🔰بررسی طرح آمریکا و رِِژیم صهیونیستی برای اداره غزه
🔻بخش اول: طرح مشترک آمریکا و اسرائیل؛ معماری سیاسی-امنیتی جدید غزه
طرح ارائهشده توسط واشنگتن و تلآویو برای آینده غزه، بر اساس گزارشهای رسمی و مجمع سیاستگذاری اسرائیل (Israel Policy Forum)، بر بستر یک ساختار دوگانه شامل چارچوب بینالمللی «شورای صلح» (Board of Peace) و نهاد اجرایی «کمیته ملی اداره غزه» (NCAG) پیگیری میشود . ارکان این طرح مشترک عبارتند از:
مدیریت غیرنظامی تکنوکرات این طرح بر ایجاد یک دولت تکنوکرات و غیرسیاسی متشکل از چهرههای فلسطینی مورد تأیید( اسرائیل و آمریکا) برای اداره امور روزمره و امدادرسانی متمرکز است که شرط اصلی آن حذف کامل هرگونه حضور یا نقشآفرینی سیاسی و اداری برای جنبش حماس و به تبع جهاد اسلامی است .
نظارت بینالمللی (هیئت صلح): بر پایه تحلیلهای مجمع سیاستگذاری اسرائیل، کل فرآیند بازسازی، کنترل مالی و نظارت سیاسی غزه زیر نظر یک شورای بینالمللی با حضور نمایندگان آمریکا، کشورهای عربی و شرکای غربی هدایت خواهد شد که مجدد این ناظران باید مورد تائید اسرائیل و آمریکا باشند به عنوان مثال نفتالی بنت در سخنرانی اخیر خود گفته بود ما باید ترکیه و قط را به علت حمایت از اخوان الامسلمین (جریان حامی حماس) در این طرح حذف کنیم و مصر را که تشکیلات اخوان را دشمن تلقی می کند را جایگزین کنیم .
استقرار نیروی تثبیتکننده بینالمللی (ISF): این گروه که متشکل از نیروهای بین المللی است برای حفظ امنیت، نظارت بر روند غیرنظامیسازی غزه و تسهیل عقبنشینی تدریجی ارتش اسرائیل، استقرار از نیروهای چندملیتی از کشورهای منطقهای و بینالمللی پیشبینی شده است .
حفظ تسلط امنیتی اسرائیل: در این طرح اسرائیل بر حفظ اشغال مناطق استراتژیک غزه (نظیر کریدورها و مناطق حائل مرزی) اصرار دارد و خواستار تضمین حق مداخله نظامی ارتش اسرائیل در صورت بروز هرگونه تهدید است .
محدودسازی تشکیلات خودگردان فلسطینی (PA): به تحلیل مجمع سیاستگذاری اسرائیل، تلآویو بهطور صریح با واگذاری مستقیم اداره غزه به تشکیلات خودگردان در رامالله مخالفت کرده و هرگونه نقشآفرینی این تشکیلات را به انجام اصلاحات ساختاری و بنیادین طبق گفته او منوط دانسته است .
🔻بخش دوم: سناریوهای چهارگانه آینده؛ تقابل ارزیابیهای بینالمللی و ایرانی
برای حکمرانی غزه در پساجنگ، چهار سناریوی اصلی متصور است که هر کدام با تحلیلها و نقدهای متفاوتی از سوی ناظران بینالمللی و کارشناسان مواجه است.
سناریوی اول؛ قیمومت بینالمللی-منطقهای (مدل تکنوکرات موقت): تشکیل یک اداره موقت بینالمللی با مشارکت کشورهای عربی (مانند مصر، امارات و قطر) و سازمان ملل
این مدل با بحران مشروعیت منطقهای مواجه است؛ چرا که کشورهای عربی حاضر نیستند بدون وجود یک «افق سیاسی واضح برای تشکیل دولت مستقل فلسطینی»، بار مالی بازسازی یا مسئولیت امنیتی غزه را بپذیرند. مثل عبدالله بن زاید وزیر خارجه امارات که به این مسئله اشاره کرد تا اینده دولت فلسطینی مشخص نشود امارات هیچ ورودی در بازسازی غزه ندارد.
