ما هیچ وقت قدر لحظه هارو نمیدونم، تا وقتی که اون لحظه ها تبدیل به خاطره بشن. حسرت میخوری، سر چیزای کوچیک سر چیزایی که الکی ناراحت بودی و باعث شدن از اون لحظه لذت نبری.

تهش چیشده اون لحظه ها. یا لذتشو بردیم یا تجربشو خریدیم.

گاهی میبینی هزارتا علامت سوال تو ذهنته. جوابشو پیدا میکنی، ولی یهو علامت سوال و جوابش گم میشن. به خاطر همینه که وقتی جواب یکی از هزاران سوالمو میدم دلم میخواد بیامو اینجا بگم اما یادم نیست. مگه جواب این سوال نباید به دردم بخوره؟ چرا یادم میره؟ نکنه توی لحظه های خاص به کمکم میان؟

فک کنم تا ابد دلم برات تنگ میشه، مثل ستاره ها که دلتنگ خورشید میشن در آسمان صبحگاهی.

" 𝖬𝖺𝗒𝖻𝖾 𝗁𝖺𝗍𝗂𝗇' 𝗒𝗈𝗎'𝗌 𝗍𝗁𝖾 𝗈𝗇𝗅𝗒 𝗐𝖺𝗒 𝗂𝗍 𝖽𝗈𝖾𝗌𝗇'𝗍 𝗁𝗎𝗋𝗍 "

" 𝗌𝗈 𝖨'𝗆 𝗀𝗈𝗇𝗇𝖺 𝗁𝖺𝗍𝖾 𝗒𝗈𝗎 "

فرض کن میری فروشگاه باید بپری تا در باز شه😭 ایش😂😂

باورتون میشه از اونموقع تا الان مسابقه کومیته نداشتیم؟ اه. 😭

یادتونه اینو؟ باید بگم همه ی ما یه بخش از روحمون رو توی گذشته جا میزاریم. اما تفاوت تفکر الانم با اونموقع ها اینه که هر اتفاق خوب یا بدی اگه نمی افتاد، ممکن بود منِ الانو نداشته باشم، پس باید سعی کنم اتفاق هارو بپذیرم.

امیدوارم امسالم مثل پارسال با همه ی اتفاقات خوب و بدش یادم بمونه.