علی بیگدلی، تحلیلگر اصلاح‌طلب: حمله آمریکا به مدرسه میناب اثبات نشده است/ آمریکا کار وحشی‌گری نمی‌کند/ باید با آمریکا سازش کنیم پی نوشت : این پیرمرد نادان که این چنین به صدای دشمن تبدیل شده و اتفاقات ۶ ماه قبل را تحریف میکند تا امریکا بزک شود ۳۰ سال عضو هیات علمی دانشگاه بهشتی بوده و خدا میداند مغز چند دانشجو را شستشو داده است. دقیقا امثال بیگدلی و زیباکلام و سریع القلم و فاضلی و رنانی و ... نظام آموزشی کشور را قبضه کرده‌اند که بخشی از خروجی دانشگاه‌های کشور دانشجویان غربگرایی میشوند که نسبت به مساله هویت ملی تا جایی بیگانه‌اند که یک هفته قبل جنگ رمضان پرچم اسرائیل و شیر و خورشید را در دانشگاه بالا می‌برند. 🆔https://eitaa.com/Myidea/8636

🔴 #اطلاعیه_مهم جهت شرکت در دوره ۱۶ ساعته آموزش قواعد ادبیات عرب، ویژه دانش‌آموزان پایه‌های یازدهم و دوازدهم رشته انسانی و سایر رشته‌های مرتبط، می‌توانید از طریق راه‌های ارتباطی زیر ثبت‌نام و کسب اطلاعات بیشتر کنید : 📚 مدرس دوره : آقایاری با بیش از ۱۴ سال سابقه تدریس 💻 کلاس‌ها به‌صورت آنلاین برگزار می‌شود. 📱 آیدی: @musa1364 ☎️ شماره تماس: 09193531656

🔴 دوستانی که پیام داده‌اید و از تأخیر در نوشتن یادداشت‌ها پرسیده‌اید، از محبت و پیگیری شما سپاسگزارم. حقیقت این است که این روزها زندگی آن‌قدر سخت و پرمشغله شده که فرصت فکر کردن و اندیشیدن، که لازمه نوشتن است، به‌سختی پیدا می‌شود. مدام باید کار کرد؛ آن هم کاری که نه در راستای رشته تحصیلی و تخصص آدم است و نه چندان مجال مطالعه و تأمل باقی می‌ گذارد. نوشتن، صرفا کنار هم گذاشتن چند جمله نیست. پشت هر یادداشت، ساعت‌ها مطالعه، فکر، خلوت و تأمل لازم است. ذهنی که از فشار کار و گرفتاری‌های زندگی خسته است، گاهی حتی برای چند دقیقه اندیشیدن آرام هم فرصت پیدا نمی‌ کند تلختر آنکه انسان گاهی سال‌ ها درس می‌خواند، تخصص پیدا می‌کند و برای اندیشه و قلم خود سرمایه می‌گذارد، اما شرایط زندگی او را به سمتی می‌برد که ناچار است بخش عمده توانش را صرف کاری کند که هیچ نسبتی با مسیر علمی و تحصیلی‌اش ندارد. اگر این روزها یادداشت‌ ها با فاصله منتشر می‌شوند، از بی‌ میلی یا کم‌ کاری فکری نیست؛ مسئله، گرفتاری‌های زندگی و کمبود فرصتی است که باید برای مطالعه و اندیشه فراهم شود. امیدوارم روزی برسد که انسان بتواند بخشی از وقت خود را نه برای گذران زندگی، بلکه برای اندیشیدن، خواندن و نوشتن صرف کند؛ چراکه جامعه‌ای که اهل فکر را آن‌قدر درگیر معاش می‌کند که فرصت فکر کردن از آنان گرفته شود، دیر یا زود هزینه سنگینی برای این بی‌ فرصتی خواهد پرداخت ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/8639

