📚ایـــران و اتـــم 📌خاطرات مرحوم دکتر «#اکبر_اعتماد»، نخستین رئیس سازمان انرژی اتمی ایران و بنیان‌گذار دانش‌گاه بوعلی سینای همدان 🖍️به کوشش حسین دهباشی سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

(۱۸) شیره‌ای که بر سر کشورهای عضو NPT مالیدند! خلاصه صفحات ۸۶ تا ۸۸ (با اندکی ویرایش) ____________________ـ پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای در سال ۱۳۴۷ (۱۹۶۸) بین آمریکا و انگلستان و شوروی امضا شد. این سه کشور اصطلاحاً بانی آن قرارداد بودند و از سال ۱۳۴۹ (۱۹۷۰) آن را به امضای کشورها گذاشتند. (وزارت خارجه) ایران همان سال امضا کرد؛ زمینهٔ اصلی آن قرارداد این بود که در آن موقع همان پنج کشور که به سلاح هسته‌ای دست پیدا کرده بودند (یعنی، آمریکا، شوروی، انگلستان، فرانسه و چین) می‌خواستند جز خودشان هیچ کشور دیگری دنبال سلاح هسته‌ای نرود. سال‌ها روی این موضوع در سازمان ملل مذاکره شد و خیلی داستان دارد. به کشورهایی که سلاح هسته‌ای نداشتند وعده‌هایی دادند تا راضی‌شان کنند که قرارداد را ببندند و تعهد کنند دنبال سلاح هسته‌ای نروند. خواست کشورهای هسته‌ای در درجه اول این بود که انحصار این فن‌آوری در دست خودشان باشد. من اعتقاد دارم که موضوع دست‌یابی کشورهای دیگر به سلاح اتمی بهانه‌ای بود که آنها از اشاعه فن‌آوری هسته‌ای جلوگیری کنند تا از لحاظ سیاسی اقتصادی از آن استفاده کنند. هدف اصلی این بود که جلوی کشورهای در آستانه هسته‌ای شدن را بگیرند مثل هند، برزیل، آرژانتین، پاکستان و اسراییل که البته هیچ‌کدام از آن‌ها در آن زمان به این قرارداد نپیوستند! بعد هم سازوکارش راه افتاد و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی (IAEA) نیروهای خود را مجهز کرد برای نظارت بر تمام دستگاه‌ها و فعالیت‌های اتمی کشورها. مرتب به کشورها بازرس می‌فرستاد و گزارش می‌آوردند و این امر هنوز ادامه دارد. این برای کشورهایی است که به NPT پیوسته‌اند. البته کشورهایی که عضو NPT نیستند، از این داستان به کلی جدا نیستند. به این مفهوم که این کشورها اگر با کشورهای خارج هیچ دادوستد اتمی نداشته باشند، از نظام نظارت آژانس هم می‌توانند به دور بمانند، ولی این عملاً ناممکن است و هر کشوری لزوماً با کشورهای دیگر سر و کار دارد. به محض این که کشوری قصد دادوستد با کشورهای دیگر داشته باشد - حتی اگر عضو NPT هم نباشد ـ بر اساس موافقت‌نامۀ دو جانبه شرایطی برای کنترل فعالیت‌ها و دستگاه‌ها و موادی که مربوط به دادوستد مورد نظر می‌شود بر او تحمیل می‌شود. یعنی کشور صادرکننده این شرایط را بر او تحمیل می‌کند و کنترل این امر هم به آژانس بین‌المللی انرژی اتمی واگذار می‌گردد. تفاوت اصلی بین این کشورها و کشورهایی که NPT را امضا کرده‌اند این است که این‌ها فقط آن مقدار از تجهیزات و مواد و فعالیت‌های خود را زیر نظارت آژانس قرار می‌دهند که مشمول موافقت‌نامۀ دوجانبه با یک کشور خارجی است ولی کشورهای عضو NPT موظف هستند که تمام تجهیزات و فعالیت‌های اتمی خود را زیر کنترل آژانس قرار دهند. قرار بود کشورهایی که سلاح هسته‌ای ندارند تعهد کنند دنبال سلاح هسته‌ای نروند ولی در عوض اتفاقات مثبتی برایشان بیفتد. آن‌ها دو تا وعده دادند: یکی این که گفتند همه می‌توانند به هر فن‌آوری هسته‌ای برای استفاده صلح‌جویانه دست پیدا کنند، یعنی هیچ حدی بر آن نگذاشتند. جمله‌ای در همان قرارداد هست که می‌گوید حق مسلم هر مملکتی است که به هر نوع فن‌آوری هسته‌ای دست پیدا کند. شعار «حق مسلم ماست» در ایران از آن‌جا درآمده. وعدۀ دوم این بود که گفتند نه‌تنها هر کشوری حق دارد دنبال این فن‌آوری‌ها برود، بلکه کشورهایی که جلوترند و فن‌آوری پیش‌رفته دارند، موظفند فن‌آوری لازم را در اختیار بقیهٔ کشورها قرار بدهند تا بتوانند استفادۀ صلح‌جویانه بکنند. در واقع این وظیفهٔ کشورهای صنعتی تراز اول این است که فن‌آوری‌شان را به دیگران بدهند، نه مثل آقای فرانسوا میتران (رئیس‌جمهور پیشین فرانسه) وسط کار بگویند دیگر فن‌آوری غنی‌سازی به شما نمی‌دهیم! — ادامه در مطلب بعد @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

