🏴 وقتی رهبری در قلب‌ های مردم خانه می‌کند در تاریخ ملت‌ ها، گاه پیوندی شگرف و رازآلود میان یک ملت و پرچمداران راهشان پدید می‌ آید؛ پیوندی که نه صرفا از جنس سیاست، بلکه از سنخ ایمان، خاطره، رنج‌ های مشترک و امید های بزرگ است. چنین رابطه‌ای، در لابه‌لای سال‌ های دشوار، در میدان‌ های آزمون و در لحظات بیم و امید شکل می‌گیرد؛ آنجا که مردمان در آینه یک صدا، استمرار آرمان‌ های خویش را می‌بینند. وقتی ملتی سال‌ ها در کوران حوادث انقلاب اسلامی ، طوفان تهدیدها و تحریم ها و فراز و فرود های تاریخ انقلاب زیسته باشد، طبیعی است که به چهره‌هایی همچون امام شهید که نماد پایداری و استمرار آن مسیر می‌شوند، دل ببندد. این دلبستگی، تنها دلبستگی به یک فرد نیست؛ بلکه دلبستگی به خاطره یک انقلاب، به یاد شهیدان، به آرمان عدالت و استقلال، و به رؤیای آینده‌ای است که نسل‌ ها برای آن رنج برده‌اند. از همین روست که در بزنگاه‌ های بزرگ، احساسات یک ملت ناگهان با شهادت پیر شجاعت و دلاور سیاست و کارکشته درایت و فراست حضرت آیة الله العظمی امام سید علی خامنه‌ای همچون موجی عظیم سر برمی‌آورد؛ اشک‌ ها جاری می‌شود، دل‌ ها می‌لرزد و زبان‌ها به دعا و یادآوری روزهای گذشته گشوده می‌شود. در چنین لحظاتی، مردم در حقیقت از یک شخص سخن نمی‌گویند؛ بلکه از استمرار راهی سخن می‌گویند که آن را بخشی از هویت خویش می‌دانند. و آنگاه که سخن از آینده و تداوم آن مسیر با انتخاب آیت الله سید مجتبی امام خامنه‌ای دامت برکاته به میان می‌آید، امید و شادمانی نیز زاده می‌شود؛ زیرا ملت‌ ها همواره در جست‌وجوی نشانه‌ هایی از استمرار راه خویش‌اند. آنچه آنان را آرام می‌کند، احساس گسسته نشدن رشته‌ ای است که گذشته، حال و آینده‌ شان را به یکدیگر پیوند می‌دهد. ✅ بدین‌ گونه است که محبت، اندوه و شادمانی در دل یک ملت، همه در امتداد یک حقیقت قرار می‌گیرد : حقیقتِ پیوند عمیق میان مردم و آرمان‌ هایی که سال‌ها برای آن ایستاده‌اند. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7555

🔴 بیش از ۱۰ روز است که موشک‌ های قدرتمند ایرانِ اسلامی پایگاه‌ ها و لانه های آمریکا در منطقه را هدف قرار می‌دهند، اما انگار این پایگاه‌ ها پایانی ندارند. آدم به این نتیجه می‌رسد که : بحرین نگو، بگو آمریکا. امارات نگو، بگو آمریکا. عربستان نگو، بگو آمریکا. کویت نگو، بگو آمریکا. قطر نگو، بگو آمریکا. عراق نگو، بگو آمریکا. انگار در بسیاری از این کشورها، حضور آمریکا آن‌ قدر گسترده است که نامشان با پایگاه‌های آمریکایی گره خورده است. راستی این کشورها چگونه سال‌ها حضور نظامی آمریکا را در خاک خود پذیرفته‌ و بی عرضگی و عدم استقلال خود را نشان داده اند؟!! در واقع ایران جان ، قبل از دفاع از خود ، در حال آزاد سازی این حاکمان بی عرضه است. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7556

🏴 وقتی برای جلسه با آیت‌الله مجتبی خامنه‌ای به بیت رهبری می‌رفتیم و جلسه طولانی می‌شد، ایشان از حساب شخصی خود ناهار برای مهمانان سفارش می‌دادند و از غذای بیت استفاده نمی‌کردند. 🆔https://eitaa.com/Myidea/7557