🔴 ثروت ، اگر با تواضع همراه نباشد، فضیلت نیست #خاطره_امروزم ( بنای نگاشتن نداشتم، لیکن بغض امانم نداد ) ثروتمند بودن نه عیب است و نه جرم؛ اما ثروتی که انسان را از حقیقت وجود خویش غافل کند و به تحقیر دیگران بکشاند، دیگر نعمت نیست، بلکه آزمونی است که صاحبش در آن مردود شده است. امروز در محل کارم ، فردی را دیدم به دلیل داشتن مال و خودروی گران‌ قیمت ، دیگران را با تعبیرهای تحقیر آمیز خطاب می‌ کرد و خودروهای معمولی مردم را فرغون و قراضه می‌ نامید و با تبختر خاص و مشمئزه کننده ، می گفت صد تا از اینها را می خرم و می فروشم!! این رفتار سخیف ایشان ، بیش از آنکه نشانه ثروت باشد، نشانه فقر فرهنگی و اخلاقی است. کسی که ارزش انسان‌ ها را با مدل خودرو، قیمت خانه، حساب بانکی و ظاهر زندگی‌ شان می‌ سنجد، هنوز معنای حقیقی کرامت انسانی را نفهمیده است. اینکه کسی بتواند صد دستگاه خودروی ارزان‌تر را بخرد و بفروشد، هیچ امتیاز اخلاقی برای او ایجاد نمی‌ کند. پول، قدرت خرید می‌آورد، نه حق تحقیر انسان‌ها. ثروت می‌تواند امکانات زندگی را بیشتر کند، اما هرگز انسان را از دیگران شریف‌ تر نمی‌ سازد. چه بسا انسانی با خودرویی قدیمی و ساده، شرافت، علم، زحمت، نجابت و آبرویی داشته باشد که با میلیون‌ها و میلیاردها تومان قابل خریداری نباشد. آن خودرو شاید حاصل سال‌ها کار یک کارگر، معلم، کارمند یا بازنشسته باشد؛ کسی که با زحمت و قناعت، زندگی خانواده‌اش را اداره می‌کند و نان حلال به خانه می‌برد. تحقیر چنین انسانی، تحقیر یک خودرو نیست؛ تحقیر زحمت، عزت و زندگی اوست. از منظر دینی نیز معیار برتری انسان‌ها مال و مکنت نیست. قرآن کریم صریح می‌ فرماید : إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ. معیار کرامت، تقواست، نه حساب بانکی. امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام نیز در فرهنگ علوی، انسان را با تقوا، عقل، کردار و شخصیتش می‌سنجد، نه با مرکب و دارایی‌اش. کسی که امروز با خودروی چند میلیاردی از کنار خودرویی ارزان عبور می‌کند و صاحب آن را تحقیر می‌کند، باید کمی عمیق‌تر به زندگی نگاه کند. خودرو با چند سال استفاده مستهلک می‌شود، ثروت ممکن است در یک معامله از دست برود، بازار تغییر می‌کند، موقعیت اجتماعی جابه‌جا می‌ شود و انسان سرانجام با حقیقتی مواجه خواهد شد که هیچ پولی نمی‌تواند از آن فرار کند. غرور مالی، یکی از خطرناک‌ترین شکل‌های غرور است؛ چون انسان را به توهم مالکیت مطلق گرفتار می‌کند. در حالی که ثروت، در منطق اخلاق و دین، پیش از آنکه وسیله فخرفروشی باشد، مسئولیت است. ثروتمند باید بیش از دیگران مراقب زبان، رفتار و نگاه خود باشد؛ زیرا کسی که از امکانات بیشتری برخوردار است، اگر به جای شکرگزاری به تحقیر دیگران روی بیاورد، نعمت را به وسیله سقوط اخلاقی خود تبدیل کرده است. هیچکس نباید به خاطر داشتن خودروی بهتر، خانه بزرگ‌ تر یا حساب بانکی پرتر، خود را بالاتر از انسان دیگری تصور کند. ممکن است آن فرد فقیر از نظر مالی، اما غنی از نظر شخصیت باشد؛ و دیگری میلیاردها تومان داشته باشد، اما از فضیلت، ادب و انسانیت تهی باشد. ثروتی که با تواضع همراه باشد، ارزشمند است؛ اما ثروتی که زبان انسان را به تمسخر فقرا و زحمتکشان باز کند، چیزی جز یک آزمون شکست‌ خورده اخلاقی نیست. آدم بزرگ کسی نیست که بتواند صدها خودروی دیگران را بخرد؛ آدم بزرگ کسی است که با داشتن امکان خرید همه آنها، حتی یک انسان را به خاطر نداشتن یکی از آنها کوچک نشمارد. اگر قرار است چیزی انسان را بزرگ کند، آن چیز پول نیست؛ شخصیت است. و اگر قرار است چیزی انسان را کوچک کند، فقر مالی نیست؛ تکبر است. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/8640

