شش ِاسفند ِچهارصد و دو که مصادف بود با نیمه شعبان و تولد امام‌زمان ، برف می‌اومد توی‌ ِقم و عمود‌های جمکران پر ِموکب‌هایی بود که با وجود برف باریدن مشغول بودن . یه موکبی نزدیک شش‌تا باند بزرگ داشت و این آهنگ داشت پخش می‌شد . ترکیب برف و سیب‌زمینی‌سرخ‌کرده‌ی ِنذری و هیاهو و خوشحالی ِمردم و چراغونی ِگنبد ِجمکران با این آهنگ و صدای ِچاووشی زیبایی غرق‌کننده‌ای داشت ، هیچ‌وقت یادم نمی‌ره . #یادآوا

چهاردهمِ فروردین ماهِ پارسال بود. بعداز یه عشق ۵-۶ ساله، که تصورمیکردم عشقم یه‌طرفه‌ست، ناامید شده بودم ازاین عشق. نخ اتصالم‌بریده شده بود. خدا اون نخ رو به همدیگه وصل کرد. درست همونجا که میگه: من رشته محبت توپاره میکنم شاید گره خورد به تونزدیکترشوم. رشته محبت رو پاره‌کردم و خدا وصلش کرد. نزدیکتر شدم. توی یک مسافرت، متوجه شدم که دوسم داره. و ازم خواستگاری کرد. ازاون لحظه به بعد بین جفتمون هیچ حرفی رد وبدل نشد. فقط نگاه.‌. نگاه‌هایی که دیگه ازاون روز به بعد جنسش متفاوت بود. همچنان هیچ حرفی بینمون رد وبدل نشده بود. توماشین بودیم و درراه برگشت.. این آهنگو برام‌گذاشت :) هربار این آهنگ رو میشنوم، یاد اون روزِ شیرین میفتم. حالا که شمام دارین این اهنگو گوش میدین، واس مادوتا دعاکنید که انتهای مسیرمون، وصال باشه :)) #یادآوا