— ادامه از مطلب قبل یک بند خیلی مهم دیگر هم هست. آن پنج کشوری که سلاح هسته‌ای داشتند، تعهد کردند مذاکراتی را برای خلع سلاح هسته‌ای شروع کنند و سلاح‌هایشان را از بین ببرند. قرار نبود تا ابد عده‌ای سلاح هسته‌ای داشته باشند و عده‌ای نداشته باشند. قرار بود آن‌هایی که ندارند دنبالش نروند تا آن‌هایی که دارند راهی برای کنار گذاشتن سلاح پیدا کنند. این هم در آن قرارداد هست ولی نادیده گرفته شده. بعد هم دیدیم که از آن چه‌گونه استفاده شد. آمدند یقۀ ایران را گرفتند که «این کار و آن کار را کرده ای که با قرارداد منافات دارد.» اما خودشان نمی‌گویند که چهل سال پیش قول داده بودند که برای خلع سلاح هسته‌ای اقدام کنند اما هیچ کاری نکرده‌اند. نمی‌گویند که همان چهل سال پیش تعهد کردند تمام فن‌آوری را در اختیار کشورهایی بگذارند که آن را ندارند و تعهد داده‌اند سلاح هسته‌ای نسازند؛ ولی این کار را نکردند. در عوض کشورهای صاحب فن‌آوری هسته‌ای در لندن تصمیم گرفتند که فن‌آوری هسته‌ای را در اختیار دیگران قرار ندهند (معروف به باش‌گاه #لندن). پس می‌بینیم که خودشان زیر قرارداد منع گسترش تسلیحات هسته‌ای زده‌اند و بعد به کشورهایی مثل ایران فشار می‌آورند. ببینید تا حالا ساده‌ترین مورد نادیده گرفته شده. کشورهایی که فن‌آوری دارند اصلا فن‌آوری‌شان را نمی‌دهند. مثال‌هایش هم روشن است. همین فرانسه که عرض کردم. همین مثال آلمان بعد از انقلاب... @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

I. R. Iran's note to the IAEA's Director General on his recent report to the IAEA BOG. 📌(Recommended to those want to improve their English skills) @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

یادداشت توضیحی نمایندگی ج. ا. ایران در آژانس درباره گزارش اخیر (نوامبر ۲۰۲۵) مدیر کل آژانس به شورای حکام پیرامون وضعیت پادمانی ایران بعد از جنگ. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

🇮🇷سی و دومین همایش ملی و دومین همایش بین‌المللی علوم و فنون هسته‌ای ایران اردی‌بهشت ماه ۱۴۰۵ برگزار می‌شود. 📌موضوعات همایش: — فیزیک هسته‌ای، داده‌های هسته‌ای و شتاب‌دهنده‌های ذرات؛ — فیزیک واکنش‌گاه‌های هسته‌ای، فن‌آوری، ایمنی و نوآوری؛ — چرخه سوخت هسته‌ای، مواد و مدیریت پسماند؛ — آشکارسازی پرتو، حفاظت پرتوی، دزسنجی و سنجش‌شناسی؛ — کاربردهای پرتو و ایزوتوپ‌ها در صنعت و محیط‌زیست؛ — پرتودرمانی پزشکی، تشخیص‌های پرتویی و فیزیک پزشکی؛ — فن‌آوری‌های هسته‌ای در غذا، کشاورزی و زیست‌شناسی؛ — فیزیک پلاسما، انرژی هم‌جوشی و کاربردهای آن؛ — علم کوانتوم و فن‌آوری‌های نوظهور در کاربردهای هسته‌ای؛ —حکم‌رانی، سیاست، حقوق، اقتصاد و نوآوری هسته‌ای؛ — آموزش، تربیت نیروی انسانی و مدیریت دانش هسته‌ای؛ — هوش محاسباتی در علم و فناوری هسته‌ای؛ 🌐درگاه ارسال مقالات: https://icnst2026.ir @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

