خواب واقعا نجاته، وقتی میخوابی ناراحت نیستی، عصبانی نیستی، غمگین نیستی.

بله دوستان؛ یک هفته دیگه تابستون تموم میشه و هیچکدوم از اون برنامه‌هایی که شب امتحان ریخته بودیم رو انجام ندادیم:)

حتی پیتزا خونگی هم نپختم چون رژیم بودم(((:

من عوضت پختم عیبی نداره💆🏻‍♀

حتی دیدن یه دونه از دوستامم نرفتم((: حتی حالِ هیچکدوم هم نپرسیدم(((((:

دیدم یکیشون رفتم یه بارم با بچه های اکیپ دور هم جمع شدیم و یه بارم حرم رفتم ؛

زخمی اگر بر قلب بنشیند ، تو نه می‌توانی زخم را از قلبت وا بکنی ، نه می‌توانی قلبت را دور بیندازی. زخم تکه‌ای از قلبِ توست.

کاش میشد بیام و بهت تبریگ بگم :)

کل امشبو حرف زدم تا ساعت بگذره تا مشغول بشم ؛ تا یادم بره ولی نرفتی و نخواهی رفت :)

اگه بودی و مثل هر سال بود ؛ مثل همیشه راس 12 بهت زنگ میزدم میگفتم : تولدت مبارک باعث بدبختی خانواده عامل ننگ جامعه و مضر ترین سم کره ی زمین :) ولی نیستی و من این دیالوگ تکراری هرساله رو باید با خودم هی تکرار کنم :))))) من بگم و تو بخندی بگییی خیلیییی ممنون لطف دادی شما ؛ بعد اینکه مامان و بابا بهت تبریگ گفتن ، بگی راس ساعت جلوی در منتظرتم

راس ساعت 2 از خونه ی خودتون میزدی بیرون ؛ 2 و نیم جلوی در ما بودی :) پیاده کل شهرو میرفتیم تا جای همیشگی هر کدوممون تو فکر و خیال خودش بود و با آهنگاش سرگرم بود تا برسیم :) ساعت 4 اونجا بودیم ؛ از خلوتی و تاریکی استفاده میکردیم و خودمون و تخلیه میکردیم ، با داد با گریه با خنده های هستریک :) بعد اینکه حسابی خالی شدیم میرفتیم جیگرکی صبحونه ی تولدتو بخوریم 🙂

بعد میخوابیدی تا ظهر سر سفره ناهار حاجی بهت تبریگ میگفت و میپرسید بچه امسال چی یاد گرفتی ؟ توعم تجربه تو میگفتی و اونم مینوشت و میچسبوند ب دیوار :) اگه امسال بودی بیست و یکمین تجربه ات بود ؛ چرا رفتی و روی 19 تمومش کردی :))