eitaa logo
نُشْتَر
23 دنبال‌کننده
42 عکس
24 ویدیو
0 فایل
طلبه ای در حوزه علمیه قم
مشاهده در ایتا
دانلود
هدایت شده از غلامرضا قاسمیان
مردم نامحرمند⁉️ برنامه ثریا بدلیل بیان حقایق با مستندات تاریخی به یکباره قطع شد ...
soraya14030904.mp3
زمان: حجم: 19.9M
🎧 بشنوید| صوت کامل برنامه تلویزیونی 🔺موضوع: مدارا یا مقاومت؟! 🗓 یکشنبه ۴ آذر ۱۴۰۳ 🔘 از ضرورت پاسخ کوبنده ایران تا صدور قطعنامه شورای حکام آژانس؛ وفاق ملی علیه دشمنان 🔹بررسی آخرین وضعیت جبهه مقاومت در برابر جبهه استکبار و صهیونیزم و رسالت تاریخی ایران 🔰باحضور: 🔹 حجت‌الاسلام قاسمیان ▫️استاد حوزه و‌ دانشگاه 🔹دکتر بیژن پیروز ▫️ استاد روابط بین‌الملل دانشگاه تهران @sorayatv
🟠واقعیت آن است که در این مرحله نه مطالبه افکار عمومی برای انجام کارساز است و نه نقض آتش‌بس و سایر تحولات میدانی. 🟡مطالبه افکار عمومی کارساز نیست چون دولت خود را اکثریت می‌داند و نماینده افکار عمومی. از جهتی درست هم می گوید تجمعات چند صدنفری و کارزارهای چند هزار نفری و مطالبه ایتایی ها کجا و رأی ۱۶میلیونی کجا! 🔵تحولات میدانی هم در کشورهای دیگر دارد رخ می دهد و این دولت با شعار روی کار آمده. ظریف هم گفته بود که مردم از هزینه دادن برای فلسطین خسته اند و ما نباید برای آنها بجنگیم. 🔴تنها چیزی که در این مقطع می تواند باعث واکنش نظامی ایران شود دادن یک جدید از بین فرماندهان و مقامات مسئول یا تهدید مجدد سرزمینی است که در این صورت شاید دولت بفهمد که از این جنگ گریزی نیست و نمی تواند در سیر تحولات منطقه خود را به عنوان یک نظاره گر تنش زدا و صلح طلب جلوه دهد. @Noshtar
ولی خدا رو شکر رأی نیاورد که جنگ بشه 🤲🏻
به نظرم آینده اینطور رقم خواهد خورد: دولت کنونی عزمی برای بازسازی یا راه اندازی صنعت هسته‌ای تخریب شده نخواهد داشت چون هم هزینه بره و هم با شروع غنی سازی دوباره باید منتظر شروع جنگ باشه به خاطر همین عملاً موضوع غنی سازی در ایران منتفی میشه تا انتخابات تو انتخابات هم نامزدی برنده است که قول بده غنی سازی نمی‌کنه (یعنی قول بده از جنگ بعدی پیشگیری می‌کنه) اینطوری کلا با بحث هسته‌ای خداحافظی می‌کنیم و میریم برای صنعت فضایی البته به شرطی که اونا تا قبل انتخابات عجله نکنند و مسئله فضایی رو مطرح نکنند @Noshtar
نُشْتَر
به نظرم آینده اینطور رقم خواهد خورد: دولت کنونی عزمی برای بازسازی یا راه اندازی صنعت هسته‌ای تخریب
مسئله بعدی این است که از این به بعد با هر خواسته همراه با تهدید به جنگی از طرف آمریکا و اسرائیل مردم با شدت بیشتری خواهان پذیرش آن خواسته از طرف حکومت می‌شوند دلیل؟ تجربه! مردم خواهند گفت دفعه قبلی گفتند غنی‌سازی را به صفر برسونید نرسوندیم با جنگ با کشتن آدم ها با زدن زیرساخت ها با هزینه چندین میلیارد دلاری رساندند خب چه کاری است با کلی هزینه آنها برسانند بهتر است بدون این هزینه ها از این به بعد خودمان برسانیم و این یعنی همون منتها این دفعه نه با جنگنده و پهباد با قدرت خودت @Noshtar
