🔴 آن‌که امروز از غیبت ایران در یک مراسم تبلیغاتی روسیه، فریاد تحقیر سر می‌دهد، نه دغدغه‌اش عزت ایران است، نه فهمی از دیپلماسی دارد. او در حقیقت، اسیر حقارت ذهنی‌ خود شده؛ همان ذهنی که عزت و اعتبار یک ملت بزرگ را در قاب دوربین‌های کرملین می‌بیند. اما ایران اسلامی، کشوری است که در جغرافیای اراده‌ی ملت‌ها ایستاده، نه در ردیف میهمانان دسته‌چندم کاخ‌های قدرت. ایران، نه سرباز اردوگاه شرق است، نه خدمت‌گزار ناتو؛ ایران پرچمدار اردوگاه مقاومت مستقل جهانی است. اگر ایران در میدان سرخ نبود، به این دلیل است که در میدان‌های بزرگ‌تری چون مقاومت فلسطین، بیداری یمن، ایستادگی سوریه و اقتدار حزب‌الله حضور دارد؛ حضورهایی نه نمادین، بلکه تعیین‌کننده و تاریخ‌ساز. آن‌که امروز این غیبت را بهانه می‌کند تا روابط راهبردی ایران و روسیه را تخریب کند، در واقع همان سیاست‌بازی است که از تحریم‌های آمریکا ذوق‌زده می‌شود و از تضعیف عزت ایران، لذت می‌برد. او نمی‌داند که سیاست خارجی ایران، نه بر مبنای دعوت‌نامه‌ها که بر پایه منافع ملّی، استقلال سیاسی، و حفظ کرامت ملت ، طراحی می‌شود. عزت ایران، نه با دعوت پوتین می‌آید و نه با نادیده گرفتنش می‌رود؛ بلکه با ایستادگی در برابر سلطه، تحقیر و خیانت‌های تاریخی ساخته شده است. اگر ایران در این مراسم نبود، مایه افتخار است؛ چرا که ایران هرگز در صف تمجیدکنندگان جنگ‌طلبی و توسعه‌طلبی جایی ندارد؛ ایران جای خود را در تاریخ، با خون شهید سلیمانی، با نفس رهبری حکیم، و با پایمردی مردم خود تثبیت کرده است. و اما شما که هنوز گمان می‌کنید کرامت ملی، با دعوت‌نامه سنجیده می‌شود؛ بیدار شوید. ایران، خودش تاریخ می‌سازد، نه اینکه منتظر دعوت به صحنه‌های ساخته‌شده دیگران بماند. ✍ موسی آقایاری https://eitaa.com/Myidea/5263 🆔

🔴 تحقیر یا توهم؟ واکاوی شعف غربگرایان از غیبت ایران در میدان سرخ مسکو این روزها است برخی جریان‌های غربگرا با ذوق‌زدگی کودکانه، همان طور که از سقوط سوریه خوشحال شده بودند ، از غیبت و عدم دعوت ایران در مراسم سالگرد پیروزی روسیه بر آلمان ( میدان سرخ مسکو ) یاد می‌کنند و به اصطلاح با دم شان گردو می شکنند و با دست سراسر فساد و چپاولشان بشکن می زنند ؛ گویی که پوتین با نفرستادن دعوت‌نامه، ضربه‌ای حیثیتی به ایران وارد کرده و آنان نیز فرصت یافته‌اند تا زخم کهنه کینه خود نسبت به انقلاب اسلامی و جبهه انقلاب را آشکار کنند. اما در واقع، این واکنش‌ها بیش از آن‌که تحلیل سیاسی باشد، گواهی است بر حقارت روانی مزمن این جریان‌ها که همچنان کرامت ملی را در قاب دوربین قدرت‌های شرق و غرب جست‌وجو می‌کنند. برای آنان، ایران یا باید فرمانبردار کاخ سفید باشد، یا حتما در صف تشریفات کرملین بایستد؛ چرا که مفهوم ایران مستقل برایشان بیگانه و سنگین است. بی‌تردید، سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران هرگز مبتنی بر تملق‌گویی، دریافت کارت دعوت، یا حضور نمادین در مراسم‌های طراحی‌شده دیگران نیست. ایران نه سرباز ناتو است و نه پیاده‌نظام پوتین؛ ایران پرچمدار مقاومت جهانی و حفظ استقلال خویش است و به پشتوانه خون شهیدان، اراده مردم، و هدایت رهبری، معادلات خودش را در صحنه بین‌الملل رقم می‌زند. جالب آن‌که همین جماعت غربگرا و وطن فروش ، وقتی آمریکا ایران را تحریم می‌کند، ابراز شعف و شادمانی می‌کنند؛ وقتی اروپا گستاخی می‌کند، سکوت می‌کنند؛ و وقتی روسیه دعوت نمی‌کند، شادمانه فریاد تحقیر سر می‌دهند. این‌ها نه دغدغه ایران را دارند و نه عزت؛ بلکه دل‌خوشند به هر فرصتی که بتواند ستون‌های گفتمان انقلاب را متزلزل نشان دهد. اما باید بدانند : ایران اگر در میدان سرخ غایب بود، به‌جایش در میدان‌های سرخ‌تری حاضر است : در مقاومت مردم فلسطین، در بیداری ملت یمن، در ایستادگی سالها در سوریه، در اقتدار حزب‌الله و در خون گرم شهیدان خودش. و اگر کسی عزت ایران را در ردیف میهمانان کاخ‌های قدرت جست‌وجو می‌کند، باید بداند که جایگاه ایران نه در صف تشریفات، بلکه در صف اول تاریخ‌سازان جهان نوین است. پس آقایان و خانمهای غربگرا که تماما دنبال هویت زدایی از ملیت و فرهنگ ناب اسلامی و ایرانی هستید ؛ غیبت ایران در یک مراسم تبلیغاتی، برای شما شاید دلیلی بر تحقیر باشد، اما برای ما، نشانه‌ای از استقلال است. ما صحنه‌سازان تاریخیم، نه تماشاچیان صحنه‌سازی دیگران. ✍ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/5264