سناریوی دوم؛ بازگشت تشکیلات خودگردان اصاح شده و باب میل اسرائیل با واگذاری اداره امور به تشکیلات رامالله با حمایت اروپا و کشورهای عربی که با موانعی از جمله عدم محبوبیت عمومی در غزه، اتهام به همکاری امنیتی با اسرائیل و ضعفهای ساختاری داخلی، بدون موافقت جریانهای داخلی غزه توان حکمرانی مؤثر و مدام رادر غزه ندارد.
سناریوی سوم؛ اشغال کامل و مدیریت نظامی اسرائیل: استقرار بلندمدت ارتش اسرائیل و ایجاد حکومت نظامی اما اسرائیل با این کار وارد یک جنگ پارتیزانی خواهد شد و بار مالی بسیار سنگینی بر تلآویو تحمیل می کند و منجر به انزوای شدید دیپلماتیک اسرائیل در افکار عمومی دنیا ، تلفات نظامی در روند تثبیت خواهد داشت که مانع از ورود اسرائیل به این سناریو می شود.
سناریوی چهارم؛ توافق ملی فلسطینی با تشکیل دولت وفاق ملی یا کمیته تکنوکرات با اجماع تمام گروههای فلسطینی (از جمله حماس و فتح) برای حفظ یکپارچگی غزه و کرانه باختری
این مدل واقعبینانهترین سناریو از نظر مشروعیت داخلی در غزه است، اما با خط قرمز صریح اسرائیل و آمریکا در خصوص هرگونه حضور یا تأیید حماس روبروست .
🔹چند نکته:
1️⃣ حذف حماس به عنوان یک جنبش ریشهدار اجتماعی و نظامی در فلسطین عملاً غیرممکن بوده و هر طرحی بدون حضور آن با مقاومت سرسختانه میدانی مردم روبرو خواهد شد
2️⃣ باطن طرح های بین المللی صلح برای غزه صرفاً ابزارهایی دیپلماتیک برای مشروعیتبخشی به کنترل امنیتی بلندمدت اسرائیل بر غزه هست و هیچ ثمره ای برای مردم غزه نخواهد داشت.
2️⃣تنها راه عاقلانه و واقعی برای اداره غزه ائتلاف گروه های فلسطینی بدون مداخلات غربی_ عربی است.
🔻بخش سوم: بنبستهای ژئوپلیتیک و چالشهای پیشرو
فارغ از اینکه کدام سناریو یا طرح برای آینده غزه انتخاب شود، فرآیند اجرای هرگونه برنامهای با سه چالش کلیدی و بنیادین مواجه است که بازیگران را در بنبست قرار میدهد .
۱. خلع سلاح و امنیت: پافشاری اسرائیل بر خلع سلاح کامل غزه، با مخالفت قاطع گروههای مقاومت که هرگونه تحویل سلاح را به خروج کامل نیروهای اشغالگر مشروط کردهاند، در بنبست قرار می دهد
2. حق حاکمیت : فقدان یک افق سیاسی مشخص و تضمینشده برای تعیین تکلیف نهایی کشور مستقل فلسطینی، نقطه ضعف و خلاء بزرگ طرحهای پیشنهادی آمریکا و میانجی گران بهشمار میرود .
3. تأمین هزینههای بازسازی: کشورهای ثروتمند خلیج فارس پرداخت کمکهای مالی دهها میلیارد دلاری خود برای بازسازی خرابیها را مستقیماً به ایجاد ثبات سیاسی پایدار و پذیرش مدل حکمرانی پساجنگ توسط خود مردم فلسطین مشروط کردهاند که با این شرط تحقق شروط اسرائیل مبنی بر خلع سلاح و عدم دخالت حماس در اداره غزه محال است.
