نقشه حمله جنگنده‌های ایرانی به تأسیسات هسته‌ای اوسیراک (تموز) #عراق در عملیات شمشیر سوزان؛ ۸ مهر ۱۳۵۹. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

نابودی ساختمان‌های تأسیسات هسته‌ای #اوسیراک #عراق در حمله جنگنده‌های نیروی هوایی ارتش ج. ا. ایران در عملیات شمشیر سوزان. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

نمای دیگری از تأسیسات هسته‌ای #اوسیراک (تموز) #عراق پس از بمباران، توسط جنگنده‌های نیروی هوایی ج. ا. ایران. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

صدام حسین، رئیس جمهور وقت #عراق در حال بازدید از تأسیسات هسته‌ای اوسیراک (تموز)‌ پیش از بمباران. کارشناسان فرانسوی مسئولیت ساخت این #واکنش‌گاه پژوهشی را برعهده داشتند. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

عملیات اُپرا چند ماه پس از حمله موفق نیروی هوایی ج. ا. #ایران به تأسیسات #اوسیراک #عراق، رژیم صهیونی نیز که از برنامه هسته‌ای عراق نگران بود، با طرح عملیاتی به نام «اپرا» به ساختمان‌های باقی‌مانده این تأسیسات یورش برد و آن را ویران کرد. با این دو حمله، عملا برنامه هسته‌ای عراق نابود شد. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

🚀РД-0410 (RD-0410) Russian Experimental Nuclear Reactor Propulsion (Thermal Rocket) Engine. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

⭕ پیش‌ران هسته‌ای — نسخه روسی از همان دهه نخست آزمایش‌های هسته‌ای و کشف انرژی عظیم #شکافت، برای متخصصان مشخص شد که انرژی هسته‌‌ای می‌تواند به عنوان یک نیروی #پیش‌ران برای سفرهای دریایی، هوایی و فضایی استفاده شود. در آن سال‌ها حتی چندین طراحی مفهومی برای خودرو و لوکوموتیو هسته‌ای هم مطرح شده بود که البته جدی گرفته نشدند. اما پیش‌ران هسته‌ای برای کشتی‌ها، زیردریایی‌ها، هواپیما و فضاپیما در هر دو قطب آمریکا و شوروی توجهات بیش‌تری را به خود جلب کرده بود و پروژه‌های پرهزینه‌ای پیرامون هر یک تعریف شد. هرچند هیچ‌کدام از این طرح‌ها توفیق کاربردی چندانی نداشتند و عوامل سیاسی، اقتصادی و ایمنی بر آن‌ها سایه انداخت، اما از نظر مهندسی می‌توان همه این طرح‌ها را تا اندازه زیادی موفق و قابل قبول دانست. در حوزه پیش‌ران‌های هسته‌ای با کاربرد فضایی، دو طرح بزرگ در #آمریکا و #شوروی مطرح شد. در آمریکا پروژه NERVA و در شوروی پروژه РД-0410 به نتایج مطلوبی رسیدند که البته هر کدام سیر تکامل خود را داشتند و ادامه پروژه‌های دیگری بودند. اساس کار هر دو نمونه آمریکایی و روسی یک‌سان بود. هیدورژن مایع به عنوان خنک‌کننده و کندکننده نوترون از میان شبکه میله‌های #سوخت می‌گذرد و باعث بحرانی شدن سامانه می‌شود. گرمای بالایی که به سیال خنک‌کننده منتقل می‌شود باعث انبساط سریع آن شده و خروج گاز داغ از دهانه نازل، یک نیروی معکوس به پیکر #فضاپیما وارد می‌کند که سبب پیش‌رانش آن در فضا می‌شود. از میان این دو پروژه، نسخه شوروی اندکی موفق‌تر از هم‌تای آمریکایی خود عمل کرد و از نظر دما و نیروی پیش‌ران گاز خروجی بازدهی بالاتری داشت. روس‌ها به مدت ۱۵ سال از ۱۳۴۴ تا ۱۳۵۹ روی طرح РД-0410 کار کرده بودند و این سامانه را در پای‌گاه آزمایش‌های هسته‌ای #قزاقستان (#سِمیپالاتینسک) آزموده بودند. کارکرد خوب آن باعث شد تا روس‌ها برای پروژه سفر به #مریخ که بنا داشتند آن را تا سال ۱۳۷۴ عملیاتی کنند، روی این پیش‌ران فکر کنند. اما مشکلات فراوان اقتصادی در سال‌های پایانی شوروی این طرح را مانند بسیاری دیگر از طرح‌های ارزش‌مند علمی به حاشیه راند و سرانجام با فروپاشی شوروی، پروژه عقیم ماند. البته با توجه به مشکلات فراوان سفر انسانی به مریخ بسیار بعید است که در صورت بقای شوروی هم این طرح در زمان‌بندی خود به نقطه مطلوب می‌رسید. با هم نگاهی به سامانه پیش‌ران РД-0410 بیندازیم. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

