این بار د اوت سایدرز نجاتم داد. پونی‌بوی و جانی، دالی و استیو و توبیت، سودا و دری. جوری خوندم که ماه‌ها بود نخونده بودم، جوری تصور کردم که صدای آهنگ که خیلیم زیاد بود محو شد و فقط صدای پونی‌بوی بود، جوری تصور کردم که صدای دعوای پدر و مادر جانی را شنیدم، جوری نجات پیدا کردم که پونی بوی از دست سوشی‌ها نجات پیدا کرد.

No.44 روز مزخرف، هل‌فایر، د اوت سایدرز، تیمو، دالاس، تصمیم، دعوا، تروی، نوجوونی.

به قول نِد توی کتاب ماه بر فراز مانیفست، زنده باد شب...)

"شب بخیر ارواح و گریسرها"

یه بارم رفتم رسید وقتی کلس تازه اومده بوددد

خیلی ناز بود کلا ۴۰ تا بودیم

هوی ویدار شاک فیس دارم حرف میزنم نمیبینی بیکارم

حس میکنم بهم گفتن خفه شو🥸

چقدر خلوته همه جا

ایش

اصلا شب بخیر😔

می‌خواستم برم بخوابم آخه