✍🏻محمدحسین خانی
همایش نگاه ادیان به حمایت از غزه
یکشنبه ۴ اکتبر ساعت ۱۳:۳۰ به وقت ایران
دوسرا بین الاقوامی ویبنار
عنوان : ادیان و مذاھب کی نظر میں غزہ کے مظلوموں کی حمایت
مہمان :
حجۃ الاسلام و المسلمین محمد حسین خانی ڈائریکٹر انسٹیٹیوٹ فار اسٹریٹجک اسٹڈیز
( شیعہ - ایران)
حجۃ الاسلام و المسلمین ڈاکٹر سید ظفر علی نقوی
سابق مدیر دفتر نمائندہ ولی فقیہ و رہبر شیعیان پاکستان اور نمائندہ طلاب خیبر پختونخوا و کشمیر در مشاوران منطقہ ای جامعۃ المصطفی العالمیہ ( شیعہ-پاکستان )
قاری عبد الرحمن نور زھی
خطیب جامع مسجد سفیر ( سفارت اسلامی ) اور سیکٹری جنرل ادارہ امور اسلامی بلوچستان ( اہل سنت۔ پاکستان )
ہرمیت سنگھ
سینر صحافی اور اینکر پرسن ( سیکھ- پاکستان)
ڈاکٹر رونی الفا
( کرسچن- لبنان)
میزبان :
سید قیصر عباس
سربراہ شیعہ یوتھ فورم پشاور پاکستان
تاریخ 4 اکتوبر 2026 بروز اتوار
وقت : پاکستانی ٹائم: 3:00 بجے عصر
ایرانی ٹائم: 1:30ظہر
لبنانی ٹائم: 1:00 بجے ظہر
منجانب: تبیان میڈیا پاکستان
https://www.skyroom.online/ch/emami6599/doerh-siasi
هدایت شده از مرکز تحقیقات اسلامی مجلس شورای اسلامی
گروه سیاست وامنیت مرکز تحقیقات اسلامی مجلس شورای اسلامی برگزار میکند:
نشست راهبردی با موضوع چشمانداز و پیامدهای راهبردی عملیات طوفانالاقصی و منازعات انتخاباتی کنست رژیم صهیونیستی
با ارائه آقای دکتر محسن موسوی؛ کارشناس ارشد مطالعات رژیم صهیونیستی
ناقد: جناب آقای محمد باغانی؛ کارشناس ارشد منطقه غرب آسیا
دبیر علمی: حجتالاسلام محمدحسین خانی؛ مدیر موسسه مطالعات مسری
تاریخ برگزاری: چهارشنبه ۱۵ مهرماه 1405
مکان برگزاری: مرکز تحقیقات اسلامی مجلس، طبقه دوم، سالن اندیشه
کانالهای اطلاع رسانی مرکز:
ble.ir/cmirparliranir
eitaa.com/s/cmir_parliran
هدایت شده از موسسه مطالعات راهبردی مسریٰ
بولتن هفتم اکتبر.pdf
حجم:
2.7M
🔰 ویژه نامه طوفان الاقصی
بازگشت فلسطین به کانون توجهات جهان
▫️بخش های بولتن:
🔹تحلیل ها
🔻طوفان الاقصی بازگشت پس از سه سال
🔻پیش از طوفان؛ دهه ها اشغال و آورگی و محاصره
🔻غزه پس از سه سال ؛ غزه شهری با سال ها تلاش
🔻 7 اکتبر شروع ماجرا نبود
🔻از 7 اکتبر تا امروز ؛ صحنه فلسطین چگونه تغییر کرد
🔻 تغییر نقشه خاورمیانه؛ از توافق مکه تا همکاری اسرائیل و یونان
🔻سومین سالگرد طوفان الاقصی؛ سه سال نسل کشی در غزه
🔹اختصاصی واحد رصد موسسه مسری
کانال موسسه مطالعاتی مسری 👇
┈••••✾• •✾••┈┈•
https://eitaa.com/flastiin
🔰طوفانالاقصی؛ تلاقی معجزه تاریخی و معمای استراتژیک
به مناسبت سومین سالگرد عملیات طوفان الاقصی
در تحلیل تحولات فلسطین از بعد از طوفان نقطه آغاز باید درک یک حقیقت بنیادین باشد و آن این است که صاحب اصلی سرنوشت فلسطین با خود ملت فلسطین است. مسئولیت تاریخی نه در دست بازیگران منطقهای، بلکه در اراده فلسطینیهای داخل اراضی اشغالی و دیاسپورای فلسطینی در سراسر جهان است. که مستند به سنت الهی ان الله لا یغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بانفسهم است و سایر اضلاع محور مقاومت، نقش پشتیبان و همسنگر دارند، اما کانون تصمیمگیری با مجاهدان و ملت فلسطین است.