📌قانون تعلیق همکاری ایران با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) ابلاغ شد پزشکیان قانون تعلیق همکاری با IAEA را ابلاغ کرد. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

‌♦️عراق‌چی، وزیر خارجه، در مصاحبه با CBS اعلام کرد: میزان آسیب‌ها به «فردو» خیلی جدی و زیاد بوده است. هیچ‌کس اطلاع دقیقی ندارد که در حال حاضر چه اتفاقی در «فردو» افتاده است. تا آنجایی‌که من می‌دانم، میزان آسیب‌ها خیلی زیاد و خیلی جدی بوده است. سازمان انرژی اتمی ایران در حال بررسی و ارزیابی وضعیت است و نتیجه کار به دولت اعلام خواهد شد. ظاهرا ابن تأسیسات فعلا قابل استفاده نیستند تا بررسی بشود که چه میزان طول می‌کشد تا مجدداً راه‌اندازی بشوند یا اصلاً آیا می‌تواند راه‌اندازی بشود یا نه. فناوری هسته‌ای ایران را نمی‌توان با بمباران از بین برد. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

ایـــران و اتـــم خاطرات مرحوم دکتر «#اکبر_اعتماد»، نخستین رئیس سازمان انرژی اتمی ایران و بنیان‌گذار دانش‌گاه بوعلی سینای همدان به کوشش حسین دهباشی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

