اطلاعات استراتژیک و تصمیم گیری در امنیت ملی 🌎 #مطالعات_امنیت_ملی لینک گروه مطالعات امنیت ملی: https://eitaa.com/joinchat/3394634992C698ed1beec لینک کانال مطالعات امنیت ملی: https://eitaa.com/NSJ_Studies

امنیت ملی پایدار 🌎 #مطالعات_امنیت_ملی لینک گروه مطالعات امنیت ملی: https://eitaa.com/joinchat/3394634992C698ed1beec لینک کانال مطالعات امنیت ملی: https://eitaa.com/NSJ_Studies

درآمدی بر اقتصاد سیاسی در امنیت ملی 🌎 #مطالعات_امنیت_ملی لینک گروه مطالعات امنیت ملی: https://eitaa.com/joinchat/3394634992C698ed1beec لینک کانال مطالعات امنیت ملی: https://eitaa.com/NSJ_Studies

دکترین جنگ نامتقارن 🌎 #مطالعات_امنیت_ملی لینک گروه مطالعات امنیت ملی: https://eitaa.com/joinchat/3394634992C698ed1beec لینک کانال مطالعات امنیت ملی: https://eitaa.com/NSJ_Studies

نقش اطلاع رسانی و رسانه های همگانی در ارتقاء امنیت ملی 🌎 #مطالعات_امنیت_ملی لینک گروه مطالعات امنیت ملی: https://eitaa.com/joinchat/3394634992C698ed1beec لینک کانال مطالعات امنیت ملی: https://eitaa.com/NSJ_Studies

گفتگو در حوزه امنیت ملی 🌎 #مطالعات_امنیت_ملی لینک گروه مطالعات امنیت ملی: https://eitaa.com/joinchat/3394634992C698ed1beec لینک کانال مطالعات امنیت ملی: https://eitaa.com/NSJ_Studies

جایگزینی گفتگوی وفاق ملی بجای امنیت ملی 🌎 #مطالعات_امنیت_ملی لینک گروه مطالعات امنیت ملی: https://eitaa.com/joinchat/3394634992C698ed1beec لینک کانال مطالعات امنیت ملی: https://eitaa.com/NSJ_Studies

امنیت ملی 🌎 #مطالعات_امنیت_ملی لینک گروه مطالعات امنیت ملی: https://eitaa.com/joinchat/3394634992C698ed1beec لینک کانال مطالعات امنیت ملی: https://eitaa.com/NSJ_Studies

نسبت نوین بین منابع آبی و امنیت ملی

حوزه های علمی در امنیت ملی

این نوشتار با ارائه تعریفى مناسب از امنیت ملى و تهدید امنیت ملى شروع مى شود و با تعریف واژه اصلاح و بیان تفاوت اصطلاح اصلاح با انقلاب در فرهنگ غربى به تبیین مفهوم و جایگاه اصلاحات در فرهنگ اسلامى ادامه مى یابد. در فرهنگ اسلامى اصلاحات شامل تغییرات دفعى، یعنى انقلاب نیز مى شود. در ادامه نوشتار دو رویکرد دینى و آمریکایى به اصلاحات معرفى مى شود و در پایان، ویژگى هاى اصلاحات اسلامى از دیدگاه امام على علیه السلام و مقام معظم رهبرى ذکر مى گردد. https://www.ensani.ir/fa/article/90557/%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7%D8%AD%D8%A7%D8%AA-%D9%88-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%84%DB%8C