♨️ به استقبال «فتح مبین» یا نگاهی گذرا به سناریوهای جنگ با رژیم صهیونیستی 🔻سریع بروم سر اصل مطلب در مورد آینده نه چندان دور جنگ ایران و اسرائیل به طور کلی این احتمالات مطرح هست: ❗پیروزی قاطع ایران این پیروزی می تواند طیفی از امور را در بر بگیرد. از ازاله اسرائیل گرفته تا ضربه های اساسی که منجر به تسریع روند سقوط این رژیم جعلی می شود. منتها روی کاغذ، پشتوانه اسرائیل تمام قدرت های غرب و -تا حدی- شرق عالمند و هیچکدام راضی به ازاله این رژیم در این شرایط نیستند. در این صورت شکست فاحش این رژیم در این مقطع به معنای تغییر یا شروع تغییر نظم موجود در جهان می باشد، و این امر، مسئله ای نیست که قدرتهای جهانی آن را بپذیرند. پس این گزینه با چالش جدی مواجه است. ❗شکست قاطع ایران این بخش هم می تواند با طیفی از اتفاقات همراه شود. از -خدای نکرده- تجزیه ایران تا خلع سلاح موشکی و حتی فراتر از آن. اما به نظر می رسد با وجود تفوّق اطلاعاتی و تجهیزاتی و... دشمنان اسلام و ایران، عزم و اراده مسئولین و ایمان و همراهی مردم مانع این امور خواهد شد؛ ان شاءالله. ❗آتش بس با دوام وقتی زور طرفین مخاصمه به هم نرسد، آتش بس محتمل ترین گزینه پیش رو می شود. البته منظور از آتش بس، نه آتش بسی مانند آنچه هم اکنون در آن به سر می بریم است، بلکه وضعیتی که طرفین بدانند تا مدتها اقدام خصمانه جدی از طرف مقابل سر نخواهد زد. دلیل اینکه آتش‌بس محتمل‌ترین گزینه پیش‌روست آن است که از طرفی امریکا و اسرائیل پس از حمله اخیر به این نتیجه رسیدند که با وجود به کارگیری بخش اعظمی از توان اطلاعاتی، آفندی و پدافندی خود، امکان پیروزی قاطع بر ایران را ندارند و از طرفی ایران در شرایط موجود و با توجه به مطالبی که گذشت نمی تواند پیروز میدان باشد. پس طرفین به سمت پذیرش آتش‌بس پیش خواهند رفت. در این میان آنچه مهم است آن است که این آتش‌بس بعد از چه فرایندی رخ خواهد داد و مفاد توافقنامه احتمالی آن چه خواهد بود؟ مثلاً اگر این توافقنامه بعد از سلسله ای از جنگ‌های کوتاه مدت و ضد و خوردها -مانند آنچه در جنگ 12 روزه یا وعده‌های صادق- رخ داد امضاء شود بسته به دست برتر هر یک از طرفین و میزان تاب آوری او، وضعیت متفاوت خواهد بود. در این صورت تلاش طرف‌های درگیر برای را باید در این چارچوب دید. به این صورت که وقتی آتش بس محتمل ترین گزینه پیش روست، چه بهتر که با جلو انداختن مذاکره ای که در نهایت قرار است صورت گیرد، فرایند رسیدن به توافق با کمترین خسارت همراه باشد. ❗چالش مهم بعد از توافق آتش بس در ایران، پذیرش آن از سوی بخشی از هسته سخت طرفدار نظام است. چرا که در مذاکره و توافق احتمالی، بده بستان هایی صورت خواهد گرفت و بسته به شرایط حتی خطوط قرمزی جابجا خواهد شد. اموری که هضم آن از سوی هسته سخت طرفدار نظام به راحتی نخواهد بود. ❗اما به نظر می رسد نگاه حاکمیت به آنچه رخ خواهد داد، با نگاه این بخش از هسته سخت طرفدار نظام متفاوت است. چرا که به نظر می‌رسد نگاه حاکمیت آن است که با توجه به واقعیات میدان، فرآیند مطلوب مشابه آن‌چیزی است که در صلح حدیبیه رخ داد. صلحی که مفاد آن به ظاهر با آنچه مسلمانان در ابتدای حرکت به سوی مکه به آن وعده داده شده بودند منافات داشت اما در نهایت با پیروزی چشمگیر مسلمانان و فتح مکه همراه شد. این نگاه را می توان در توصیه آیت الله خامنه‌ای به تلاوت سوره فتح -سوره ای که به مناسبت امضای صلح حدیبیه نازل شد- و تشبیه فرایند جنگ با اسرائیل از سوی بعضی از فرماندهان نظامی به فرایند فتح مکه پیگیری کرد. در این صورت ازاله اسرائیل همان «فتح مبین»ی است که نه در یک فرآیند کوتاه مدت، بلکه بعد از دوره‌ای از صبر و بازسازی، و از همه مهمتر انتظار جهت به ضعف رسیدن دشمنان رخ خواهد داد. @Noshtar
