🔴 اپوزیسیون نقاب‌ دار ؛ خطر پنهان در لباس خودی / اقسام دشمنان ولایت فقیه ■ مخالفان درون‌ گفتمانی یا همان انقلابی‌ نماهای سنگ‌انداز کسانی اند که ظاهر خود را در چارچوب انقلاب تعریف می‌کنند، اما در عمل مسیر تضعیف نظام را می‌پیمایند. هرگاه سخنی برای اصلاح، پیشرفت یا تقویت نظام مطرح شود، به‌جای نقد منصفانه، با برچسب‌ زنی، شبهه‌ افکنی و القای یأس وارد می‌شوند. نوآوری را انحراف می‌خوانند و هر حرکت امید آفرین را با تحلیل‌ های جهت‌دار خود ، خنثی می‌کنند. ریشه رفتارشان غالبا در حذف‌ شدگی از قدرت یا نداشتن سهم در ساختار جدید است؛ ازاین‌رو به جای مخالفت صریح، به مخالفت درون‌ گفتمانی روی می‌آورند. خطر این جریان در همین پوشیدگی است؛ زیرا نزاع را درون‌خانوادگی نشان می‌دهد، در حالی که عملاً کارآمدی ولایت فقیه را هدف گرفته است. ■ دوم مخالفان مبنایی یا همان سکولارها و لائیک‌ها هستند. این دسته با اصل اسلامیت نظام مشکل دارند. اینها اساسا دین را از سیاست جدا می‌دانند و معتقدند دین برای عرصه فردی است نه اداره جامعه. طبیعی است با نفی پیوند دین و سیاست، ولایت فقیه نیز به‌عنوان نماد این پیوند مورد انکار قرار می‌گیرد. ■ مخالفان سیاسی و رقبای قدرت که انگیزه این گروه بیشتر سیاسی است تا مبنایی. هنگامی که تمرکز اختیارات یا جایگاه رهبری را در تعارض با منافع خود ببینند، به مخالفت روی می‌آورند. در تاریخ معاصر نیز نمونه‌هایی از این تقابل قدرت‌ محور دیده شده است. ■ مخالفان سنتی یا نظری و یا سلیقه‌ای یعنی ، برخی مخالفت‌ ها ریشه در مباحث فقهی و اجتهادی دارد و به گستره اختیارات فقیه مربوط می‌شود؛ این اختلاف، سابقه علمی در حوزه‌ها دارد. در واقع اینها نه با اصل نظریه، بلکه با شیوه اجرا یا عملکردها زاویه دارند و از همین مسیر فاصله می‌گیرند. ✅ پس بنابراین ، در میان این چهار دسته، جریان درون‌گفتمانی پیچیده‌تر و اثرگذارتر است؛ چراکه با ادبیات انقلابی سخن می‌گوید اما در بزنگاه‌ها نقش بازدارنده ایفا می‌کند. تجربه نشان داده آسیب پنهانِ در لباس خودی یا همان اپوزیسیون نقاب دار ، از دشمن آشکار خطرناک‌تر است. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7400

🔴 به رهبر عزیز انقلاب گفت : اقا خیلی دوستون دارم واکنش آقا دیدن دارد ❤️🌹 آری : إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمٰنُ وُدًّا (، سوره مریم، آیه ۹۶) وعده‌ای الهی تکان‌ دهنده است آنجا که می فرماید : کسانی ایمان را در جان نشانده و آن را با عمل صالح به صحنه آورده‌اند، محبوبیتشان پروژه تبلیغاتی نمی‌خواهد؛ خود الرحمن ، دل‌ها را به سویشان متمایل می‌کند. این وُدّ صرفا شهرت یا مقبولیت ظاهری نیست، بلکه جاذبه‌ای الهی است که در عمق جان‌ها می‌نشیند؛ محبتی که نه با قدرت به‌دست می‌آید و نه با زر خریدنی است. خداوند، مؤمنِ عامل را به سرمایه‌ای از محبت عمومی مجهز می‌کند؛ سرمایه‌ای که سخت‌ ترین دل‌ها را نرم و دورترین فاصله‌ها را کوتاه می‌سازد. این آیه اعلام می‌کند که راه تسخیر قلب‌ها از مسیر صدق ایمان و پاکی عمل می‌گذرد، و هر حرکتی که رنگ اخلاص بگیرد، دیر یا زود بر تارک دل‌ها خواهد نشست. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7401

