این تیکه دقیقا همونجایی که به خوشبختی رسیده- یه خوشبختی لعنتی‌ای اصن

ولی تقریبا یه دوسالی تو این خوشبختیه هس -که البته من اسکیپ میزنم، کی حوصله خوندن خوشبختیا رو داره اخه- بعد میره تو بدبختی مطلللللللقققق ینی اصلا من ایده این بدبختیه که خیلی تو ذهنم جذاب بود به ذهنم رسید بعد گفتم بذا داستانش کنم تا دیوونه نشم

و من دارم لحظه شماری می‌کنم برا همون سکانسا

آآآآآآآآآآه

و یکی از دلایلی که میگم سمیه قابل نشر نیس واسه همینه صرفا برا یآروم کردن ذهن مریض خودم مینویسم و البته گرم کردن دستم نسبت به خودم دارم پیشرفت میکنم تو نوشتن-مثلا🛐

حالا دلم میخواد این سکانس خوشبختیا رو فعلا خالی بذارم، برم به بخش مورد علاقم بپردازم بعدا برگردم عقب یه خاکی تو مانیتور بکنم دیگه

ولی از طرفیم میگم اومدیم و من دیگه این سکانسای خالی رو ننوشتم- اصلا از من بعید نیست.

ولی بهرحال چاره‌ای نیس خالی میذاریم تا ببینیم چی میشه😔

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ آدام درحالی که نمی‌توانست خندیدن را متوقف کند، کت را کنار می‌گذارد: "قهر نکن حالا!" #صدروزبزور - ۹۱` ۱۷۲۸ کلمه

من بعد از عذاب دادن طرف تا مرز دیوانگی:

چطوری میتونن با همچین دوبله بی‌حالی انیمیشن ببینن واقعا