🔴 دوست عزیز ، اینکه شما در بازدید از یک واحد صنعتی، چن نفر را مشغول کار غیرتخصصی دیده‌اید، بسیار خوب و البته قابل تأمل است؛ اما عجیب آن است که چگونه از چند رفتار شخصی پراکنده، به ابطال یک مکتب مدیریتی رسیده‌اید. با همین منطق اگر کسی وارد کلاس شما شود، ببیند چند دانش‌آموز خوابیده‌اند یا با موبایل سرگرم‌اند، آیا حق دارد بگوید کل نظام آموزش و پرورش بی‌خاصیت است؟ شما یک روز، چند ساعت، یک گوشه‌ی یک کارخانه را دیده‌اید، اما درباره مدیریت جهادی، که محصول ایمان، دانش، انگیزه و ایثار است، چنان داوری کرده‌اید که گویی ده سال با همه مدیران آن زیسته‌اید! حالا بیایید کمی دقیق‌تر : مدیریت جهادی یعنی همان مدیرانی که زیر موشک در پالایشگاه‌ها کار کردند و شب را کنار کوره‌ها گذراندند تا صنعت نخوابد. مدیریت جهادی یعنی کسانی که با کمتر از یک‌پنجم بودجه غربی‌ها، ایران را به نقطه تولید واکسن، نانو، ماهواره، موشک و انرژی هسته‌ای رساندند. مدیریت جهادی یعنی ستادهای مردمی که در زلزله، سیل، کرونا و جنگ اقتصادی، آن‌جا ایستادند که برخی فقط فیلم گرفتند و گلایه کردند. اگر شما در ذهن خود ، هیات رفتن پسر کسی ، را نقطه ضعف می‌دانید، مشکل از زاویه دید شماست؛ نه از پدرش، نه از هیأت، نه از مدیریت. مشکل شما با مدیریت جهادی نیست؛ با مدیریت ارزش‌هاست. شما از دیدن نمادهای اعتقادی در محیط کار، به جای اینکه به خود ببالید، آن را تحقیر می‌کنید، چون گمان می‌کنید کار فقط آن چیزی‌ست که از میزهای بروکراتیک و قراردادهای فرانسوی برمی‌خیزد. بله! در هر دستگاهی ممکن است تخلف باشد، اما فرق شما و ما این است: ما وقتی ضعف می‌بینیم، درد می‌کشیم و اصلاح می‌خواهیم؛ شما ضعف را بهانه می‌کنید برای تمسخر راهی که به آن باور ندارید. و در پایان : یک خاطره شخصی، اگرچه ممکن است واقعی باشد، اما وقتی با بی‌انصافی تحلیل شود، تنها چیزی که از آن زاده می‌شود، تحقیر حقیقت است، نه کشف آن. ✍ موسی آقایاری از شاگردان مکتب تفکر، نه مکتب تمسخر 🆔 https://eitaa.com/Myidea/5266

🔴 برخی مردان فقط نر به دنیا آمده‌اند؛ نه #غیرت دارند و نه با #حیا آشنا هستند. از بی‌حجابی زن و دخترشان نه تنها متأثر نمی‌شوند، بلکه آن را تشویق هم می‌کنند. این بی‌حسی نتیجه لقمه‌ی حرامی است که فطرت را در وجودشان خشکانده و مردانگی را خاموش کرده است. #بی_حیایی #غیرت #استحاله_فرهنگی ✍ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/5268