🔴 اراده ملت با بصیر ایران ؛ خط بطلان بر سناریوهای محفلی لحظاتی پیش به جلسه‌ای آنلاینی سر زدم که برخی جریان‌ های مخالف جمهوری اسلامی یعنی سلطنت طلبان هم دست رژیم صهیونیستی، برگزار کرده بودند. محور گفت‌وگوهایشان نوع حکومت پس از جمهوری اسلامی بود؛ یکی از جمهوری سخن می‌گفت، دیگری از سلطنت، آن یکی از پادشاهی و هر کس طرحی در ذهن داشت. این گفت‌وگوها بهانه‌ای شد تا بار دیگر به انواع الگوهای حکمرانی بیندیشیم؛ از سلطنت‌های موروثی که مشروعیت خود را از وراثت می‌گیرند، تا جمهوری‌های سکولار که تکیه‌ گاهشان صرفا رأی مردم بدون توجه به متن دین الهی است، و نیز مدل‌ هایی که می‌کوشند میان رأی ملت و چارچوب‌ های ارزشی پیوند برقرار کنند. با این حال، تصورِ گذار ساده و بی‌هزینه از یک نظام سیاسیِ ریشه‌دار همچون جمهوری اسلامی ، بیشتر به خیال و آرزو می‌ماند تا تحلیل واقع‌ بینانه. تحولات بزرگ سیاسی نه با نشست‌ های مجازی، بلکه با اراده عمومی ملت‌ها رقم می‌خورد. هر مدعیِ بدیل، اگر سخنی جدی دارد، باید با برنامه‌ای روشن، سازوکار حقوقی دقیق و پشتوانه اجتماعی قابل سنجش وارد میدان شود؛ وگرنه طرح شعارگونه چیزی جز آرزو پردازی نخواهد بود و ۴۷ سال هست که از مخالفین ، جز حقد و کینه ندیده ایم. واقعیت آن است که آینده هر کشور را مردم آن تعیین می‌کنند؛ مردمی که اگر خود را آگاه، فهیم و صاحب بصیرت بدانند، انتخابشان بر پایه هویت، تجربه تاریخی و تحلیل عقلانی خواهد بود. آنان به‌ سادگی تن به نسخه‌هایی که بوی وابستگی یا همسویی با دشمنان ملت همچون اسرائیل می‌دهد نخواهند داد. ✅ لذا آنچه ماندگار می‌شود، اراده و انتخاب مردمی است که با سنجشگری و مسئولیت‌ پذیری، مسیر آینده خویش را رقم می‌زنند. همان طور که در ۲۲ بهمن امسال به وضوح رقم زدند. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7402

وحشت شازده پهلوی از سخنرانی در تجمع مونیخ در میان هواداران کم تعدادش! ربع پهلوی برای سخنرانی در تجمع اندک هوادارانش در مونیخ که بیش از ۱۰ روز برای آن تبلیغات گسترده کرده بود در پشت شیشه ضدگلوله قرار‌ گرفت و دقایقی صحبت کرد. 🆔https://eitaa.com/Myidea/7403

