#آزمون‌شرافت سهم من سهم ما از فاجعه ای که در غزه اتفاق می افتاد چیست ؟ خیلی از ما خودمان را متهم این فجایع نمی‌بینیم پای تلویزیون یا با دیدن اخباری که در شبکه های اجتماعی می‌بینیم ممکن است اشک هم بریزیم اما فکر می کنیم این اسرائیل و آمریکا و مصر و... هستند که مقصرند این اروپایی ها هستند که اسلحه و امکانات می‌دهند این کشورهای اسلامی هستند که متحد نمی‌شوند این... همه و همه مقصرند جز ما! اصلاً ما خودمان وسط جنگیم اصلاً این ما هستیم که جبهه مقاومت را به وجود آوردیم ما هستیم که سلاح و امکانات بهشان دادیم ما هستیم که... ما توجیه می‌کنیم و شاید توجیه درستی هم باشد که مردم ما پذیرش این را ندارند که ما به خاطر گرسنگی مردم #غزه ورود کنیم و وعده صادق دیگری پدید آوریم وگرنه اگر مردم ما هم مثل مردم #یمن بودند ما هم مثل یمنی ها ورود پیدا می‌کردیم. درست که این توجیه احتمالا با واقع هم همخوانی داشته باشد و اگر ما ورود پیدا کنیم و دشمن هم دست روی دست نگذارد و ضرباتی به ما بزند آن وقت به جای انسجام اجتماعی شاهد انشقاق اجتماعی خواهیم بود ولی باید بپذیریم که «الاضطرار بالاختیار لا ینافی الاختیار» ما کم امکان و فرصت نداشته ایم برای آنکه جامعه را حداقل به آنچه مردم یمن به آن رسیدند برسانیم اما کم گذاشتن دغدغه مندان مسئولین نهادها و... همه دست به دست هم داده تا حتی وقتی دشمن به خاک خودمان هم تجاوز می‌کند عده ای پیشنهاد بدهند بهتر است دست‌ها را به نشانه تسلیم بالا ببریم! چه برسد به اینکه بخواهیم برای دیگران خود را به خطر و ضرر برسانیم. از جامعه ای که نیمی از آن از حداقل نقش آفرینی در تقویت سیاسی تنها حکومت نقش آفرین در مواجهه با اسرائیل اجتناب می‌کنند و منتخب نیم دیگرشان فردی است که در همان روزهای اول اعلام می‌کند سلاح ایرانی صرفاً برای ایران به کار گرفته خواهد شد چه انتظار دیگری می‌توان داشت ؟! منتها باید حواسمان باشد که این جامعه را ما ساختیم. بابت ساخت این جامعه مسئولیم. بابت فاجعه غزه #مسئولیم. @Noshtar

تنها چیزی که می‌تونه این کارها رو که تماماً با هماهنگی از بالا داره انجام میشه توجیه کنه خریدن زمان برای یک کار بزرگه☢💥 که البته به نظر می‌رسه آرزویی بیش نیست بیشتر به نظر میرسه با تبعیت در زمینه «صلح» داریم محک می‌خوریم @Noshtar

🔴 اعترافات قالیباف در قاب موگویی! 🔻منتقدان، تندرو بودند یا واقعیت‌ها را پیش‌بینی کردند؟ ✍️#داود_مدرسی_یان 🔹در هفته اخیر، گفت‌وگوی محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، با جواد موگویی در قالب مجموعه «ماجرای جنگ»، بازتابی قابل توجه در فضای رسانه‌ای و سیاسی ایران داشت. این گفت‌وگو در امتداد مصاحبه‌های پیشین موگویی – که با دیپلمات ارشد عباس عراقچی آغاز شد – به نظر می‌رسد برای پاسخ ساختاریافته به جریان منتقدان داخلی نسبت به سیاست‌های نظام و محور مقاومت پس از عملیات «طوفان الاقصى» طراحی شده باشد. 🔸منتقدان این سیاست‌ها بر این باورند که از پاییز ۲۰۲۳ (مهر ۱۴۰۲)، رویکرد تصمیم‌گیری تهران و متحدان منطقه‌ای آن، به جای تحکیم مواضع تهاجمی، به سوی انفعال و عقب‌نشینی مبتنی بر محاسبه‌گری بیش از حد پیش رفت؛ روندی که به زعم آنان، به رژیم صهیونیستی فرصت داد تا به صورت مرحله‌ای دامنه ضربات خود را از مرزهای راهبردی تا قلب تهران گسترش دهد. 🔹پاسخ رسمی به این انتقادات، عمدتاً بر برچسب‌گذاری سیاسی متمرکز بوده؛ برخی مدافعان وفاق داخلی، به ویژه در اطراف آقایان قالیباف و پزشکیان، زمینه را به دوگانه‌ای «منتقدان بی‌عقل و تندرو» در برابر «مدافعان خردمند نظام» تبدیل کرده‌اند. برادر موگویی هم در ایجاد این دوقطبی غلط، نقش داشت. 🔸موگویی بارها مدعی شد که منتقدان، فرماندهان را ترسو خواندند. این لفظ را بارها و بارها بعد از جنگ استفاده کرد. در حالیکه از بین منتقدین شاخص هیچ کسی این لفظ را به کار نبرده. بله مواضع سیاسی فرماندهان نیروهای مسلح مورد انتقاد گرفت ولی اهانت خیر! با این حال، مرور وقایع نشان می‌دهد بخش مهمی از پیش‌بینی‌های منتقدان، در عمل رخ داده است. 🔻نکته قابل توجه در مصاحبه موگویی با قالیباف این است که رئیس مجلس، ولو با زبانی تعدیل‌شده، به محورهای کلیدی همان نقدها اذعان کرد: 🔹ترجیح اقدام تهاجمی از سوی حزب‌الله در عمق خاک اسرائیل، فراتر از مدل دفاعی ۵ کیلومتری حزب‌الله. 🔸پذیرش تأخیر در ورود به بحران سوریه و تأثیر آن بر تشدید تهدیدات اسرائیل. 🔹تشریح روند تصاعدی حملات اسرائیل، از اهداف بدون حضور ایران تا پایگاه‌ها و در نهایت سفارت ایران در دمشق. 🔸تأکید بر غافلگیری نیروهای مسلح در نوع عملیات؛ در حمله شبانه و ضربه به «مغز و چشم» سامانه دفاعی کشور. 🔻در شرایطی که این مفاهیم پیش‌تر در گفتار مخالفان، مصداق «افراط‌گرایی» دانسته می‌شد، اکنون بیان آن‌ها از زبان یکی از مقامات عالی کشور، شکاف میان روایت رسمی و واقعیت‌های میدانی را برجسته می‌کند. تحلیلگران خارجی، این روند را نشانه‌ای از تنش در الگوی مدیریت بحران جمهوری اسلامی می‌دانند؛ مدلی که میان تمایل به مانور سیاسی و ضرورت اقدام پیش‌دستانه در میدان، گرفتار تعارض‌های ساختاری شده است. @Noshtar