درود بر امیدواران!

قانون اول، بکش تا کشته نشی. ما کشتیم، اما دوستانمان هم مردند. قانون طبیعت پایدار نیست، پس قانون اول این می‌شود: که قانون طبیعت پایدار نیست.

عام... می‌خوام چند تا جمله از داستانم بذارم، خیلی بی فعالیتم🙈

[همیشه کسانی به تو خیانت می‌کنند که انتظارش را نداری، چه کسی حدس می‌زد او با آن لبخند‌های پاکش بهترین دوستمان را بکشد؟]

[ آلفی جلو رفت و فریاد زد:《تو چیکار کردی؟ تو کشتیش لعنتی. بیدار شو پسر، نه نه تو نباید بمیری... خواهش می‌کن.》]

[آنها درک خواهند کرد، هیچ‌چیز بیشتر از مادری که سعی دارد از فرزندش مراقبت کند، برای آنها قابل احترام‌تر نیست.]

[سم به سرعت در بدنش پخش شد و آخرین چیزی که او دید، تاریکی بود. و آخرین حرفی که او زد، خداحافظی‌ای پشت تلفن بود. انگار می‌دانست!]

[زنی که عاشق صورتی بود. ما تا ابد از صورتی متنفر خواهیم شد.]

[تو براشون علفی بین گل‌های رز خواهی بود. اما ناامید نشی، باشه؟ تو از پسش برمیای. شاید آنها پول داشته باشند، اما تو قوی‌تر هستی. من به تو ایمان دارم.]

چقدر چرت نوشتم. فکر کنم همون داستانکو برم بنویسم بهتر باشه_