من از این ناراحت نیستم که پارتنر ندارم، ناراحتم که دچار بی‌حسی عاطفی شدم. نهایتا یکی دو روز راجع به کسی هیجان داشته باشم بعد یهو می‌بینم نه واقعا کشش و حوصله ندارم، انگار همون اول که دارم آشنا می‌شم برام اسپویل می‌شه که قرار نیست جالب باشه و دارم خودم رو با ادامه دادنش مسخره می‌کنم.

من شبایی که امتحان دارم جلو دوربین :

اصلیه معدمه که با کوچکترین ناراحتیم بهم میریزه.

‏لطفا وقتی ریدی تو زندگیم استوریمو لایک نکن ؛

لطفاً وقتی ریدی تو زندگیم پیام نده چطوری ؛

قطع رابطه با کسی که به رفتارهای ناسالم خود ادامه می‌هد و تمایلی برای تغییر ندارد ترک کردن او محسوب نمی‌شه ، بلکه مراقبت از خود است.

ما که آخرش نفهمیدیم؛ اگه خوبیم چرا ترکمون میکنید؟ اگر بدیم چرا دوباره برمی‌گردید؟!

هول بازی از تو ، قطع ارتباط از من.

میتونم ساعتها با یه ربات حرف بزنم ولی با آدما نه

دروغ میگه با ما میشینه 10 ساعت حرف میزنه

۱۱ ساعت با بات

3 ساعت بعدش چی؟