🔴 قابل توجه ، وزارت اطلاعات و نهادهای امنیتی : با وجود قطع اینترنت بین‌الملل و فضای جنگی ، چگونه برخی افراد مانند حسن آقا میری ـ روحانی خلع لباس‌شده ـ و برخی دیگر همچنان در پلتفرم‌ های خارجی فعال هستند؟! ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7558

🏴 نحوه شهادت رهبر انقلاب از زبان سید بشیر حسینی در تلویزیون. 🔺 پی نوشت : این شخصیت آن‌چنان عظیم‌ الشأن و سترگ‌ مقام بود که برای خاموش کردن فروغ وجودش، ۳۰ موشک آتشین را به پرواز درآوردند؛ گویی دشمن برای فرو نشاندن نوری چنین پرشکوه، ناچار بود آسمان را از آتش لبریز کند. او چنان بزرگ بود که یک ضربه بسنده نمی‌ نمود؛ ۳۰ موشک گسیل شد تا قامت استوارش را در هم بشکنند، اما عظمت نام و راهش فراتر از آن بود که در شعله‌ های آهن و آتش فرو ریزد. ✍ موسی آقایاری #مرگ_بر_آمریکا #مرگ_بر_اسرائیل 🆔 https://eitaa.com/Myidea/7559

🔴 تشکر وطن‌ فروش‌ ها از ترامپ به‌خاطر این تصاویر وطن‌ فروش ها ، فرو مایگانی‌ اند که در سودای زر و جاه، شرف خویش را به تاراج می‌ دهند؛ آنان در مسلخ طمع، عزت خویش را قربانی می‌ کنند و چونان خسی بر باد، نام و ننگشان در تاریخ به رسوایی جاودانه ماند. ✍ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/7560

🏴 مهدی عبدیان رئیس اتاق بازرگانی استان قزوین: به فردی که نتانیاهو و ترامپ را به هلاکت برساند یک کارخانه تولیدی از طرف سرمایه گذاران بخش خصوصی قزوین اهدا خواهد شد #مرگ_بر_امریکا #مرگ_بر_اسرائیل 🆔https://eitaa.com/Myidea/7561

🏴 انگار وداعی در سکوت به گوش می رسد با تکرار غربت امیرالمؤمنین(ع) چندین روز هست که جنازه پاک مولا و مقتدایمان بر زمین مانده است. گویی تاریخ، بار دیگر به تکرارِ غربتی سترگ تن داده است؛ و زمان، زانوی غم بر زمین نهاده. چه شبی است این شبِ خاموش، که عطر وداع، با نسیم ولایت درآمیخته و افلاک را اندوهگین ساخته؟ آری…..انگار و انگار مولای ما را، همچون جدِّ مظلومش امیرالمؤمنین(ع)، در سکوت دفن کردند؛ بی‌ نوای ناقوس و بی‌ فریاد مردمان، در دلِ شب، در پناه اشک‌ های فرزندانِ دل‌سوخته. این، غربتی است که قرن‌ ها اهل‌ بیت را می‌ سوزاند؛ فراقی که زمان در برابرش سر تعظیم فرود می‌ آورد، و زمین تاب حملِ آن ندارد. آه، کدام خاک توان در بر گرفتن پیکری را دارد که عظمتش از گنجایش عالم فراتر بود؟ آن تنِ پاک که زمین از هیبتش می‌ لرزید، چگونه در تنگنای سرد خانه و خاموشِ حجره‌ای بی‌ روح بیاساید؟ نه، چنین نوری را جز حریمِ امامِ رضوان مولای غریب، آقا علی‌ بن‌ موسی‌ الرضا(ع) پناهی نیست. همان‌ جا که غربت و ولایت در هم می‌تابند، و فرشتگان بر آستانش سر بر خضوع می‌سایند. دلِ بیدار، پیش از حادثه، آوا را شنیده بود؛ آن اضطرابِ بی‌نام، آن آشوبِ بی‌ جهت، همان ندای غیب بود که در جان مؤمنان پیچید، تا خبر دهد از رفتنِ نخلِ تناورِ ایمان. و اکنون، زمین در مصیبتی فرو رفته که واژه از وصفش عاجز و ناتوان است؛ نه تنها پیکرِ ولیّی در خاک آرام گرفته، که شکوهِ هزار سالهٔ بصیرت، با اشک مؤمنان آمیخته است. چه می‌ توان گفت جز این‌ که : او رفت، اما راهش ماند، و این فراق، آغاز فصلِ وفاداری است. ✍ موسی آقایاری 🆔 https://eitaa.com/Myidea/7562

