چند ستاره‌ی دیگر باید افول کند که این صبح بدمد؟

امروز هجدهم بهمن است. یک‌ماه پیش امروز، هزاران نفر، بی‌آنکه بدانند برای آخرین بار از خواب بیدار شدند، برای آخرین بار صبحانه خوردند، برای آخرین بار مادر خود را بوسیدند، برای آخرین بار با عزیزان خود حرف زدند، برای آخرین بار کار کردند، برای آخرین بار اهنگ گوش دادند، برای آخرین بار رویا بافتند، برای آخرین بار لباسی را پوشیدند، برای آخرین بار به پدر خود نگاه کردند، برای آخرین بار خندیدند، برای آخرین بار بند کفش های خود را بستند، برای آخرین بار گفتند: "نگران نباشید، مواظبیم." برای آخرین بار از در خانه بیرون رفتند، برای آخرین بار مثل همیشه شجاع و شریف ماندند، برای آخرین بار به آسمان نگاه کردند، برای آخرین بار عاشق ایران بودند، برای آخرین بار امید داشتند، برای آخرین بار ترسیدند اما پا پس نکشیدند، برای آخرین بار کمک کردند، برای آخرین بار کمک خواستند و و برای آخرین بار زیستند. و دیگر هیچ وقت بازنگشتند.

صبح وطن چو شام غریبان به ما نساخت -حزین لاهیجی

the hours _ ساعت‌ها

اون‌که نمی‌گفت به هیچکس من می‌دیدم چند هفتست میره تا لب و بازم برمیگرده عقب

بلاخره اینجا هم

with the sweetest person