بود!
شعرم مریض بود ولی من مریضتر
درمان هردومان رخ گرد و هلال بود
عمرم پس از فراق تو موقوف شعر شد
شعرم برای رفتن عمرم مجال بود
وابستگی به شعر مرا مست کرده بود
وابستگی به شعر حرامی حلال بود...
گفتم بمان که حال دلم خوبتر شود
رفتی و رفتنِ تو به دوشم وبال بود
هم شعر رفت و هم تو و هم قلب خسته ام
بر زنده یا که مُردهی من قیل و قال بود!
من با زبان شعر فدایت شدم ولی
شعرم برای از تو سرودن چه لال بود!
۲۴ اردیبهشت!
شعر از: زهرا رجبی ( #ضاقَصَدری )
خیلی زشت شد؛ ولی شما کپی نکنید💔