سخنان پر ادعای شما، سنگ‌های سخت را می‌شکند، ولی رفتار سست شما دشمنان را امیدوار می‌سازد. در خانه‌هایتان که نشسته‌اید، شعارهای تند سر می‌دهید، اما در روز نبرد از جنگ می‌گریزید. 📚 نهج البلاغه | خطبه ۲۹ پ.ن: سزای بی‌تفاوتی نسبت به غزه را خواهیم پرداخت. همانطور که در آن ۱۲ روز پرداختیم. تا وقتی خودمان گرفتار می‌شویم جیغ و فریادمان بلند است اما وقتی دیگران گرفتار می‌شوند نهایتاً اعانه ای بدهیم و دلی کباب کنیم بومرنگ بی‌تفاوتی دوباره سمت خودمان باز خواهد گشت. بهانه ای هم نیست. برای آنکه یک تیکه پارچه نیم‌بند را از سر زن‌ها پایین بکشند مملکت را ماه‌ها به آشوب کشیدند و به خواسته‌شان رسیدند. آدمیزادگان از گرسنگی جان می‌دهند ساکت و آرام نشسته ایم. تُف بر ما و دنیایی که به آن چسبیده‌ایم. @Noshtar
نُشْتَر
سخنان پر ادعای شما، سنگ‌های سخت را می‌شکند، ولی رفتار سست شما دشمنان را امیدوار می‌سازد. در خانه‌های
سهم من سهم ما از فاجعه ای که در غزه اتفاق می افتاد چیست ؟ خیلی از ما خودمان را متهم این فجایع نمی‌بینیم پای تلویزیون یا با دیدن اخباری که در شبکه های اجتماعی می‌بینیم ممکن است اشک هم بریزیم اما فکر می کنیم این اسرائیل و آمریکا و مصر و... هستند که مقصرند این اروپایی ها هستند که اسلحه و امکانات می‌دهند این کشورهای اسلامی هستند که متحد نمی‌شوند این... همه و همه مقصرند جز ما! اصلاً ما خودمان وسط جنگیم اصلاً این ما هستیم که جبهه مقاومت را به وجود آوردیم ما هستیم که سلاح و امکانات بهشان دادیم ما هستیم که... ما توجیه می‌کنیم و شاید توجیه درستی هم باشد که مردم ما پذیرش این را ندارند که ما به خاطر گرسنگی مردم ورود کنیم و وعده صادق دیگری پدید آوریم وگرنه اگر مردم ما هم مثل مردم بودند ما هم مثل یمنی ها ورود پیدا می‌کردیم. درست که این توجیه احتمالا با واقع هم همخوانی داشته باشد و اگر ما ورود پیدا کنیم و دشمن هم دست روی دست نگذارد و ضرباتی به ما بزند آن وقت به جای انسجام اجتماعی شاهد انشقاق اجتماعی خواهیم بود ولی باید بپذیریم که «الاضطرار بالاختیار لا ینافی الاختیار» ما کم امکان و فرصت نداشته ایم برای آنکه جامعه را حداقل به آنچه مردم یمن به آن رسیدند برسانیم اما کم گذاشتن دغدغه مندان مسئولین نهادها و... همه دست به دست هم داده تا حتی وقتی دشمن به خاک خودمان هم تجاوز می‌کند عده ای پیشنهاد بدهند بهتر است دست‌ها را به نشانه تسلیم بالا ببریم! چه برسد به اینکه بخواهیم برای دیگران خود را به خطر و ضرر برسانیم. از جامعه ای که نیمی از آن از حداقل نقش آفرینی در تقویت سیاسی تنها حکومت نقش آفرین در مواجهه با اسرائیل اجتناب می‌کنند و منتخب نیم دیگرشان فردی است که در همان روزهای اول اعلام می‌کند سلاح ایرانی صرفاً برای ایران به کار گرفته خواهد شد چه انتظار دیگری می‌توان داشت ؟! منتها باید حواسمان باشد که این جامعه را ما ساختیم. بابت ساخت این جامعه مسئولیم. بابت فاجعه غزه . @Noshtar