و درک اقدام سنوار در شروع طوفان الاقصی دقیقاً در همین بستر معنادار میشود و باید در این بستر فهم شود تصمیمی که برآمده از یک اضطرار حیاتی بود. سنوار اسرائیل را فقط مطالعه نکرده بود او در دل تهدید بزرگ شده بود و نسبت به همه بیشتر این شر مطلق را می شناخت او می دانست در آستانه اکتبر ۲۰۲۳، ریلگذاری منطقه به سمت حذف کامل آرمان فلسطین پیش میرفت. پس از مصر، اردن، بحرین و امارات، پیوستن عربستان سعودی به «پیمان ابراهیم» در شرف نهاییشدن بود؛ امری که میتوانست پایان رسمی پرونده فلسطین در حافظه جهان عرب باشد. همزمان، روی کار آمدن تندروترین کابینه راست مذهبی تاریخ اسرائیل به رهبری نتانیاهو و احتضار نهایی طرح «دو دولتی»، این پیام روشن را داشت که اهالی غزه باید خود را برای اخراج و کوچ اجباری آماده کنند. سنوار دست به ماشه برد تا پیش از مرگ خاموش، میز بازی را برهم بزند؛ حتی اگر زمانبندی این اقدام، با ساعت هماهنگی و آمادگی کامل سایر اجزای محور در «نقطه صفر عملیات» همکوک نبود. او چاره ای جز شلیک نداشت حتی به قیمت لو رفتن نقشه کل محور
اما
طوفانالاقصی واجد دستاوردهای عمیق و غیرقابل انکاری هست که در تاریخ مبارزه فلسطین بی سابقه است که به چند نمونه آن اشاره می کنیم:
1️⃣فروپاشی هژمونی امنیتی و اطلاعاتی: اسرائیل دههها خود را هاب جهانی فناوریهای امنیتی و سایبریمعرفی میکرد و از این مسیر هم مشروعیت امنیتی میخرید و هم درآمدهای سرشار اقتصادی داشت. طوفان این تصویر پرداختهشده را در عرض چند ساعت در هم شکست.
2️⃣احیای فلسطین در کانون ثقل افکار عمومی جهان: پس از سه سال جنگ اوکراین با بیش از صدها هزار کشته، طوفانالاقصی توانست فلسطین را به مسئله اول وجدان بشری تبدیل کند؛ مسئلهای که ماشین رسانهای غرب با تمام توانش نتوانست چهره کودک کش و رفتارهای وحشیانه رژیم را بپوشاند.
3️⃣شکستن اسطوره «شکستناپذیری» رژیم: طوفان، بار روانی شکست جنگ ۱۹۶۷ را که نسلهایی از اعراب را به انفعال کشانده بود، فروریخت. ضربهای به وسعت اسارت صدها نظامی و هلاکت حدود ۱۲۰۰ نفر در خاک فلسطین اشغالی، در کل تاریخ نبرد با اسرائیل بیسابقه بود.
4️⃣فروپاشی تصویر «پناهگاه امن»: اسرائیل دیگر کشوری امن برای یهودیان نیست؛ واقعیتی که رکورد مهاجرت معکوس در سالهای پس از طوفان گواه صادق آن است.
5️⃣تفکیک تاریخی ملتها از دولتهای سازشکار: این معرکه، نقاب از چهره حاکمان و دولتهای عربی حامی عادیسازی برداشت و اثبات کرد کدام ایده و عقیده حاضر است تا پای جان برای آزادی قدس بایستد و لزوما هر کشور مسلمان و عربی حامی قضیه فلسطین نیست
6️⃣انزوای حقوقی و بینالمللی: محاکمه رژیم در دادگاه لاهه و خروش نسل جوان و دانشگاههای سراسر غرب، مشروعیت سیاسی تلآویو را دچار بحران ترمیمیناپذیر کرد.
اما روی دیگر سکه تبعات این به خط زدن به تنهایی بود اگر واقع بینانه ابعاد این پیروزی تاریخی را ببینیم باید ابعاد هزینه ساز این تصمیم را هم بیان کنیم
سنوار مسیری را ایجاد کرد که ریسک بزرگی داشت اما بدون نقشه راهی مشخص برای اداره پیامدهای آینده آن بعد از طوفان دیگر افق تشکیل دولت فلسطینی با ادامه طرح دو دولتی از بین رفت و هیچ تضمینی برای حداقل امنیت و زندگی مردم که مقاومت حماس در غزه به آنها متعهد بود وجود ندارد. اما باید حواسمان باشد مردم غزه با وجود همه سختی های بعد از طوفان همچنان به رزمندگان حماس اعتماد دارند و این انتخاب را نکوهش نمی کنند.