(۸) ماجرای اتمی شدن اسرائیل؛ به وزیر انرژی مصر گفتم این‌قدر ساده‌اندیش نباش! صفحات ۹۶ تا ۹۸ (با اندکی ویرایش) _______________________________________ داستان اسراییل خیلی مفصل و عجیب است. آن اوایل که دولت اسراییل تشکیل شد، آن‌ها متخصص هسته‌ای و حتی علوم نزدیک به هسته‌ای را هم نداشتند. هیچ‌کس را نداشتند، چون آن‌جا اصلاً مملکتی نبود. با این حال، دو سه نفر بودند که برنامه‌های خیلی وسیعی برای اسراییل داشتند، از جمله اسحاق رابین و شیمون پرز. حالا خلاصه اوایل در اسراییل مسألۀ اتم خیلی مطرح نبود، چون بین اسراییل و کشورهای عربی جنگ بود. رهبران اسراییل اول می‌خواستند نوعی حفاظ نظامی در مقابل کشورهای عربی ایجاد کنند و حفاظ نظامی، گرفتن اسلحه از کشورهای دیگر بود. آن اوایل فرانسه و انگلیس و آمریکا چیزهایی به اسراییل دادند، اما نه فن‌آوری‌های پیچیده و بغرنج. اما بعدتر فرانسه و اسرائیل روی هم ریختند و فن‌آوری‌های پیچیده را به اسرائیل فروختند. فرانسوی‌ها اولین راکتور اتمی اسرائیل را که با آب سنگین کار می‌کرد برای آن‌ها طراحی کردند و سوختش را هم دادند و در صحرای نقب برایشان ساختند که امروزه به رآکتور دیمونا (تأسیسات هسته‌ای شیمون پرز) معروف است. این تقریباً مربوط به سال‌های ۱۹۵۲ یا ۱۹۵۳ است. حالا فرانسوی‌ها چرا اول راکتور آب سنگین را دادند؟ چون خاصیت رآکتور آب سنگین این است که سوخت آن نیاز به غنی‌سازی ندارد و می‌شود آن را با اورانیوم طبیعی به کار انداخت. چرا اورانیوم طبیعی این قدر مهم بود؟ چون رآکتورهایی که با آب سنگین و اورانیوم طبیعی کار می‌کنند، نرخ تولید پلوتونیوم بالاتری دارند و با پلوتونیوم مخصوصا ایزوتوپ ۲۳۹ می‌توان سلاح هسته‌ای ساخت. منتها مشکل اساسی این است که شما باید فن‌آوری بازفرآوری سوخت را هم داشته باشید تا بتوانید پلوتونیوم را استخراج کنید. یعنی بعد از مدتی که سوخت اورانیومی در رآکتور مصرف شد، باید بتوانید آن را خارج کرده و با فرآیندهای پیچیده شیمیایی پلوتونیومش را جدا و خالص‌سازی کنید تا به درد سلاح هسته‌ای بخورد. این کار خیلی بغرنج و پیچیده است. سوختی که از رآکتور درمی‌آید به‌شدت پرتوزا است و نمی‌شود مستقیم رویش کار کرد. هزار و یک گرفتاری دارد و فن‌آوری خاصی می‌خواهد که آن هنگام فقط آمریکا و فرانسه و انگلیس و شوروی در اختیار داشتند. فرانسه این فن‌آوری را هم به اسراییل داد، یعنی فرانسه هم رآکتور را به آن‌ها داد و هم فن‌آوری بازفرآوری پلوتونیوم از سوخت مصرف‌شده را. اصلا این‌ها را شرکت‌های فرانسوی در اسراییل می‌ساختند و اسرائیلی‌ها هیچ‌وقت این را بروز نمی‌دادند و خیلی بی‌سروصدا این جریان را می‌گذراندند. فقط می‌گفتند ما یک برنامه اتمی (صلح‌آمیز) داریم. مسئول و مجری اصلی‌اش هم شیمون پرز بود. بعد فکر کردند اگر روزی خواستند سلاح هسته‌ای بسازند، موشک هم می‌خواهند تا این سر جنگی را پرتاب کند به مثلاً به مصر یا هر جا که می خواهند بزنند. باز با فرانسوی‌ها مذاکره کردند. یک شرکت فرانسوی برایشان موشک ساخت و تحویل داد و اصلاً فن‌آوری موشک هسته‌ای را هم به اسرائیل فروخت. در واقع وقتی فرانسه اولین موشک‌های حامل کلاهک هسته‌ای را به اسراییل داد، یعنی همه‌چیز را به اسراییل داد. البته فرانسه با حمایت آمریکا می‌داد، فکر نکنید آمریکا نمی‌دانست، یا اصلا در داستان نبود. آمریکا خیلی قشنگ می‌دانست. همه قصه را فرانسه به آمریکا می‌گفت. اسراییلی‌ها در این مورد مرتب با آمریکایی‌ها مذاکره داشتند و مذاکراتشان سر این بود که آمریکایی‌ها به اسراییلی‌ها می‌گفتند باید بگویید «نمی‌خواهیم بمب اتمی بسازیم». اسراییلی‌ها هم می‌گفتند: «نمیخواهیم بسازیم، ولی بدون سلاح‌های خیلی پیشرفته امنیت ما تأمین نخواهد بود؛ چون ما در مقابل مصر و کشورهای عربی قرار گرفته‌ایم. مگر آن که شما امنیت اسراییل را تضمین کنید، یعنی به دنیا اعلام کنید ما از اسراییل دفاع می‌کنیم. در این صورت ما می‌توانیم در این داستان کمی کوتاه بیاییم». آن‌زمان آمریکا نمی‌توانست این کار را بکند، چون برایش گرفتاری سیاسی داشت و سر این مسأله سال‌ها اسراییلی‌ها با رؤسای جمهور آمریکا مذاکره داشتند. می‌رفتند، می‌آمدند، پس می‌گرفتند، پیش‌ میگرفتند و آمریکایی‌ها در این مدت به‌تدریج مقدار خیلی زیادی سلاح‌ها و هواپیماهای بسیار پیشرفته به اسراییل دادند تا آن‌ها را قانع کنند که این‌ها امنیت شما را تأمین می‌کند. — ادامه در مطلب بعدی @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