🌏بازدید از سومین معدن بزرگ اورانیوم جهان در استرالیا. 📌#استرالیا یکی از دارندگان معادن بزرگ #اورانیوم در جهان است. برآورد می‌شود که ۳۵٪ ذخایر معدنی شناخته شده اورانیوم جهان در این قاره باشد. استرالیا از نظر صادرات پس از #کانادا و #قزاقستان روی سکوی سوم جهان می‌ایستد. این کشور در سال ۱۳۹۸ (۲۰۱۹) بیش از ۶٫۶۰۰ تن اورانیوم به کشورهای دیگر صادر کرد که معادل ۱۲ درصد تولید جهانی این فلز بوده است. در این سال قیمت هر کیلوگرم اورانیوم طبیعی استرالیا حدود ۱۳۰ دلار خریدار داشته است. 💹پس از حادثه #فوکوشیما در #ژاپن تقاضای جهانی اورانیوم رو به کاهش گذاشت و این موضوع بر اقتصاد معادن اورانیوم استرالیا تأثیر منفی زیادی گذاشت، به‌گونه‌ای که پروژه‌های اکتشافی جدید متوقف شدند. ❌سیاست‌مداران استرالیا دهه‌ها است که بر سر استقبال از انرژی هسته‌ای در این کشور با یک‌دیگر مناظره دارند و تاکنون با ساخت نیروگاه هسته‌ای در این کشور موافقت نشده است. استرالیا تنها یک واکنش‌‌گاه پژوهشی به نام OPAL دارد که بیش‌تر برای تولید پرتودارو از آن استفاده می‌شود و بنابراین همه اورانیوم استخراج‌شده از معادن این قاره زیر نظارت‌های شدید پادمانی آژانس صادر می‌شود. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

📈نمودار استخراج اورانیوم در استرالیا بر حسب هزارتُن (۱۹۸۹ — ۲۰۱۸) 💲در این نمودار، تأثیر منفی حادثه فوکوشیما بر بازار #اورانیوم #استرالیا کاملاً دیده می‌شود. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

@Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

🖤ایام شهادت بانوی دو عالم، حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها بر شما هم‌راهان گرامی تسلیت باد. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

⛑️ رنگ کلاه‌های ایمنی چه معنایی دارد؟ 📌اگر شاغل در واحدهای صنعتی هستید، سعی کنید در محیط کار رنگ‌بندی علائم، نشانه‌ها و لباس‌های کار رو رعایت کنید و از مدیران و سرکارگران هم بخواهید که به این رنگ‌بندی‌ها و البته الزامات ایمنی پای‌بند باشند. 🥼🦺پوشیدن یونیفرم‌های مرتب، تمیز و دارای نام و رنگ‌بندی مشخص برای کارگران ساده تا مدیران ارشد، به همه، از جمله مشتری و بازدیدکنندگان جلوه خوش‌آیند نظم، هماهنگی و انضباط رو تلقین می‌‌کنه و ضریب اعتماد افراد به مجموعه شما رو تقویت می‌کنه. این کار هم‌چنین، باعث افزایش فرمان‌پذیری و نظم اداری و کاری مجموعه شما خواهد شد. 👈فراموش نکنید عقل خیلی از مردم به چشمشونه و بر اساس آن‌چه که می‌بینند قضاوت می‌کنن. یک مجموعه نامرتب با بهداشت ضعیف و کارگرانی با لباس‌های متفرقه و رنگارنگ نه فقط هیچ حس مثبتی به مشتری و بیننده القا نمی‌کنه، بلکه ممکنه باعث پس‌زدگی او هم بشه. @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای

MiHTEE Lab (Materials in High Temperatures and Extreme Environments) 📌بازدید از آزمایش‌گاه مواد در دمای بالا و شرایط سخت (MiHTEE) این آزمایش‌گاه یکی از تأسیسات وابسته به دانش‌گاه میشیگان آمریکا است و مأموریت آن بررسی و آزمایش روی مواد با کاربری هسته‌ای است. پژوهش‌های این آزمایش‌گاه بر چندین حوزه گسترده از جمله تولید مواد پیش‌رفته، کندکننده‌های نوترونی نوآورانه و مدارهای نمک مذاب برای کاربردهای انرژی و دفاع ملی متمرکز است. از دست‌آوردهای این آزمایش‌گاه برای توسعه نسل‌های آینده واکنش‌گاه‌های هسته‌ای استفاده خواهد شد که امکان پیش‌رفت در زمینه مهندسی هسته‌ای و علوم مواد را فراهم می‌کند. گذار از سوخت‌های فسیلی به سمت منابع انرژی پاک نیازمند نوآوری است و آزمایشگاه MiHTEE با بازآفرینی محیط‌های سخت در آزمایش‌گاه، از فن‌آوری‌های هسته‌ای نوآورانه پشتیبانی می‌کند. ⚡در حال حاضر آزمایش‌گاه MiHTEE روی موارد زیر متمرکز شده است: —‌ کندکننده‌های کاربید بریلیم؛ — غلاف سوخت در واکنش‌گاه آب سبک؛ — مواد ساختاری واکنش‌گاه آلیاژی با آنتروپی بالا؛ — خورندگی سیال نمک مذاب؛ — خالص‌سازی نمک مذاب؛ — مبدل‌های گرمایی با دمای فوق بالا؛ — تخریب مواد در طول فرآیند کار با نمک مذاب؛ — مدارهای هم‌رفت گرمایی؛ — پایداری آب سبک؛ @Nuc_Technology ⚛️ فناوری هسته‌ای