🔅بسم الله الرحمن الرحیم🔅 📌 چکیده جلسه نخست درس آیات الاحکام فقه امنیت ■ استاد #محمدی_قائنی ◽️ نخست باید موضوع و میدان بحث روشن شود. «فقه امنیت» بر پیوند دو مفهوم «فقه» و «امنیت» استوار است و دقت در معنای هر دو، مسیر استنباط را سامان می‌دهد. ◽️ «فقه» در لغت به معنای فهم است، اما نه هر فهمی؛ بلکه بصیرت و ریزبینی در لوازم و دقائق امور، و ادراک استدلالی که از راه استنتاج عقلی حاصل می‌شود. در استعمالات لغوی، فقه گاه مطلق دانستن در برابر جهل شمرده شده و گاه «نفوذ در باطن معنا» و کشف لوازم نهفته آن. در این تلقی، فقیه کسی است که از ظاهر عبور می‌کند و به ملاک‌ها می‌رسد؛ دانشی عمیق، با تأمل و محاسبه‌ی نسبت‌ها، نه صرف حفظ اصطلاحات. ◽️ در قرآن، «تفقّه» به معنای «شناخت عمیق دین» آمده است: «لِیَتَفَقَّهوا فِی الدِّین»؛ و نیز «لا تَفقَهونَ تَسبیحَهُم» که فقه را به مرتبه‌ای از ادراک می‌برد که فراتر از آگاهی سطحی است. بدین‌سان فقه در منطق قرآن اختصاص به ابواب احکام ندارد و شاکله‌ای از معرفت دینی است که اعتقادات، اخلاق و احکام را یکجا در بر می‌گیرد. روایات نیز قرینه همین توسعه‌اند: فقیهِ حقیقی کسی است که مردم را از یأس نسبت به رحمت الهی بازمی‌دارد، میل به آخرت دارد و به سنت پیامبر تمسک می‌کند؛ نشانه‌هایی که از اخلاق و اعتقاد سخن می‌گویند نه فقط از فروع عملیه. ◽️ در تاریخ اصطلاح، پیش از تفکیک علوم، «فقه» به معنای دین‌شناسی جامع به کار می‌رفت؛ پس از تخصصی‌شدن دانش‌ها، در علم اصول تعریف خاص «علم به احکام شرعی فرعیِ عملیه از ادله تفصیلی» غلبه یافت، اما این تعریف متأخر مانع از بازشناسی افق وسیع‌تر فقه در نسبت با «امنیت» نیست. ◽️ امنیت در میدان لغت به خانواده أمن، ایمان، أمان و أمانت تعلق دارد. حاصل مشترک این خانواده، حالتِ استقرار و بی‌خطری است که اعتماد می‌آفریند و خوف را می‌زداید. ◽️ امنیت «نترسیدن» یا «هشدار دادن» به تنهایی نیست، بلکه موقعیتی است که در آن شخص یا جامعه در قلمرویی مصون، از تهدیدهای بالفعل و محتمل رهاست و توان کنشِ مطمئن می‌یابد. این معنا در واقع صفتِ وضعِ مستقرّ است؛ زیرا کسی که در «دژ» قرار گرفته، خود را در امان می‌یابد و می‌تواند اقتدارش را ابراز کند؛ در سطح جمعی نیز، امنیت، امکانِ زندگی منظم و پیش‌بینی‌پذیر را پدید می‌آورد. ◽️ از منظر موضوع‌شناسی فقهی، امنیت تک‌بُعدی نیست. افزون بر امنیت اجتماعی (نظم عمومی، حفظ جان و مال و عرض)، سطوحی چون امنیت سیاسی (استقلال، مصونیت از سلطه و تهدید خارجی)، امنیت اخلاقی (صیانت از عفت عمومی و کاهش زمینه‌های اغوا)، امنیت دینی (حفظ دین و امکان ادای واجبات)، و امنیت اطلاعاتی (حفظ حریم داده‌ها و اسرار) مطرح است. ◽️ این کثر‌تِ ساحات نشان می‌دهد که فقه امنیت تنها با پلیس و مرز و قشون تعریف نمی‌شود، بلکه در همه نسبت‌های زندگیِ جمعی و فردی جریان دارد و به تناسب هر ساحت، قواعد اختصاصی و حدود متفاوت دارد. ◽️ اکنون نسبت «فقه» با «امنیت» بر پایه قواعد عامه روشن می‌شود. قاعده «حفظ نظام» مقتضی تقدیم مصالح عالیه‌ای است که قوام جامعه به آن است؛ در تزاحم میان آزادی‌های فردی و امنیت عمومی، ملاک اهم و مهم جریان پیدا می‌کند و تقدیم امنیت، تنها ذیل احراز «اهم» بودن و با رعایت قیود صورت می‌گیرد. «لا ضرر» و «لا حرج» به‌مثابه نافیِ احکام ضرری و حرجی، از مداخله‌های نامتوازن جلوگیری می‌کنند؛ «نفی سبیل» اقتضای دفع سلطه بیگانه دارد و پشتوانه‌ای برای امنیت سیاسی است؛ «اضطرار» و «اکراه» ناظر به شرایط استثنایی‌اند که محدوده تکلیف را تخفیف می‌دهند، نه این‌که به قاعده بدل شوند. «تقیه» در موارد خوف از ضرر جانی یا عرضی، نسبت خاصی با امنیت فردی و جمعی پیدا می‌کند؛ و «تعزیرات حکومتی» در چارچوب ولایت مشروع، ابزار تنظیمی است برای پیشگیری و بازدارندگی از اخلال‌های امنیتی، مشروط به رعایت تناسب و ضرورت. ◽️ مرزهای شرعی مداخله در قلمرو امنیت، به‌ویژه در نسبت با «حریم خصوصی» و «تجسس»، نیازمند دقت مضاعف است. اصل اولیه در تجسس منع است و خروج از آن، تنها با تحقق «ضرورتِ قابل اثبات» در قلمرو تهدیدهای واقعی علیه امنیت عمومی ممکن می‌شود. معیارها باید روشن باشند: تعریف قانونیِ دقیقِ موضوعات امنیتی، امکان داوریِ قضایی مستقل، تناسب وسیله با خطر، حداقل‌بودن تعرض، و زمان‌مند بودن استثنائات. بدون این قیود، امنیت به بهانه‌ای برای توسعه ناموجهِ صلاحیت‌ها و تضعیف اعتماد عمومی تبدیل می‌شود و به عکسِ غایت خود، تولید ناامنی هنجاری می‌کند. 👇👇ادامه چکیده👇👇