نمیشه آدمارو وادار به وفاداری کرد؛ هیچکس نمیتونه بگه: چون من دوست دارم پس بمون. آدما به اندازهی علاقهشون به تو وفاداریشونو ثابت میکنن، اگر زندانیشونم کنی کسی که نخواد بمونه میره و کسی که دوست داشته باشه، اون سر دنیاهم که باشی میاد و دستاتو میگیره.
یکی فرندز رو دوست داره، یکی عشق فوتباله. یکی توی رابطست و شوق و ذوق داره، یکی پشت فرمون با اهنگ ده تا استوری گذاشته. قرار نیست ما همه ی اینارو بفهمیم و به خودمون حق انتقاد کردن از بقیه رو بدیم. ما فقط قراره از خوشحالی دیگران لذت ببریم. همین که یه نفر یه جایی بابت یه موضوعی خوشحاله و هیجان داره این دنیا رو از یک نواختی و مسخره بودن درمیاره و این برای ما کافیه.
چه گويم؟
از كه گويم؟
با كه گويم؟
كه اين ديوانه را از خود خبر نيست..
فريدون مشيری