🔴 ظاهراً از تلخی حقیقت برآشفته‌اید، نه از تلخی بیان ، گمان برده‌اید که تذکر به ننگ بی‌غیرتی و فاجعه بی‌حیایی ، توهین به مردم است؛ حال آن‌که توهینِ واقعی، سکوت در برابر سقوط ارزش‌های الهی و انسانی‌ست. من نه به همه مردم تاخته‌ام، و نه حق را لگدمال کرده‌ام. سخنم با برخی نرهای بی‌غیرت بود؛ همان‌ها که در ظاهر مردند، اما در باطن تهی از حیا، غیرت و مسئولیت‌اند. آن‌که از کشف حجاب همسر و دخترش نه تنها نمی‌رنجد، بلکه با افتخار لبخند می‌زند، باید بترسد. بترسد از روزی که فطرتش زیر لگد لقمه‌ی حرام مرده، و مردانگیش به گور رفته آیا این غیرت است که شما از آن دفاع می‌کنید؟ یا سستی و وادادگی فرهنگی که امروز در قالب تساهل و تسامح، غیرت دینی را قربانی کرده است؟ من لباس پیامبر را نه برای ساکت‌نشستن، بلکه برای ایستادن در برابر فرهنگ برهنگی پوشیده‌ام. و اگر باز هم لازم باشد، خواهم گفت : اگر خدای ناکرده ، بی‌حیایی را ببینیم و هیچ تکانی نخوریم، ما نیز بخشی از فاجعه‌ خواهیم شد. و السلام علی من اتبع الهدی ✍ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/5269

🔴 جناب مدعی ؛ شما لقمه حرام را به ساحت روحانیت نسبت دادید، و تیشه بر ریشه اخلاق بریدید؛ اما مگر نه آن‌که ، اولین مدعی آزادیِ بی‌مهار ، همان کسی بود که از تریبون رسمی دولت گفت: دوران اسلام سیاسی تمام شده!؟ مگر نه آن‌که ولنگاری فرهنگی از دهان کسانی بیرون جهید که آزادی را تا مرز بی‌حیایی معنا کردند؟ آن روز که آقای خاتمی واژه آزادی را بی‌مرز در رسانه‌ها رها کرد، دستان پنهانی هم‌زمان، غیرت را از قاموس سیاست حذف کردند. پس آدرس غلط ندهید؛ ریشه این وادادگی نه در لباس پیامبر، بلکه در عبای شبه‌ روشنفکرانی‌ست که از دین، فقط لبخند داشتند، نه صلابت. شما از تربیت چه می‌گویید؟ تربیت روحانیت نتیجه‌اش شهید حججی، شهید آرمان علی‌وردی و روح‌الله عجمیان‌هاست، اما محصول مکتب‌ انحرافی شما چه بوده؟ چند فاحشه فکری؟ چند بی‌غیرت فرهنگی؟ چند ترویج‌گر اباحه‌گری؟ و اما درباره لقمه حرام : زبانتان را قبل از نشاندن بر مسند قضاوت، به آینه عقل و خرد بسپارید. روحانیِ واقعی، حلال را حلال می‌گوید و حرام را حرام. اگر در میان ما متخلفی هست –که هست– او اهل دین نیست، اهل دنیا با لباس دین است. اما شما چرا به اصل حمله می‌کنید؟ آیا وقتی پزشکی خطا کرد، علم طب را باید دفن کرد؟ صریح می‌گویم : ما اگر فریاد می‌زنیم، برای نجات غیرت و حیا از چنگال وارونگی فرهنگی‌ست؛ برای حفظ نسل آینده از سقوط در باتلاق بی‌شرمی. و شما اگر نمی‌توانید صدای غیرت را تحمل کنید، لااقل در صف بی‌غیرتان سوت نکشید. ✍ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/5270

🔴 وَ قُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ، إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا (اسراء:۸۱) مهندس محترم ، سلام و اما بعد؛ از این‌که صدای وجدان دینی و غیرت علوی را توهین بی‌شرمانه ، تعبیر کرده‌اید، باید تأسف خورد. من نگفتم همه مردان ایران بی‌غیرت‌اند؛ بلکه گفتم: برخی مردانی که در برابر بی‌حیایی اهل خود نه تنها ساکت‌اند، بلکه مشوق‌اند، نه مرد بلکه صرفاً نر به دنیا آمده‌اند. اگر شما خودتان را جزو برخی حساب نمی‌کنید، پس چرا به خود گرفتید؟! آیا شما با مردانگی بی‌تفاوت و خاموش در برابر بدحجابی همسر و دختر موافقید؟ آیا فریاد بر ضد بی‌غیرتی، هتک حرمت است یا دفاع از حرمت انسان؟ و اگر صدای فریاد غیرت برایتان سنگین است، پس وااسفا بر فرهنگی که می‌خواهید از آن دفاع کنید. در قاموس من، حذف ابزار صاحبان قدرت است، نه صاحبان منطق. اگر حرف من غلط است، با استدلال پاسخ دهید. اما اگر درست است، به جای تلاش برای بَن کردن صدای حق، برگردید به اصل خویش؛ که علی علیه‌السلام فرمود: لا خَیرَ فی وُدِّ مَن لا یُحبُّ أن یَراکَ علی الصواب. خیر نیست در دوستی کسی که دوست ندارد تو را بر حق ببیند اگر جسارت به اهل دین و دفاع از بی‌غیرتی جایز است، اما نهیب به انحطاط اخلاقی جایز نیست، پس وای بر ما و وای بر آینده این کشور. من به جرم فریاد غیرت، محاکمه نمی‌شوم؛ بلکه محاکمه در پیشگاه وجدان تاریخ، در انتظار کسانی‌ست که بر زخم فرهنگ، نمک بی‌حیایی پاشیدند. ✍ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/5272