آدمای صبور و ناراحت نکنید
آدمای صبور و عصبی نکنید
اون صبر یه روزی ته میکشه. .
یه چیزی که تو زندگی ما مذهبی ها خیلی رواج داره
منظومه زیبای اربعینه که همه دور و اطرافش می چرخند و به نور می رسند حالا چطوره این جریانش و این شباهتش؟!
خب زندگی ما پر از پستی بلندی های که منتهی می شه به خداوندی کت بی نهایته و مسیر اربعینم همونه پر از پستی بلندی که منتهی می شه به مسیر ولایت و اباعبدالله الحسین ع
شما وقتی کربلا که می خوای بری موقع اربعین سختی راه،گرونی بلیط های هواپیما و اتوبوس،رسیدن به مرز،گرمای مرز،گذشتن از اون گیت ها،انتخاب شدن ماشین ها و ون هایی که باید شما پیدا کنید با هزینه مناسب تا می رسی به مسیری که منتهی می شه به نجف بعدش هم مشایه...
تاولای پا،گرما تشنگی گشنگی جا هست جا نیست بعضا خانوما و آقایون باید از هم جدا بخوابن یه سری دلهره ها و نگرانی ها که قطعا به جاست و این وسط یه آدمایی پیدا می شن آشنا می شید یه آدمایی به واسطه همسفر شدن شناخته می شن دور می شید
می گذره و می گذره از این وسایل خرده ریزه تا می رسه به نور اصلی به کربلا!! زندگی ام همین پر از پستی بلندی هایی که همواره ما براشون زحمت می کشیم با اونا دست و پنجه نرم می کنیم تلاش می کنیم که ازشون بگذریم تا به بی نهایت بی نهایت ها برسیم تعبیر جالبی بود از نظر من نمی دونم برای شما هم همینه یا نه .
ولی امیدوارم هیچکدومتون به این شعر نرسید که پر از دلتنگی و جاموندگیه .
اونم همین یه بیته که میگه
عکس من برعکس من دارد زیارت می کند.