هدایت شده از نامیرا | محمدحسین خانی
دکترین اسرائیل بعد از طوفان از «چمنزنی» به «ریشهکنی» تغییر کرد یعنی اگر تا قبل از طوفان سیاست رژیم اجرای یک عملیات علیه فرماندهان مقاومت هر دوسال بود بعد از طوفان این استراتژی تغییر کرد و رژیم هر کنشی که احتمال تهدید را از آن برداشت می کرد به سرعت نابود می کرد تلآویو تمام خطوط قرمز را کنار گذاشت و تا تخریب بیش از 60 درصد زیر ساخت ها در غزه و اشغال 70 درصد آن ادامه داد.
سنوار طرح را در زمانی پیاده کرد که محور مقاومت در نقطه حداکثری آمادگی برای جنگ تمامعیار قرار نداشت. این غافلگیری، نقشه چندساله و چندمرحلهای تقابل تدریجی محور مقاوت را دچار سوختشدن زودهنگام کرد. اقدامی که باعث شد بخش بزرگی از کمربند امنیتی محور مقاومت را از دست بدهیم.
سنوار شاید تصور نمی کرد با شروع این عملیات تنها بماند و محورهای عربی نسبت به هزینه های احتمالی غزه را رها کنند همچنین او تصور نمی کرد تعمیم تقابل به سایر جبههها منجر به شهادت رسیدن بخش بزرگی از بنیه نظامی و کادر فرماندهی حماس، تحمیل ضربات سهمگین به حزبالله (شهادت سیدحسن نصرالله، سیدهاشم صفیالدین، شیخ نبیل قاووق، فرماندهان لشکر رضوان، ماجرای پیجرها)، آسیب جدی به عمق راهبردی و زیرساختها، شهادت رهبر معظم انقلاب و جمع زیادی از فرماندهان نظامی در ایران شود و در نهایت کشاندهشدن ناگزیر ایران به رویارویی مستقیم با تلآویو و واشنگتن.
بازخوانی طوفان الاقصی باید در ترازوی عقلانیت و آرمان صورت گیرد تا علاوه بر شکر دستاورد های آن به خطاهای خود نیز پی ببریم و سعی در جبران آنها داشته باشیم
طوفانالاقصی نشان داد که آرمان فلسطین خاموششدنی نیست و پروژههای تحمیلیِ عادیسازی بر پایههایی سست بنا شدهاند؛ اما همزمان یادآور این درس بزرگ بود که شجاعت در آغاز معرکه بدون تدارک یک استراتژی پایدار برای مدیریت عواقب و راه خروج، هزینههای مقاومت را تا لبه بحران وجودی کل محور پیش میبرد.
در آخر می توان گفت سنوار ما را وارد یک مسیری کرد که دیر یا زود باید وارد آن می شدیم و اگر اتفاق نمی افتاد خود را به این سرعت و هوشمندی آماده نمی کردیم . سنوار شروع عملیاتی بود که قرار است یاران جبهه خراسانی و دجال در مقابل هم صف آرایی کنند و شروع جدی این صف آرایی در این عصر با طوفان الاقصی بود
شادی روح طیبه تمام شهدا به وِیژه رهبر معظم انقلاب امام خامنه ای و شهدای جبهه مقاومت صلوات
✍🏻محمدحسین خانی
🔰 انتخابات اسرائیل در سایه جنگ؛ آینده قدرت ایران در خاورمیانه
انتخابات بیستوششمین دوره کنست اسرائیل در شرایطی برگزار میشود که پیامدهای جنگ با ایران و بحران امنیتی پس از عملیات طوفانالاقصی، آینده راهبردی تلآویو را با پرسشهای جدی روبهرو کرده است. نتیجه این انتخابات ممکن است لحن و شیوه مواجهه اسرائیل با ایران و جبهه مقاومت را تغییر دهد؛ اما بعید است بهتنهایی مسیر تقابل گریز ناپذیر را دگرگون کند. چه بنیامین نتانیاهو در قدرت بماند و چه گادی آیزنکوت با ائتلاف مخالفان دولت تشکیل دهد، مؤلفههای اصلی سیاست امنیتی اسرائیل همچنان بر تجزیه ایران متمرکز خواهد بود؛ هرچند درباره ابزارها، اولویتها و میزان پذیرش هزینههای این راهبرد اختلافنظر وجود داشته باشد. اما اصل دشمنی در یک نبرد تمدنی اصلی ثابت است. آیزنکوت با سابقه ریاست ارتش و اصرار بر تشدید تحریم های اقتصادی و فشار های دیپلماتیک شاید در نوع مواجهه با ایران تغییر ایجاد کند اما اصل تقایل وجودی یک اصل ثابت است که تصمیم آن در دولت عمیق گرفته می شود.
