چی بگم؟ آره فیلم تموم شد. ولی the end نمی‌زنم، چون هیچوقت تو قلب من تموم نمیشه.

من نه تنها تو جای اشتباه بلکه تو زمان و جنسیت اشتباه هم متولد شدم. نمیگم روحیه‌م پسرونه‌ست یا همچین چیزی، من هیچوقت نه روحیه سرسخت یه پسر رو داشتم نه روحیه حساس یه دختر، صرفا یه دخترم که با وجود برادر بزرگتر و شرایط زندگیش یاد گرفته باید سرسخت باشه. ولی هر چی بیشتر پیش میره بیشتر حس می‌کنم باید یه پسر می‌بودم تو دهه هفتاد_ هشتاد میلادی تو آمریکا

احتمالا به بچه مثبتی پونی بوی می‌شدم (آره اسمش واقعا پونی بوی عه اسم داداششم سودا پاپ عه نخندید_)