🔴 حزب الله و تغییر معادلات جنگ ✍قاسم طاهری: کارشناس ارشد تاریخ ایران همزمان با هجوم مشترک رژیم اشغالگر صهیونیسم با همراهی آمریکا به سرزمین مقدس ایران، حزب الله لبنان برای شرکت در این مبارزه علیه صهیونیسم اعلام موجودیت نمود تا مانع از تمرکز این رژیم بر حملات هوایی به اهدافی در ایران شود. رژیم اشغالگر صهیونیسم چند روز قبل از حمله به سرزمین ایران شروع به حملات به مواضع حزب الله لبنان نمود تا بتواند با خیالی راحت تر و تمرکز بر حمله به ایران به نیات شوم و واهی خود برسد ولی مجاهدان حزب الله این نقشه شوم را نقش برآب نمود. موشک باران لحظه ای حزب الله به شهرک نشین های شمالی سرزمین های اشغالی باعث برهم زدن نظم جنگی و لجستیکی رژیم صهیونیسم شد و قدرت آفندی و پدافندی این رژیم را کاهش داد و همین مسئله باعث شد این رژیم در زمینه پدافندی با کمبود ذخایر موشک های رهگیر مواجهه شود و ضریب اصابت موشک های ایران و حزب الله را بشدت بالا برده است. 🆔https://eitaa.com/Myidea/7563

🔴 سـخـنـگوی سپاه: به صـراحـت میگوییم، زدیم و نابودشان کردیم🔥 🔸ای جااان، دمتون گرم...🇮🇷 🆔https://eitaa.com/Myidea/7564

