شایدم سونیک ذاتش بچگانس؟ ولی پتانسیل باحال بودنو داشت هرچند هیچوقت سریالشو ندیدم که بخوام بگم‌ در چه سطحیه اما طبق اون چیزایی که خودم میدونم و ازش تصور داشتم بنظرم باحال بود یا حداقل میتونست باشه.

چه دنیای کثیفیه خوشحالم که نقشی توش ندارم

سرطان چقدر درد داره؟ سرطانی که درد نداشته باشه ولی بکشه داریم؟

مچمو تکون میدم تق تق صدا میده. میدونم غضروف و اینامه ولی اگه چرخ دنده بود چی؟ چی میشه اگه یه روز بفهمی درواقع یه بمب متحرکی و خانوادت جاسوسن؟

من چی زدم؟

چن تا نام برد اما درواقع همه‌شون درد داره.

اگه سردرد نباشه اوکیه فک کنم.

تازه حتی شاید مازوخیسمم داشت، چون مشکلی با آسیب دیدن خودش نداشت. البته نمیدونم لذت میبرد یا نه. ولی درد تا حدودی و بعضیاش میتونه جالب باشه. مثلا دردی که از داخله واقعا افتضاحه مثل سردرد یا هر درد دیگه‌ای که از توت حس میکنی. ولی زخم یا اثر سیلی و ضربه نمیگم خوبه یا باحال و اینا ولی به بدی درد داخلی نیست. البته من تاحالا خونریزی داخلی نکردم یا چاقو نخوردم و صرفا برحسب چیزایی که تجربه کردم و تصور میکنم میگم. چرا دارم اینو میگم؟ بله حقیقت اینکه گاهی فقط دوست دارم هرچیزی تو ذهنم هستو بریزم بیرون و دقیقا الان دارم همینکارو میکنم. خزعبلات. تخلیه خزعبلات توی مغزم.

خوشحالم که طرفدار کسی نیستم.

از قلبم متنفرم از اینکه اینقد وول میخوره فک کن یه چیزی توت هی تپ تپ کنه خیلی رو مخه اصن تکون نخور دیگه آروم تکون بخور من نفهمم هستی

یکی از دلایلی که از اضطراب بدم میاد همینه. اینکه نبضمو حس کنم. تپششو اصن اعصابم خورد میشه

بیچاره ساعت تپ تپش اینقد بلنده بقیم میشنون تحمل اینجور ساعتام موقع خواب برام سخته خداروشکر ساعت اتاقم نبضش بی‌صداس کاش مال منم بود