آیدیتو میدی؟؟ ~~~ می‌خوای چیکا_

بیا دوست هات رو به شخصیت های مورد علاقه ات یا توی کتاب و فیلم ها تشبیه کن اگر دوست داشتی ~~~ چسکسپس آخجون ازیناااا فقط اینکه دوستام زیادن_ بگید کدوما منم تشبیه می‌کنمم

حقیقتا برگام فکر کنم این همین امروز اتفاق افتا_

داشتم دنبال یه سایت می‌گشتم که دی اند دی یاد بگیرم بعد رسیدم به بخش نظرات:

وای خدایا باورم نمیشه🤣🤣🤣

وای

پیتسپسنسپ یکی بیاد اینو به من یاد بدهههه خیلی جزئیات داره هیچی نمی‌فهمم وای

فکر نکنم اینجارو چک کنه میشه یکی اینو برسونه دست دالدرک؟🤣

«من شمشیری برای محافظت از تو داشتم اما تاجی برای نگه داشتن تو نه..»

شوالیه‌ای می‌شناسم که چشمان خون‌گرفته‌اش را دز میدان جنگ می‌بندد و شمشیر را با تمام حرص در قلب دشمن فرو می‌برد. روزی هم‌رزمم پرسید:《مگر او خود قلب ندارد که اینگونه می‌درد؟》 به دستان آن شوالیه که از خون سرخ شده بودند نگریستم، آن دستان چندبار دست دختری زیبا را در خود نگاه داشته بودند؟ به هم رزمم گفتم:《قلب او را جنگجوی بی رحمی، با سنگدلی از هم درید.》 سالیان پیش وقتی شوالیه هنوز می‌توانست بخندد، عاشق شد. می‌دانید که عشق چگونه است. قلب را وادار می‌کند بیشتر بتپد و مغز را به اعماق می‌راند تا دخالت نکند. شوالیه به معشوقش همه‌چیز داد، به او گفت اگر جان بخواهی زِ خود برایت جان می‌ستانم. به او وعده داد اگر انتقام بخواهی برایت شمشیر در گلوی دشمنانت فرو می‌برم. در گوشش زمزمه کرد اگر عشق می‌خواهی، هرچه عشق در جهان است را نثارت می‌کنم. اما آن زن این‌ها را نمی‌خواست. شوالیه برای زن کافی نبود. او شمشیر نمی‌خواست، جان و عشق نمی‌خواست. پس همه‌ما دیدیم که شوالیه چگونه ایستاد و با قلب هزارتکه شده، به عشقش نگاه کرد که محبتش را به مردی دیگر ابراز می‌کند. همه شنیدیم که شوالیه چگونه تکه‌های خُرد شده‌اش را داخل حصاری ریخت و اشک‌هایش را عقب راند. عشق چیزی نیست که به آن بگوییم خوبی. عشق پاک نیست. برای کسانی که عشق ورزیدند اما ناکافی شناخته شدند، عشق زهر است. زهری که راهش را به سمت قلب باز می‌کند، آن را تسخیر می‌کند و روح را می‌بلعد. شمشیر کشیدم و به شوالیه پیوستم، هر کس اورا قضاوت کند، من نخواهم کرد. نه منی که سر چندین نفر را روی سینه‌شان گذاشتم و رو به قبر عشقم گفتم حالا می‌تواند آسوده بخوابد. چرا که من عشق را با انتقام شستم.