— ادامه از مطلب قبلی به خاطر دارم که زمانی رئیس جمهور آمریکا (جیمی کارتر) از رئیس جمهور مصر (انور سادات) و نخست وزیر اسراییل (مناخیم بگین) برای مذاکره دعوت کرده بود و در کمپ دیوید با هم ملاقات داشتند. در این ملاقات رئیس جمهور آمریکا سعی خود را صرف ایجاد رابطهٔ دوستانه بین مصر و اسراییل کرده بود و وعده داده بود که به هر یک از این کشورها یک نیروگاه اتمی بفروشد. متعاقب این پیش‌نهاد وزیر انرژی مصر به ایران آمد و مذاکرات مفصلی با بنده داشت. قصد او از این سفر این بود که در جریان تجربه‌های ایران در زمینۀ انرژی اتمی قرار گیرد و اطلاعاتی درباره جنبه‌های سیاسی، اقتصادی و فنی انرژی اتمی به دست آورد. به‌ویژه موضوع موافقت‌نامه دوجانبه همکاری اتمی با آمریکا مورد توجه او بود و این که چه مشکلاتی برای برنامه اتمی مصر در بر خواهد داشت. من با شکیبایی تمام کوشیدم او را در جریان مذاکرات ناکام خودمان با آمریکا قرار دهم و به او تفهیم کنم که وعده فروش یک نیروگاه هسته‌ای از سوی آمریکا پوچ است، مگر این که شرایط سیاسی این معامله برای مصر دست و پاگیر نباشد که آن هم در جو آن زمان بسیار بعید به نظر می‌رسید. وزیر انرژی مصر را متقاعد کردم که در این زمینه ساده‌اندیشی را کنار بگذارد و دربارۀ جنبه‌های سیاسی پیش‌نهاد آمریکا و پیامدهای آن واکنش‌های سنجیده‌ای از خود نشان دهد و عجولانه حاکمیت ملی خود را در زمینۀ استفاده از انرژی اتمی خدشه‌دار نکنند. در هر صورت پیش‌نهاد رئیس جمهور آمریکا در همان سطح گفتمان سیاسی باقی ماند و نه مصر و نه اسراییل هیچ‌کدام نتوانستند نیروگاه اتمی از آمریکا بخرند. دیگر همه دنیا می‌دانستند اسراییل سلاح هسته‌ای ساخته ولی اسراییلی‌ها اعتراف نمی‌کردند، تا این‌که چند سال پیش بالاخره ايهود اولمرت، نخست وزیر پیشین اسراییل، در برلین بود و نمی‌دانم چه طور شد عمدا یا سهواً در یکی از سخنرانی‌هایش قبول کرد اسراییل سلاح هسته‌ای دارد. او اشاره کرد که ما آن سلاح هسته‌ای خود را بی‌خود مصرف نخواهیم کرد. بنابراین اسراییل دیگر رسماً قبول کرد که سلاح هسته‌ای دارد. بعضی‌ها می‌گویند شاید حداقل دویست کلاهک دارند، ولی من فکر می‌کنم این مقدار زیاد است و اسراییل شاید حدود پنجاه کلاهک هسته‌ای داشته باشد. اسرائیل این‌ بمب‌ها را مرتب درست کرده بود، اصلاح کرده بود، کوچک کرده بود و در این زمینه از آمریکا هم خیلی بهره برده بود. آمریکایی‌ها سال‌ها این تصور را به دنیا می‌دادند که ما داریم تأسیسات اتمی اسراییل را چک می‌کنیم که مطمئن شویم سلاح هسته‌ای نسازند. خود اسراییلی‌ها قبول دارند که تمام این‌ها صحنه‌سازی و دروغ بوده. دو تا آمریکایی به عنوان بازرس می‌رفتند به اسرائیل و آن‌ها به این بازرسان هیچ‌چی نشان نمی‌دادند و می‌رفتند. من گزارش‌های این‌ها را دارم. خلاصه دنیای غرب با صحنه‌سازی عجیبی یک قدرت بزرگ نظامی با سلاح هسته‌ای و موشک و همه‌چیز در آن‌جا درست کرد به نام «اسراییل». تعجب من از این است که خب اگر آن‌جا این کار را کردید، پس چرا این قدر چوب لای چرخ کشورهای دیگر می‌کنید؟ این خیلی عجیب است. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای