🔴 اولاً اصطلاح کاپیتولاسیون داخلی را باید تعریف کنی. اگر منظورت ویژه‌خواری، تبعیض، مصونیتِ نانوشته برخی‌هاست، پس من هم با تو هم‌نظرم که این انحراف است نه اصل نظام. اما حواست باشد : ❌ کاپیتولاسیون داخلی نه ابداع اسلام است، نه خواست ولایت فقیه. ✅ این یک آفت مدیریتی و ناشی از ضعف در نظارت و عدالت در اجرای قوانین است، نه از ذات انقلاب اسلامی. 📚 امام علی علیه‌السلام فرمود: أَضْعَفُ الرَّعِيَّةِ فِي حَقِّكَ أَقْوَاهُمْ عِنْدَكَ فِي الْحَقِّ، حَتَّى لَا يَطْمَعَ فِي بَاطِلٍ... ناتوان‌ترین مردم، در احقاق حق، نزد تو باید نیرومندترین باشند. (نهج‌البلاغه، نامه ۵۳) ✳️ پس اگر کسی در نظام خطا کرد، باید اصلاحش کرد، نه اینکه از اصل نظام، انتقام گرفت. 👈 یعنی اگر چاقو دست یک آدمکش باشد، چاقو را محکوم می‌کنی یا قاتل را؟ اگر یک مسئول از رانت سوء استفاده کرد، اسلام را زیر سوال می‌بری یا خائن را؟ 🔻 پس مشکل، سوءاستفاده است؛ نه قانون اسلام؛ نه اصل ولایت؛ نه ستون‌های نظام. 🔺 اتفاقاً خود ولایت‌فقیه بزرگ‌ترین مانع کاپیتولاسیون داخلی است، اگر درست عمل شود و همه به قانون گردن نهند. 🔵 هر کسی را بهر کاری ساختند این ضرب‌المثل بسیار خوب است، اما برداشت تو از آن ناقص است. 📌 آری، هر کسی را بهر کاری ساختند. اما شرط آن این است: 🔹 نه اینکه کار از اهلش گرفته شود. 🔹 نه اینکه دین از سیاست جدا شود. 🔹 نه اینکه جاهل، خود را جای عاقل بنشاند. 🔹 و نه اینکه لایق کنار بماند و لافی، تریبون به دست گیرد. 📚 امیرالمؤمنین (ع) فرمود: وَضَعَ الْأَشْيَاءَ فِي غَيْرِ مَوَاضِعِهَا مِنَ الْجَوْرِ قرار دادن کارها در غیر جایگاهشان، عین ظلم است. (نهج‌البلاغه، خطبه 216) ✅ اگر تو واقعاً به این ضرب‌المثل ایمان داری، پس بگذار عالم دینی، کار هدایت را انجام دهد؛ بگذار ولی‌فقیه، سکان کشتی جامعه را در دست داشته باشد؛ و نگذار هر هرزه‌نویسی، جای اندیشه‌ورزی را بگیرد. ✅ کاپیتولاسیون داخلی، انحراف از مسیر انقلاب است نه ذات آن. راه‌حلش بازگشت به عدالت علوی و اجرای بدون تبعیض قانون است. 🔹 و ضرب‌المثل : هر کسی را بهر کاری ساختند. اگر درست فهم شود، اتفاقاً مؤید تخصص‌گرایی، حاکمیت عقلانیت دینی و ولایت فقیه است. 🔻نه توهین به روحانیت لازم است، نه انکار اسلام. بلکه هر کس، وظیفه خودش را بشناسد و در جای خودش قرار گیرد. 📌 به‌جای نقد عوامانه، بیا سخن حکیمانه بگوییم. وگرنه، تاریخ بارها نشان داده است که : هر وقت مردم، جای پیامبر را با چماق‌دار عوض کردند، نه فقط معنویت که حتی نان‌شان را هم از دست دادند. ✍ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/5802

🔴 به نام خدایی که ما را به اندیشه فرا خواند، نه به عقده‌پراکنی. ✋ گفتی نبود ۱۰۰هزار روحانی آب از آب تکان نمی‌خورد؟ نه رفیق... آب از آب تکان نمی‌خورد، چون برخی هنوز فرق بین روحانی سکولارزده و روحانی مسئول را نمی‌فهمند. چون هنوز در فضای مجازی دنبال حذف‌اند، نه تحلیل. 👈 آیا شما تاریخ خوانده‌ای؟ مگر این نهاد هزارساله نبود که: قیام علیه رضاخان کرد؟ مقابل تجزیه‌طلبی ایستاد؟ با نطق‌های خود در انقلاب، پای مردم را به میدان کشید؟ در جبهه، کفن‌پوش ایستاد و شهید داد؟ برای زلزله و سیل و کرونا و فقر، بی‌نام و بی‌ادعا پای کار مردم آمد؟ 👂تو صدای آن طلبه‌ای را نشنیدی که پول شهریه‌اش را داد برای خرید داروی یک کودک کار... چون تو دنبال غوغا بودی، نه حقیقت. 📌 حالا گفتی نبودشان اوضاع بهتر می‌شود؟ بسیار خب! بیاییم با منطق جلو برویم: آیا آموزش رایگان هزاران کودک محروم در مدارس علمیه به دست نظام سرمایه‌داری بود یا همین طلبه‌های بی‌نام؟ آیا در نبود روحانی، مراکز خیریه و مساجد می‌توانند ادامه بدهند؟ اصلاً همین ازدواج‌ها، طلاق‌ها، صلح‌نامه‌ها، دیه‌بخشیدن‌ها، سنگ صبور خانواده‌های بی‌پناه، در نبود همین جماعت چه کسی انجامش می‌دهد؟ سلبریتی‌ها؟ یا توییتر؟ ■ اگر واقعاً نقد داری، اسناد بده، نمونه بده، تحلیل کن. ما از نقد استقبال می‌کنیم؛ ولی اگر فقط ناسزا بلدی، مطمئن باش صدای ناسزا، هرچقدر هم بلند باشد، همیشه روی نوار خاموش عقلانیت، بی‌اثر است. 🔻 گفتی کود گوسفندی از روحانی مفیدتر است... در جواب باید گفت: سخنی که جز نفرت نیافریند، خود همان زباله‌ فکری‌ست که نه زمین را حاصلخیز می‌کند و نه ذهن را. تو اگر اهل فکر باشی، می‌دانی هر نهادی، هر صنفی، هر لباسی، لغزش دارد. اما عاقل، به‌خاطر چند زخم، همه پیکر را نمی‌سوزاند. ✍️ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/5804

🔴 به نام خدایی که فرمود: وَ قُولُوا لِلنّاسِ حُسنًا و سخن نیکو را برای مردمان پسندید، حتی اگر مخالف باشند. 👈 جناب منتقد از حجم عصبانیتت پیداست که گفت‌و‌گو نکرده‌ای، جنگیده‌ای و اینجا هم مدام فحاشی می کنی و چه تأسف‌بار که واژه‌ها را خرج نفرت کردی، نه حقیقت. 📌 گفتی: آخوندها فقط سربار جامعه بودند. سربار جامعه؟! بگذار با مثال ساده بگویم: اگر طلبه‌ای در یک مسجد روستایی دورافتاده، ده‌ها اختلاف خانوادگی را پیش از آن‌که به کلانتری برسد، حل کند، اگر در مراسم تشییع، در عیادت مریض، در گوشه خانه‌ یک پیرزن تنها، فقط دلگرمی و کلام آرامش باشد، آیا سربار است؟ یا تو که ده‌تا فالوئر داری اما یک لیوان آب برای کسی نبرده‌ای؟ 📌 گفتی: دروغ می‌گویید. ادعای بزرگ، سند بزرگ می‌خواهد. بگو کی؟ کجا؟ چه کسی؟ در چه موضوعی؟ ما آماده پاسخیم، اما به تهمت بی‌دلیل نمی‌خندیم؛ می‌خندیم. 📌 گفتی: با آن لباس نمی‌توانی راه بروی. این لباس، نه زره است، نه قفس، بلکه یادگار فریادهای شهید مدرس است که گفت: دیانت ما عین سیاست ماست. و عجیب است که از درد لباس طلبه‌ای می‌گویی، اما از درد لباس‌های پاره‌ کودکان کار، خجالت نمی‌کشی! 📌 گفتی: کرونا؟ فقط پرستارها شهید شدند. تحریف نکن ، صدها روحانی در ایام کرونا، در تغسیل، تدفین، بیمارستان‌ها، کمک مؤمنانه شهید شدند و نام‌شان در فهرست بنیاد شهید ثبت است. آیا چون رسانه‌های لجن‌پراکن نخواستند نشان دهند، یعنی نبودند؟ 📌 گفتی: دلقک‌بازی؟! تو اگر انصاف داشتی، می‌دیدی که بسیاری از همین کلیپ‌ها، برای امیدبخشی به کودکان، بیماران، و سالمندانِ تنها بود. درد تو شاید دین نباشد؛ مشکل تو این است که محبت مردم به لباس روحانیت، تو را می‌سوزاند. 📌 گفتی: چند نفر باید دنبال اخوند راه بروند. این حرف‌ها مال قرن قجر است، نه ۱۴۰۴ من خود، بارها دیده‌ام طلبه‌ای را که گونی بر دوش، تا زانو در گل، بسته معیشت می‌برد. تو چشم نداری که ببینی؟ یا وجدانی که بپذیرد؟ ✅ سخن، اگر بی‌برهان باشد، پوزخند است، نه پاسخ. و دشنام، هر چقدر فریاد زده شود، جای اندیشه را نمی‌گیرد. نقد بکن، تا حرفت شنیده شود. ❌ اما اگر تنها فریاد بکشی، مردم به جای گوش، فقط صورت برافروخته‌ات را می‌بینند، نه فکرت را. ✍️ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/5807

🔴 به نام خدایی که فرمود: وَ جادِلْهُم بالّتی هی أحسن ؛ با آنان به نیکوترین روش گفتگو کن. 👈 جناب تحقیرگر محترم!!! از ادبیاتت پیداست که نه تاریخ خوانده‌ای، نه فلسفه را می‌شناسی، نه مفهوم تمدن را. توهین‌های مسلسل‌وارت، بیش از آن‌که نقد باشد، فریاد یک ذهن خسته از ندانستن است. اما بگذار آرام و مستند، پاسخ دهم؛ چون وظیفه‌ام دفاع از حقیقت است، نه ستیز با جاهل. ■ درباره شهادت روحانیت گفتی در سوراخ بودند یعنی آیت‌الله اشرفی اصفهانی که در محراب نماز ترور شد، در سوراخ بود؟! یا شهید محلاتی، که در هواپیمای بمباران‌شده همراه فرماندهان جنگ شهید شد، بزک‌شده بود؟! یا ۴۰۰۰ روحانی شهید که اسناد و عکس و زندگینامه‌هایشان در بنیاد شهید ثبت است، همه داستان‌سرایی‌اند؟! تو اگر تاریخ نخوانده‌ای، اشکال از کتاب نیست؛ از چشم توست که با عینک نفرت نگاه می‌کند. ■ درباره سربازی نرفتن درست می‌گویی؛ علمای بزرگ به جای پادویی سربازخانه‌های طاغوت، در جبهه بصیرت می‌جنگیدند. آیت‌الله مدرس، امام خمینی، آیت‌الله کاشانی، مطهری، بهشتی، و صدها فقیه و عالم، اگر سرباز نبودند، رهبر بیداری ملت‌ها بودند. سرباز بودن هنر نیست؛ اگر ندانی برای چه و کجا شمشیر می‌زنی. البته در نظام جمهوری اسلامی همه و طلاب هم سربازی می روند. علمای ما فرماندهان جنگ عقل، ایمان و استقلال بودند، نه ابزار استبداد. ■ درباره فلسفه و علم و شاتل واقعاً مقایسه فلسفه با شاتل فضایی نشانه فهم تو از علم است؟! یعنی تو نمی‌دانی که همین فیزیکدانان و ریاضیدانان غربی، ریشه در فلسفه دارند؟ که فلاسفه مسلمان مثل ابن‌سینا، خواجه نصیر، سهروردی و ملاصدرا، پایه‌گذاران منطق و روش‌شناسی علم بودند؟! علم، فقط موشک نیست؛ علم یعنی اندیشیدن، تفسیر هستی، پرسش از چرایی جهان. و اگر شاتل را می‌پرستی، بگو چرا غرب با آن همه شاتل، هنوز در برابر افسردگی، فروپاشی خانواده، خشونت و تهی‌شدگی معنوی عاجز مانده است؟ ■ درباره صیغه و زنبارگی مردم ایران هم چشم دارند، هم عقل؛ اگر صداقت می‌خواهی، بپرس در کدام قشر فساد سیستماتیک و پنهان‌کاری نهادینه شده؟ آیا همین رسانه‌هایی که تو از آن‌ها تغذیه می‌کنی، نپوشاندند فسادهای کلان اقتصادی و ازدواج های سفید و فساد جنسی برخی سلبریتی‌ها و سیاسیون را، و ذره‌بین گذاشتند روی ازدواج موقت یک طلبه؟! طلبه‌ای که به حکم شرع ازدواج می‌کند، هزار بار شریف‌تر از کسی‌ست که در تاریکی، خیانت را آزادی جا می‌زند. ■ تو با دین دشمنی نداری، با دانایی دشمنی داری. تو از روحانیت نمی‌سوزی، از نفوذ کلام آن‌ها در قلب مردم می‌سوزی. تو از تاریخ عصبانی هستی، چون نام تو در آن نیست، اما نام طلبه‌ای گمنام در سنگر شلمچه، برای همیشه ثبت شده است. ✅ پیشنهاد می‌کنم به جای تف لعنت و توهین، چند کتاب از شهید مطهری، علامه طباطبایی و حتی فلاسفه غرب بخوانی. آن‌گاه شاید بفهمی که علم ، نه در ناسزا، بلکه در نجابت اندیشه و عمق تحلیل است. و آخر اینکه : إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ جز دانشمندان، کسی از خداوند نمی‌هراسد. (سوره فاطر، آیه ۲۸) ✍️ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/5809

🔴 شبهه‌پراکن عزیز 👈 اول از همه، ممنونم که هنوز طاقت آوردی و پیام می‌خوانی؛ این یعنی ته دلت می‌دانی اهل قلم که باشی، اهل خنجر زبان نمی‌شوی، بلکه اهل فکر می‌مانی. 📌 گفتی: دادگاه ویژه روحانیت کاپیتولاسیون داخلی است؟ بگذار روشن بگویم: اگر مسئولی در دستگاهی خلاف کرد، به دادسرای همان نهاد ارجاع می‌شود. مثل نظامی که به دادسرای نظامی می‌رود. طلبه هم اگر تخلف کرد، نه رها می‌شود، نه لاپوشانی! بلکه در یک دادگاه خاص با قاضی مجتهد، دقیق‌تر و سخت‌تر محاکمه می‌شود. و جالب است: محاکمه در سکوت، بی‌آبرویی رسانه‌ای، اما با دقت و گاهی با احکام سنگین‌تر از دادگاه عمومی. 📌 گفتی: چرا طلاب در حال تحصیل، شهریه می‌گیرند؟ سؤال خوبی‌ست، اما نه تازه. ■ دانشجوی پزشکی، مهندسی، و بسیاری رشته‌های دیگر، با هزینه بیت‌المال تحصیل می‌کنند. آیا از جیب خود شهریه می‌دهند؟ نه. دانشگاه‌های دولتی با بودجه عمومی اداره می‌شوند. حتی گاهی کمک‌هزینه خوابگاه و غذا هم می‌گیرند. ■ طلاب اما : نه بیمه درست و حسابی دارند، نه خوابگاه رایگان لوکس، نه وام شهریه، نه وام ازدواج خاص، و نه شغلی تضمین‌شده. ■ آن‌ها از صبح تا شب مشغول‌اند به: ادبیات، منطق، فلسفه، اصول، فقه، کلام، تفسیر، حدیث، اخلاق، رجال، تاریخ و… چه اشکالی دارد روزی ۱۰ تا ۱۵ هزار تومان به عنوان حداقل معیشت دریافت کنند؟ 💰این پول، نه رانت است، نه حقوق ماهیانه! بلکه کمک‌هزینه‌ای برای کسی که ده سال درس می‌خواند تا مردم را مجانی راهنمایی کند. اگر آن پزشک ده سال می‌خواند تا طبابت کند، طلبه هم ده سال می‌خواند تا روح جامعه را درمان کند. ■ حالا یک سؤال کوچک از تو: تا حالا با کسی که دچار وسواس دینی شده، حرف زدی؟ با زنی که شوهرش نماز نمی‌خواند و امیدش به یک جواب عاقلانه بود، هم‌کلام شدی؟ با مادری که فرزندش بی‌دین شده و شب تا صبح گریه می‌کند، نشستی؟ ما نشستیم. بی‌مزد، بی‌حقوق، بی‌تابلو. طلبه‌ای که در شهرستان یا روستای دورافتاده سال‌ها کار می‌کند، سهم‌اش از دنیا فقط آن لباس ساده است؛ نه ویلا، نه صندلی وزارت، نه قرارداد نجومی. 📌 حالا تو بگو: اگر این نسل خاکی، صبور و مؤثر سربار است، پس تو که نه درس دین می‌خوانی، نه کار فرهنگی می‌کنی، نه داوطلب خدمت به محرومانی، چه هستی؟! 