🏴 در وصف حضور و همبستگی در دل تاریکی و معنای فرهنگی شب‌ زنده‌ داری‌ های جمعی ایران اسلامی در لحظه‌ های خطیر تاریخ انقلاب اسلامی، وقتی مردم با فقدان رهبرشان ، یا تهدیدات دشمن یا بحران جنگ رو به‌ رو می‌شدند، خیابان‌ ها به صحنه‌ای از حضور انسانی و کاملا متحد الشکل بدل می‌ گردید؛ حضوری که نه صرفا یک تجمع فیزیکی، بلکه نوعی کنش نمادین و معنوی و دلدادگی به نظام است. اکنون ملت ایران در چنین موقعیت‌ هایی قرار گرفته اند و با گام‌ هایی آرام یا پرشور در کنار یکدیگر شب هنگام در خیابانها و میادین شهرهای مختلف راه می‌روند ، شمعی می‌ افروزند، شعری می‌ خوانند یا سکوتی مشترک با اشک های مخفیانه و آرام ، را تجربه می‌ کنند. این پدیده را می‌توان از منظرهای گوناگون جامعه‌ شناسی، روان‌ شناسی اجتماعی، و فرهنگ‌ شناسی مردم غیور ایران اسلامی، فهم و تبیین کرد. در جامعه‌ شناسی کلاسیک، امیل دورکیم از مفهومی سخن می‌گوید که آن را شور جمعی می‌نامند ؛ حالتی که در آن افراد، در دل یک آیین یا اجتماع، احساس می‌کنند بخشی از یک کل بزرگ‌ تر هستند. در چنین لحظاتی، فرد از مرزهای تنهایی خود عبور می‌کند و به شبکه‌ای از معنا و همبستگی و اتحاد متصل می‌شود. حضور در آیین‌ های سوگ یا راهپیمایی‌ های شبانه خیابانی در همین زمان بحران جنگ و شهادت امام خامنه ای ، نمونه‌ای از همین تجربه است؛ تجربه‌ای که در آن جامعه ایران اسلامی می‌کوشد پیوندهای خود را دوباره تأیید و بازسازی با آرام گرفتن در امنیت پایدار با رهبری آیت الله سید مجتبی امام خامنه ای نماید. از منظر روان‌ شناسی اجتماعی نیز سوگِ جمعی نقش مهمی در التیام و سازگاری دارد. انسان‌ها وقتی اندوه خود را در جمع تجربه می‌کنند، آن اندوه از حالت فردی و خاموش به احساسی مشترک و قابل‌تحمل تبدیل می‌شود. در چنین لحظاتی، خیابان یا میدان شهر به فضایی برای همدلیِ همگانی بدل می‌شود؛ جایی که نگاه‌ها، سکوت‌ها و صداها به هم می‌پیوندند و نوعی تسلی مشترک می‌آفرینند. این همدلی جمعی می‌تواند اضطراب ناشی از ناامنی یا بحران را کاهش دهد و حس توانمندی و تاب‌آوری را در جامعه تقویت کند. از دیدگاه انسان‌ شناسی فرهنگی، این گردهمایی‌ها اغلب شکل آیین به خود می‌گیرند. آیین‌ها زبان نمادها هستند : نور شمع، سکوت شب، حرکت آرام جمعیت، یا سرودها و دعاها و شعارها همه و همه به نشانه‌هایی تبدیل می‌شوند که معنا را منتقل می‌کنند. در بسیاری از فرهنگ‌ ها، شب‌ زنده‌ داری‌ های جمعی یا راه‌ پیمایی‌ های آرام در شب، نشانه‌ای از مراقبت و بیداری اجتماعی است؛ گویی جامعه می‌ خواهد بگوید که در برابر سرنوشت مشترک خود بیدار و مسئول است. افزون بر این، حافظه جمعی ملت ایران ، نیز در چنین لحظاتی فعال تر شده و با گردهما و یادآوری ها ، روایت مشترکی از تجربه‌های دشوار خود می‌سازند. این روایت‌ ها که در قالب سخن، شعر، یا سکوت و بیان احساسات و شعارها منتقل می‌شوند به نسل‌های بعدی و کمک می‌کنند تا آنها نیز معنای آن لحظه‌ ها را درک کنند. بدین ترتیب، اجتماعات شبانه در خیابانها نه فقط واکنشی آنی و لحظه ای ، بلکه بخشی از فرایند شکل‌ گیری حافظه تاریخی جامعه ایران اسلامی است. در سطحی عمیق‌ تر، این حضور جمعی بیانگر نوعی حس خانه مشترک است. مردم وقتی احساس می کنند سرنوشتشان به یکدیگر گره خورده، تمایل پیدا کرده اند در این لحظات حساس کنار هم بایستند. راه رفتن در کنار دیگران، حتی بدون گفت‌وگوی مستقیم، پیامی نمادین دارد : اینکه جامعه هنوز زنده است، هنوز به آینده می‌اندیشد و هنوز توان همدلی و مراقبت از خود را دارد. و شکی نیست که اینها نشانه پیروزی و ظفرمندی اند. ✅ پس بنابراین ، می‌ توان گفت چنین گردهما و راهپیمایی های حماسی ، آمیزه‌ای از احساس ، معنا و ساختار اجتماعی ایران اسلامی هستند. که مردم آگاه ، همزمان سوگ را بیان می‌کنند، امید را زنده نگه می‌دارند و پیوند های اجتماعی را تقویت می‌کنند. در این لحظات، خیابان از یک گذرگاه ساده به صحنه‌ای برای تجربه مشترک انسان‌ ها تبدیل شده ؛ صحنه‌ای که در آن اندوه، همبستگی و امید در کنار یکدیگر حضور می‌ یابند و مردم در مسیر عبور از بحران جنگ و تدام ثبات نظام ، همدیگر را یاری می‌کنند. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7565

🔴 بشکند آن قلم که شکوهِ حضور مردمان را نبیند و بر صفحه نیاورد؛ و لال باد آن زبانی که از این همدلی‌های سترگ سخن نگوید. اینجا صحنه‌ای است که در آن اراده‌ های بسیار، چونان جویبارهایی هم‌ صدا، به رودی خروشان بدل می‌شوند؛ حماسه‌ای آرام و در عین حال پرطنین، پر شعار و پر قدرت که در خیابانها و میدان‌ ها شکل می‌گیرد و از ژرفای دل‌ های بیدار و با بصیرت بر می‌ خیزد. شب‌ هنگام، زمانی که سکوت بر شهرها می‌نشیند، گام‌های استوار مردمان، خیابان‌ ها را به آستانه‌ای از شور و شعور بدل می‌ کند؛ گویی روح جمعی یک ملت در کالبد شهر می‌ دمد و از همبستگی، نوری می‌ سازد که تاریکی تردید را می‌ شکافد. با این حضورها ، دشمنان ما هم در میدان نبرد باخت داده اند و هم در میدان فتح خیابانها. آهای مردم عزیز مبادا تنگه احد را رها کنیم ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/7566