از این منظر، آینده منطقه را نمیتوان صرفاً با نتیجه انتخابات در تلآویو یا واشنگتن توضیح داد. آنچه اهمیت بیشتری دارد، سرنوشت جنگ، میزان هزینههای که طرفهای درگیر متحمل میشوند و توان هر بازیگر برای تبدیل دستاوردهای میدانی به موقعیت سیاسی پایدار است.
در آمریکا نیز انتخابات میاندورهای سوم نوامبر میتواند بر محاسبات دولت ترامپ اثر بگذارد. تغییر موازنه در کنگره ممکن است نظارت بر هزینههای جنگ و فشارهای سیاسی داخلی را افزایش دهد؛ بااینحال، چنین تغییری لزوماً به معنای عقبنشینی واشنگتن از راهبرد فشار بر ایران نیست. مسئله اصلی آن است که هزینههای اقتصادی و امنیتی تقابل تا چه اندازه ادامه این مسیر را برای دولت آمریکا دشوار میکند.
تنگه هرمز؛ اهرم ژئوپلیتیکی ایران
در این میان، تنگه هرمز یکی از مهمترین مؤلفههای قدرت چانهزنی ایران است که اهمیت این گذرگاه تنها به جغرافیا محدود نیست؛ امنیت کشتیرانی در آن با بازار جهانی انرژی، هزینه حملونقل، اقتصاد کشورهای خلیج فارس و امنیت انرژی اروپا ارتباط مستقیم دارد. ازاینرو، هرگونه اختلال در این مسیر میتواند پیامدهایی فراتر از منطقه ایجاد کند و محاسبات سیاسی واشنگتن و دیگر بازیگران را تحت تأثیر قرار دهد چیزی که امروزه در اعتراضات اروپا شاهدش هستیم
بااینحال، تبدیل این موقعیت جغرافیایی به قدرت سیاسی پایدار، به نحوه مدیریت آن وابسته است. تداوم بحران در هرمز، در کنار افزایش فشار اقتصادی بر ایران، میتواند کشورهای عربی را به تقویت ترتیبات دفاعی و همکاریهای امنیتی نزدیکتر با قدرتهای خارجی سوق دهد. بنابراین، مسئله فقط برخورداری از یک اهرم راهبردی نیست؛ بلکه توان استفاده از آن برای دستیابی به اهداف سیاسی، بدون تحمیل هزینههای فراتر از ظرفیت کشور، اهمیت دارد.
ایران؛ از بازدارندگی تا تثبیت جایگاه منطقهای
جایگاه ایران در نظم آینده خاورمیانه را باید با توجه به چهار مؤلفه ارزیابی کرد: توان نظامی و بازدارندگی، شبکه روابط منطقهای، ظرفیت اقتصادی و میزان اثرگذاری بر ترتیبات سیاسی و امنیتی. خسارتهای واردشده در جنگ، بهتنهایی برای داوری درباره آینده قدرت ایران کافی نیست؛ همانطور که برخورداری از توان بازدارندگی نیز لزوماً به معنای تثبیت نفوذ سیاسی و اقتصادی نیست.