تنها چیزی که می‌تونه این کارها رو که تماماً با هماهنگی از بالا داره انجام میشه توجیه کنه خریدن زمان برای یک کار بزرگه☢💥 که البته به نظر می‌رسه آرزویی بیش نیست بیشتر به نظر میرسه با تبعیت در زمینه «صلح» داریم محک می‌خوریم @Noshtar
🔴 اعترافات قالیباف در قاب موگویی! 🔻منتقدان، تندرو بودند یا واقعیت‌ها را پیش‌بینی کردند؟ ✍️ 🔹در هفته اخیر، گفت‌وگوی محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، با جواد موگویی در قالب مجموعه «ماجرای جنگ»، بازتابی قابل توجه در فضای رسانه‌ای و سیاسی ایران داشت. این گفت‌وگو در امتداد مصاحبه‌های پیشین موگویی – که با دیپلمات ارشد عباس عراقچی آغاز شد – به نظر می‌رسد برای پاسخ ساختاریافته به جریان منتقدان داخلی نسبت به سیاست‌های نظام و محور مقاومت پس از عملیات «طوفان الاقصى» طراحی شده باشد. 🔸منتقدان این سیاست‌ها بر این باورند که از پاییز ۲۰۲۳ (مهر ۱۴۰۲)، رویکرد تصمیم‌گیری تهران و متحدان منطقه‌ای آن، به جای تحکیم مواضع تهاجمی، به سوی انفعال و عقب‌نشینی مبتنی بر محاسبه‌گری بیش از حد پیش رفت؛ روندی که به زعم آنان، به رژیم صهیونیستی فرصت داد تا به صورت مرحله‌ای دامنه ضربات خود را از مرزهای راهبردی تا قلب تهران گسترش دهد. 🔹پاسخ رسمی به این انتقادات، عمدتاً بر برچسب‌گذاری سیاسی متمرکز بوده؛ برخی مدافعان وفاق داخلی، به ویژه در اطراف آقایان قالیباف و پزشکیان، زمینه را به دوگانه‌ای «منتقدان بی‌عقل و تندرو» در برابر «مدافعان خردمند نظام» تبدیل کرده‌اند. برادر موگویی هم در ایجاد این دوقطبی غلط، نقش داشت. 🔸موگویی بارها مدعی شد که منتقدان، فرماندهان را ترسو خواندند. این لفظ را بارها و بارها بعد از جنگ استفاده کرد. در حالیکه از بین منتقدین شاخص هیچ کسی این لفظ را به کار نبرده. بله مواضع سیاسی فرماندهان نیروهای مسلح مورد انتقاد گرفت ولی اهانت خیر! با این حال، مرور وقایع نشان می‌دهد بخش مهمی از پیش‌بینی‌های منتقدان، در عمل رخ داده است. 🔻نکته قابل توجه در مصاحبه موگویی با قالیباف این است که رئیس مجلس، ولو با زبانی تعدیل‌شده، به محورهای کلیدی همان نقدها اذعان کرد: 🔹ترجیح اقدام تهاجمی از سوی حزب‌الله در عمق خاک اسرائیل، فراتر از مدل دفاعی ۵ کیلومتری حزب‌الله. 🔸پذیرش تأخیر در ورود به بحران سوریه و تأثیر آن بر تشدید تهدیدات اسرائیل. 🔹تشریح روند تصاعدی حملات اسرائیل، از اهداف بدون حضور ایران تا پایگاه‌ها و در نهایت سفارت ایران در دمشق. 🔸تأکید بر غافلگیری نیروهای مسلح در نوع عملیات؛ در حمله شبانه و ضربه به «مغز و چشم» سامانه دفاعی کشور. 🔻در شرایطی که این مفاهیم پیش‌تر در گفتار مخالفان، مصداق «افراط‌گرایی» دانسته می‌شد، اکنون بیان آن‌ها از زبان یکی از مقامات عالی کشور، شکاف میان روایت رسمی و واقعیت‌های میدانی را برجسته می‌کند. تحلیلگران خارجی، این روند را نشانه‌ای از تنش در الگوی مدیریت بحران جمهوری اسلامی می‌دانند؛ مدلی که میان تمایل به مانور سیاسی و ضرورت اقدام پیش‌دستانه در میدان، گرفتار تعارض‌های ساختاری شده است. @Noshtar