🔴 داغت نمیشه باورم 🆔https://eitaa.com/Myidea/8643

رئیس سازمان بسیج: رسانه دیگر «پیوست جنگ» نیست؛ خودِ میدان جنگ است 🔹حجت‌الاسلام طائب: جنگ دیگر فقط در میدان‌های نظامی اتفاق نمی‌افتد. امروز میدان مواجهه، چندلایه و پیچیده است. یک تصویر، یک خبر، یک روایت و حتی یک سکوت می‌تواند بر ادراک میلیون‌ها انسان اثر بگذارد و مسیر شکل‌گیری افکار عمومی را تغییر دهد. 🔹اگر تصویری ثبت نشود، روایتی گفته نشود و حقیقتی به‌موقع روایت نشود، میدان روایت در اختیار کسانی قرار می‌گیرد که می‌توانند واقعیت را آن‌گونه که می‌خواهند بازسازی کنند. 🔹خبر می‌گوید چه اتفاقی افتاد؛ اما روایت می‌پرسد: چرا این اتفاق مهم است؟ چه معنایی دارد؟ چه درسی برای جامعه دارد و مردم در برابر آن چه نقشی دارند؟ 🔹رسانه زمانی می‌تواند مأموریت واقعی خود را انجام دهد که از «خبر» به «معنا» برسد؛ واقعیت را کشف کند، آن را درست روایت کند، به جامعه یاری برساند و نسبت خود را با آن واقعیت بشناسد. در این نقطه، رسانه از یک ابزار اطلاع‌رسانی به یکی از عناصر تولید قدرت ملی تبدیل می‌شود. 🔹جنگ ممکن است در میدان نظامی متوقف شود، اما آثار آن در ذهن جامعه، اقتصاد، سیاست و رسانه ادامه پیدا می‌کند. پساجنگ، عرصه‌ای برای تبیین، تحلیل و ساختن آینده است. اگر واقعیت‌های این دوره درست روایت نشوند، امکان دارد روایت‌های ناقص، تحریف‌شده یا ناامیدکننده جایگزین حقیقت شوند. 🔹رسانه باید بتواند واقعیت را کشف کند، حقیقت را روایت کند، تحریف را آشکار سازد، ابهام را کاهش دهد، اعتماد ایجاد کند، امید واقعی بسازد، تجربه‌ها را به دانش تبدیل کند و جامعه را برای نقش‌آفرینی آماده سازد. 🆔https://eitaa.com/Myidea/8644

🔴 مرگ ۱۸ زن موتور سوار در اصفهان طی ۴ ماه 🔹‌فرمانده انتظامی اصفهان از جان‌باختن ۱۸ زن موتورسوار در حوادث رانندگی ۴ ماه نخست امسال خبر داد. همچنین موتورسواران فاقد گواهینامه تحت پوشش بیمه خسارت جانی و مالی نیستند و موتورسیکلت آنان توقیف می‌شود. 🔺 پی نوشت : چند روز پیش دو دختر جوان را دیدم که با سرِ برهنه در حال موتور سواری و ویراژ دادن خطرناک بودند و به نظر می‌رسید همزمان مشغول پخش زنده نیز بودند ؛ آن‌ چنان بی‌ محابا حرکت می‌ کردند که چند لحظه بیشتر نمانده بود تعادل خود را از دست بدهند. موتورسواری فی‌ نفسه نه امر نادرستی است و نه باید آن را صرفا به دلیل جنسیت محدود کرد ؛ مسئله از جایی آغاز می‌ شود که استفاده از وسیله نقلیه با بی‌ احتیاطی، نمایش‌ گری، هنجارشکنی یا رفتارهای پرخطر در فضای عمومی همراه شود. آزادی اگر از مسئولیت جدا شود، به بی‌مبالاتی تبدیل می‌شود و حق استفاده از خیابان نیز مجوز به خطر انداختن جان خود و دیگران نیست. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/8645

🔴 این سؤال از نظر فلسفی یک نکته ظریف دارد و پاسخ آن به معنای دقیق واژه خدا بر می‌ گردد. اگر منظور از سؤال این باشد که آیا خدا می‌تواند موجودی شبیه خودش، یعنی یک خدای مستقل و واجب‌ الوجود دیگر، خلق کند، پاسخ خیر است؛ اما نه به این معنا که قدرت خدا محدود است. چون واجب‌الوجود بودن قابل خلق شدن نیست. اگر موجودی مخلوق باشد، ذاتا وابسته و ممکن‌الوجود است و دیگر خدا نیست. اما اگر منظور این باشد که آیا خدا می‌ تواند موجودی بسیار قدرتمند، عظیم و برتر از همه مخلوقات بیافریند، پاسخ بله است؛ ولی آن موجود هرگز خدا نخواهد بود و همچنان مخلوق و وابسته به خداست. پس دقت کنیم که : خدا می‌ تواند هر امر ممکن‌ الوجودی را بیافریند، اما چیزی که ذاتا محال است، متعلق قدرت قرار نمی‌ گیرد. خلق خدای دیگر نیز از این سنخ است؛ چون خدای حقیقی باید واجب‌ الوجود و بی‌ نیاز باشد و چیزی که خلق شده، نمی‌ تواند بی‌ نیاز و واجب‌ الوجود باشد. مثلا پرسش اینکه آیا خدا می‌ تواند دایره‌ای چهارگوش بیافریند، پرسش از قدرت نیست؛ چون دایره چهارگوش اساسا یک مفهوم متناقض است. خلق خدای دیگر نیز از همین جهت محال است، نه به سبب ناتوانی خدا. ✍ موسی آقایاری 🆔https://eitaa.com/Myidea/8646

🆔https://eitaa.com/Myidea/8648