تداوم رفتوآمدهای دیپلماتیک ( حضور سران پیمان مکه در تهران)، نقش میانجیها و تأکید برخی مقامهای منطقهای بر ضرورت حضور ایران در ترتیبات امنیتی آینده، نشان میدهد که جایگاه تهران همچنان یکی از نقش های مهم محاسبات منطقهای است. بااینحال، این جایگاه زمانی به مزیتی پایدار برای ما تبدیل میشود که ایران بتواند از ظرفیتهای ژئوپلیتیکی و دیپلماتیک خود برای بازسازی اقتصادی، گسترش روابط با همسایگان و مشارکت در شکلدهی به سازوکارهای امنیتی منطقه استفاده کند.
در واقع، چالش اصلی ایران صرفاً حفظ قدرت بازدارندگی نیست؛ بلکه تبدیل این قدرت به نفوذی پایدار و قابل اتکا در عرصه سیاسی و اقتصادی است. اگر توان نظامی به کاهش تنشهای مدیریتپذیر، همکاری منطقهای و دستاوردهای دیپلماتیک منجر نشود، بخشی از ظرفیت راهبردی کشور در چرخه فرسایشی تقابل مصرف خواهد شد.
کشورهای عربی؛ میان نگرانی امنیتی و موازنهگری
کشورهای عربی خلیج فارس نیز در موقعیتی پیچیده قرار دارند. آنها از یکسو درباره توان نظامی ایران و گسترش درگیری نگرانی دارند و از سوی دیگر، از اختلال در صادرات انرژی، آسیب به زیرساختها و پیامدهای اقتصادی جنگ متضرر میشوند. به همین دلیل، نمیتوان همه این کشورها را در یک جبهه یکپارچه علیه ایران تعریف کرد.
هدایت شده از نامیرا | محمدحسین خانی
احتمال دارد دولتهای منطقه همزمان همکاری دفاعی با آمریکا را حفظ کنند، روابط خود را با دیگر قدرتها گسترش دهند و کانالهای گفتوگو با تهران را باز نگه دارند. این موازنهگری، برای ایران فرصتی جهت توسعه روابط سیاسی و اقتصادی با همسایگان فراهم میکند؛ اما استفاده از آن مستلزم مدیریت تنشها و ارائه تصویری روشن از منافع مشترک در امنیت منطقهای است.
جمعبندی؛ انتخابات مهم است، اما تعیینکننده نهایی نیست
انتخابات اسرائیل و آمریکا میتواند بر ابزارها، شدت و محدودیتهای مواجهه با ایران اثر بگذارد، اما بهتنهایی آینده قدرت در خاورمیانه را تعیین نمیکند. حتی با تغییر دولتها، رقابت بر سر جایگاه ایران در نظم امنیتی منطقه ادامه خواهد یافت؛ همانگونه که تداوم دولتهای فعلی نیز به معنای توانایی نامحدود آنها برای پیشبرد اهدافشان با ادامه یا تشدید درگیری نیست.
آینده قدرت ایران به سه مسئله اساسی وابسته است:
اینکه آیا ایران میتواند بازدارندگی خود را با هزینهای قابلتحمل حفظ کند؟
آیا قادر است روابط خود با کشورهای منطقه را از مدیریت بحران به همکاری پایدارتر ارتقا دهد؟
و آیا میتواند قدرت ژئوپلیتیکی خود را به دستاوردهای دیپلماتیک و اقتصادی تبدیل کند؟
در نهایت، قدرت منطقهای فقط در توان مقاومت در برابر فشار خلاصه نمیشود؛ معیار مهمتر، توان تبدیل این مقاومت به موقعیتی پایدار است که در آن بازدارندگی، دیپلماسی و همکاری با همسایگان در خدمت منافع بلندمدت کشور قرار گیرند.
✍🏻محمدحسین خانی
هدایت شده از موسسه مطالعات راهبردی مسریٰ
🔰سومین دوره مطالعاتی قدس
📕کتابخوانی و نقد مستند
🔸در موضوعات:
🔹فلسطین
🔹اسرائیل
🔹یهود
🔹صهیونیسم
📅مهلت ثبت نام 25 آبان
📅شروع دوره از 27 آبان
⏰چهارشنبه ها ساعت 18:30
💰300 هزار تومن همراه با صدور گواهی
◾️لینک کتب و مستند های دوره
🌐لینک ثبت نام:
https://survey.porsline.ir/s/tropKMRh
♦️ کانال موسسه مطالعاتی مسری 👇
┈••••✾• •✾••┈┈•
https://eitaa.com/flastiin