📌 کاش به جای طعنه‌زنی، یک شب داوطلب شوی در بیمارستان روانی کنار طلبه‌ای بنشینی که با بیمار گفتگو می‌کند و امید می‌دهد. آن وقت شاید برای همیشه واژه آخوند گشاد را از ذهن خودت بشویی. ✅ ما نه فرشته‌ایم، نه بی‌عیب. اما سرباز میدان علم، اخلاق، دین، و گاهی مظلوم‌ترین سربازان این جامعه‌ایم که تو حتی یک‌بار هم صادقانه از حال‌مان نپرسیدی! ✍️ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/5810

🔴 سلام بر شما جناب زارعی عزیز ؛ که در میان غوغای فحاشی و چکاچک واژه‌های بی‌پایه، هنوز کلمات‌تان، بوی تعقل و انصاف می‌دهد. شما در سه جمله، سه حقیقت ژرف را یادآور شدید؛ و بگذارید بنده هم در پاسخ، نه از سر جدل، بلکه از سر امتنان و اندیشه‌ورزی، نکاتی بیفزایم. ■ نکته اول شما: تأثیرگذاری روحانیت را از میزان هجمه‌ها می‌توان فهمید. دقیقاً چنین است. نه به مدح نیاز داریم، نه از نقد می‌هراسیم، اما آنگاه که بغض‌ها، فریاد می‌شوند و دشنام‌ها، مسلسل‌وار بر پیکر یک قشر فرود می‌آید، یعنی هنوز هستیم، هنوز کار می‌کنیم، هنوز امیدی هست که دشمنی می‌خرد. 🚂 قطاری که ایستاده، نه صدا دارد، نه مسیر. اما اگر کسی به سمتش سنگ می‌اندازد، یعنی ریل هنوز زیر پایش می‌لرزد. ■ نکته دوم شما: بخشی از فحاشی‌ها، ریشه در کم‌کاری روحانیت دارد. این جمله‌تان، مثل تیغ جراحی بود؛ دردآور اما لازم. بله، ما طلاب و روحانیان، اگر به‌جای انبوه محفوظات، اندکی بیشتر به دل‌های جوانان نزدیک می‌شدیم؛ اگر به‌جای تعصب بر قالب‌ها، عمق معنا را می‌فهماندیم؛ اگر فقط بر منبر نمی‌نشستیم، بلکه در کوچه‌پس‌کوچه‌های دل مردم قدم می‌زدیم؛ شاید امروز، کلمات به جای شلیک، شفاعت بودند. ما گاه چنان سرگرم مبارزه با نقد غرب شده‌ایم، که** فراموش کرده‌ایم نقد خود را بشنویم.** این، خسارت است… و شهامتِ شما در بیان آن، ستودنی. ■ و نکته سوم: حلم و بردباری در برابر زخم زبان. اینجا باید سکوت کرد، و از دل گفت: چه زیبا دیدید آن لحظاتِ پر شراره را، که چگونه یک عمامه‌پوش، در میانه میدان توهین، بی‌آنکه شمشیر واژه بیرون بکشد، با سپر حلم ایستاد. 🌿 این همان صبری‌ست که قرآن آن را جمیل خواند؛ و این همان میراث اخلاق محمدی‌ست که فرمود: إنّی بُعِثتُ لأُتمِّمَ مَکارِمَ الأخلاق 📌 حلم، یعنی: فریاد را بشنوی، اما فریاد نکشی. و کاش جامعه، در برابر این سبک‌رفتاری، کلاه از سر بردارد؛ نه سنگ از زمین. ✅ جناب زارعی عزیز ، شما نه یک تحلیل‌گر بی‌احساس بودید، و نه یک مدافع احساسی. بلکه چون دیده‌بانِ خرد، از بلندی انصاف به این هیاهو نگریستید و حق را، در هر لباس و هر سو، دیدید و نوشتید. 🌹 کاش جامعه ما، نه فقط روحانی، نه فقط مخالف روحانیت، بلکه همه ما به این درک برسیم که: فریاد، جای فکر را نمی‌گیرد؛ و هیچ قافیه‌ای، زیباتر از فهم متقابل نیست. ✍️ موسی آقایاری یک طلبه، در حال آموختن حلم از بزرگان و در حال اعتراف به کاستی‌های خود 🆔 https://eitaa.com/Myidea/5813