🔴 نسل امروز، به گفتگو، مهربانی و عدالت نیازمند است تا سر از اغتشاش در نیاورد جوانان ما، این رویش‌های روشنِ باغ ایران، گران‌ بهاترین امانت‌ های خداوند در دستان ما هستند. آنان در هیاهوی پرغبار روزگار، در میان هزاران صدا و هزاران وعده، با پرسش‌ هایی بزرگ و دل‌ نگرانی‌هایی عمیق قدم برمی‌دارند؛ پرسش از معنا، از عدالت، از آینده، از جایگاه خویش در این جهان پرتلاطم. اگر این پرسش‌ ها بی‌ پاسخ بماند، اگر این عطش بی‌جرعه‌ای زلال رها شود، طبیعی است که سراغ هر سرابی بروند که نام آب بر خود نهاده است. ■ بیایید صادقانه با خود سخن بگوییم؛ برخی لغزش‌ها، پیش از آنکه خطای جوانان باشد، فریادِ خلأهایی است که ما ساخته‌ایم یا در پر کردنشان کوتاهی کرده‌ایم : خلأ آغوشی گرم و گفت‌وگویی بی‌ قضاوت در خانه‌ها ، خلأ عدالتِ ملموس و شفافیتی که اعتماد بیافریند ، خلأ معنایی ژرف در آموزش‌هایی که باید جان را سیراب کند، و خلأ امیدی که در میان وعده‌های رنگ‌باخته، رنگ می‌بازد. ■ اکنون وقت آن است که با فروتنی، دست بر سینه بگذاریم و بپذیریم امنیت پایدار از دل‌ها آغاز می‌شود، نه از دیوارها؛ از ترمیم زخم‌های پنهان، نه از تشدید فاصله‌ها. جامعه‌ای آرام می‌شود که جوانش شنیده شود، دیده شود، فهمیده شود. ■ پس بیایید پیمانی تازه ببندیم ؛ ای پدران و مادران ، پیش از آنکه غریبه‌ای با لبخندهای ساختگی به دل فرزندتان راه یابد، شما با گوشی شنوا و دلی بی‌داوری کنارش بنشینید. بگذارید خانه، نخستین و امن‌ترین پناه پرسش‌های بی‌پایان او باشد. ■ ای مسئولان ، عدالت را از قاب شعار بیرون آورید و در کوچه‌ های زندگی جاری سازید. شفافیت را چراغ راه کنید و با مبارزه‌ای بی‌امان با فساد، سرمایه گرانسنگ اعتماد را به مردم بازگردانید. ■ و ما، اهل قلم و منبر و رسانه، دین را نه در جامه‌ای خشک و دور از جان، بلکه چونان چشمه‌ای زلال از معنا، کرامت و محبت به نسل تشنه امروز بنمایانیم؛ دینی که امید می‌آفریند، می‌بخشد، می‌فهمد و دست می‌گیرد. ✅ بیایید دست در دست هم، فضایی بیافرینیم سرشار از امید، مشارکت و عزت؛ فضایی که در آن جوان ایرانی احساس کند دیده می‌شود، اثرگذار است و آینده از آنِ اوست. آن‌گاه هیچ ندای فریبنده‌ای توان ربودن دل‌هایشان را نخواهد داشت، زیرا خانه‌ای که گرم و روشن باشد، فرزندانش را بیگانه نمی‌کند. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7404

🔴 خودش پشت شیشه ضد گلوله مخفی شده ،مردمو بکشتن میده نکشی همه رو آلترناتیو...😁 🆔https://eitaa.com/Myidea/7405

🔴 وقتی جوانان از دین فاصله می‌گیرند؛ اعتبار الدرّ المنثور مسئله اول ماست؟ با نهایت احترام و حفظ شأن علمی استادان فرهیخته و برگزارکنندگان محترم این کرسی علمی، پرسشی جدی و از سر دلسوزی برای دین و جامعه اسلامی قابل طرح است. بی‌تردید، پژوهش‌های حدیثی و رجالی، از جمله بررسی اعتبار روایات تفسیری همچون الدرّ المنثور، در جای خود دارای ارزش علمی و دانشگاهی است و هیچ‌کس منکر ضرورت تحقیقات بنیادین در علوم اسلامی نیست. اما سخن در اولویت‌هاست؛ آن‌هم در شرایطی که جامعه ما به‌ویژه نسل جوان با بحران‌های عمیق اعتقادی، هویتی و اخلاقی دست‌وپنجه نرم می‌کند و نشانه‌های فاصله گرفتن از دین، نهاد روحانیت و حتی اصل معنویت، روزبه‌روز آشکارتر می‌شود. این پرسش با جدیت مطرح است که چرا باید چهار استاد برجسته، ساعت‌ها از سرمایه علمی و فکری خود را صرف موضوعی کنند که دست‌کم در افق اجتماعی امروز تأثیر مستقیم و ملموسی در حل مسائل فوری دین‌گریزی، شبهات اعتقادی، بحران اعتماد جوانان و گسست میان دین و زندگی روزمره مردم ندارد؟ آیا امروز جامعه ما بیش از آنکه نیازمند واکاوی اعتبار روایات الدرّ المنثور باشد، محتاج پاسخ‌گویی صریح، شجاعانه و روزآمد به پرسش‌ها، تردیدها و رنج‌های جوانان نیست؟ نگرانی اصلی آن است که مبادا حوزه و دانشگاه ناخواسته در حصار مباحث تخصصی و کرسی‌های علمی محصور شوند و فاصله‌ای نامحسوس اما خطرناک میان عالمان دین و متن زندگی مردم پدید آید. دینی که پیامبرش در میان مردم بود، با مردم زیست و درد مردم را فهمید، چگونه می‌تواند با انباشت مباحث کم‌ثمر اجتماعی، زنده و مؤثر بماند؟ بی‌هیچ قصد تحقیر یا تنقیص نسبت به هیچ استاد بزرگوار ، که همگی سرمایه‌های علمی این سرزمین‌اند ، باید صریح گفت: امروز نظام اسلامی و به‌تبع آن، دیانت جامعه در معرض تهدید است؛ تهدیدی که نه از ناحیه ضعف‌های رجالی الدرّ المنثور ، بلکه از ناحیه بی‌پاسخ ماندن شبهات، ناامیدی جوانان، و احساس بی‌پناهی فکری آنان شکل گرفته است. حتی اگر تقویت اعتبار این روایات، خدمتی به دین تلقی شود، در قیاس با نیازهای فوری جامعه، اثری ناچیز و کم‌دامنه خواهد داشت. انتظار دلسوزان دین آن است که کرسی‌های علمی، بیش از پیش با مسائل عینی جامعه پیوند بخورند؛ عالمان دین در کنار تعمیق پژوهش‌های تخصصی، به میدان گفت‌وگو با مردم و به‌ویژه جوانان بازگردند؛ و علم، نه فقط در مجلات و نشست‌ها، بلکه در دل جامعه، کارآمدی و حیات خود را نشان دهد. این سخن نه نفی علم است و نه نفی تحقیق؛ بلکه دعوتی است صمیمانه به بازاندیشی در اولویت‌ها، تا علم دینی، در خدمت صیانت از ایمان مردم و آینده دین خدا قرار گیرد. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7407

🔴 حسودها و وسواس الخناس ، چشم دیدن فعالیت ها را ندارند و مدام گزارش تخلف ارسال می کنند!!! پاسخ بنده : لطفاً بفرمایید دقیقاً کدام پست اینجانب خلاف قانون تشخیص داده شده است؟ شایسته است پیش از طرح هرگونه اتهام، مصداق روشن آن بیان شود و بر اساس گزارش‌های غیرمستند و بعضاً مغرضانه قضاوت نگردد. این‌جانب به‌طور شبانه‌روزی و در پلتفرم‌های مختلف، تمام توان و وقت خود را صرف تبیین، روشنگری و دفاع عقلانی از باورهای دینی و نظام اسلامی کرده‌ام. انتظار طبیعی آن است که در برابر این تلاش‌ها، دست‌کم با دقت و انصاف برخورد شود؛ نه آنکه بدون توضیح روشن، با توبیخ و تشر مواجه گردیم. صادقانه عرض می‌کنم، این شیوه برخورد جای تأمل دارد و موجب شگفتی است. ✍ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/7408

🔴 رمضان ؛ قیام عقل علیه شهوت ماه مبارک رمضان، صرفا یک ماه در تقویم قمری ۳۰ یا ۲۹ روزه نیست؛ یک فصل تربیتیِ فشرده است که مهندسیِ نفس را با دقیق‌ ترین ابزار ممکن طراحی می‌کند. خدای متعال در قرآن کریم با بیانی استدلالی و هدف‌ مند می‌فرماید : لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ ؛ یعنی روزه یک پروژه عقلانی برای تولید تقواست، نه یک ریاضتِ بی‌ منطق. در منطق وحی، گرسنگی ابزار است، نه هدف؛ امساک، تمرین حاکمیت عقل بر غریزه است. آن‌که می‌پندارد دین با محدودیت، آزادی انسان را می‌گیرد، رمضان را نفهمیده است؛ رمضان اثبات می‌کند که آزادی حقیقی، در رهایی از اسارتِ شهوت و عادت است. این ماه، میدان اثبات برتری عقلانیت وحیانی بر عقلانیت مصرف‌ زده‌ی مدرن است؛ جایی که انسان نه برده شکم است و نه اسیر شهرت، بلکه فرمانده اراده خویش است. رمضان، آوردگاه جدال احسن است؛ پاسخ عملی به همه مکاتبِ انسان‌سازِ بی‌خدا. در مدرسه رمضان، انسان یاد می‌گیرد که می‌توان توانا بود و نخواست، می‌توانست بخورد و نخورد، می‌توانست انتقام بگیرد و نگیرد. این همان قدرت برتر است؛ قدرتِ خویشتن‌داری. اگر تمدن مدرن، انسان را در مدار لذتِ بی‌ وقفه تعریف می‌کند، رمضان انسان را در مدار معنا و مسئولیت باز تعریف می‌کند. این ماه، قیام عقل علیه عادت و شهوت است؛ انقلاب اراده علیه اسارت؛ و تمرین عملی برای ساختن جامعه‌ای که عدالت را از درون انسان آغاز می‌کند. رمضان آمده است تا ثابت کند هنوز می‌توان بر قله انسانیت ایستاد؛ با شکم گرسنه اما با روحی سیر، با لب تشنه اما با قلبی لبریز از یقین. ✍️ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7410